ㅤ𝘖​𝘤​𝘵​𝘰​𝘣​𝘦​𝘳​ ​𝘴​𝘬𝘺

ɪ'ᴍ ᴀ ᴍᴏᴛʜᴇʀғᴜᴄᴋɪɴ sᴄʜᴇᴍᴀ ʙᴏʏ, ɪ'ᴍ ᴀ ᴅʀᴇᴀᴍᴇʀ ʙᴏʏ ɪ ʟᴏᴠᴇ ᴀ ɢɪʀʟ ᴛʜᴀᴛ ᴅᴏɴ'ᴛ ᴇᴠᴇɴ ғᴜᴄᴋɪɴ ɴᴇᴇᴅ ᴀ ʙᴏʏ ʙᴀʙʏ, ɪ'ᴍ ᴀ ʙᴇᴀᴍᴇʀ ʙᴏʏ, ɪ ɴᴇᴇᴅ ᴀ ʙᴇᴀᴍᴇʀ, ʙᴏʏ 🚧

فولدر جدید میزنم

با صدای آژیر پلیس،به سرعت به سمت یکی از کوچه های بن بست پا گذاشتند. "هیونگ،حالا چیکار کنیم؟چجوری از دستشون فرار کنیم" "یه نقشه ای دارم" بلافاصله گوشیشو در آورد و شماره ای گرفت.نیکی که با کنجکاوی به کارهای جیهوپ نگاه میکرد،با دیدن شخص سوم که با یک کیف بزرگ،به سمتشون میومد،شدت کنجکاویش بالا گرفت. "سلام لباسا رو آوردی" "سلام،آره" "خوبه،میتونی بری" پسر ناشناس،با تعظیم کوتاهی،از آنجا دور شد. "هیونگ،اون کی بود؟" "بعدا میگم،فعلا این لباسا رو بپوش" نیکی لباسی که جیهوپ به سمتش دراز کرده بود رو گرفت و آن ها را به تن کرد،بعد از پوشیدن لباسا،جیهوپ نقشه رو به پسر توضیح داد و بعد به بیرون از کوچه قدم برداشتند. در حال انجام کاری که جیهوپ گفته بود بودند،ناگهان پلیسی به آن ها نزدیک شد. "سلام،شبتون بخیر احیانا شما دو پسر نوجوون این اطراف ندیدید؟" " سلام خیر،ما تازه اومدیم" "متشکرم،خداحافظ" پلیس به سرعت سوار ماشینش شد و از آنجا دور شد. "وای هیونگ عجب نقشه ای بود" "آره عالی بود،بهتره از اینجا بریم اینجا دیگر امن نیست" نیکی سری تکون داد و با پسر بزرگتر به راه افتادند،غافل از اینکه از پشت سرشان خبر داشته باشند.

«چی باعث شده فکر کنی جات پیش من امنه؟!» «ترجیح می‌دم بین دست‌های تو بمیرم تا روی تخت اون!»