کتاب و چای نَبات

تا جوانی باقیست ثروت و قدرت مانع از این است که انسان حقیقت را درک کند ولی وقتی پیر شد حقیقت مانند یک زوبین از جایی که نمی داند کجاست می آید و در بدنش فرو می رود و او را سوراخ می نماید و آن وقت هیچ چیز در نظر انسان جلوه ندارد و از همه چیز متنفر می شود برای اینکه می بیند همه چیز بازیچه و دروغ و تزویر است آن وقت در جهان بین همنوع خویش، خود را تنها می بیند و نه افراد بشر می توانند کمکی به او بکنند و نه خدایان.

#سینوهه #سینوهه_پزشک_مخصوص_فرعون #میکا_والتری #تاریخی

«بهتر است ایستاده بمیری تا زانو زده زندگی کنی.»

ما از بودن در دامان طبیعت لذت می‌بریم. بیشتر بخاطر اینکه او نظری درباره‌ی ما ندارد.

«هیچ عدالتی وجود ندارد. همه‌چیز قرعه‌کشی است؛ تولد، مرگ، استعداد.»

«برخی شادی‌ها ـ بدون تردید، ریشه‌ای‌ترین‌ها ـ اشتراک‌پذیر نیست. حتی نمی‌شود بازگویش کرد؛ آنها جزئی از ما می‌شوند، درست مثل چشم‌ها یا ستون فقراتمان.»

#سهم_دیگری #امانوئل_اشمیت #رمان_تاریخی

«عشق، میل به یکی شدن نیست؛ تواناییِ ماندن در کنار دیگری، بی‌آنکه او را در خود محو کنیم.»

ما ترجیح میدهیم که همه چیز را نابود سازیم تا اینکه اجازه دهیم دیگران تغییرمان دهند چراکه خاطره ما از اینکه چطور افراد خاصی در بدو زندگی مان تغییرمان داده اند بسیار پر رنگ است.

در کمدی انسان ها از آنچه میخواهند قدری به دست می آورند اما در تراژدی انسانها اغلب متوجه میشوند که خواسته شان راه به جایی نمیبرد و با پیش رفتن داستان از آنچه که فکر میکردند می خواهند کمتر و کمتر نصیب می برند.

زیستن زندگی های نازیسته که از آن رنج می بریم چه اجباری بوده باشد چه انتخابی ما را تبدیل کرده است به کسی که هم اکنون هستیم.