ㅤ𝘖​𝘤​𝘵​𝘰​𝘣​𝘦​𝘳​ ​𝘴​𝘬𝘺انتقال

زندگی؟ کدام زندگی؟ همانی که برباد رفته؟

آن روز، او از من پرسید: «به نظر تو، زندگی چیست؟» من در پاسخ به این پرسش، بسیار تأمل کردم؛ اما پس از‌ گذشتِ دقایقی، به او گفتم: «زندگی؟ کدام زندگی؟» او به زدنِ لبخندی سرد و غمگین بسنده کرد؛ اما هر دو می‌دانستیم که پاسخِ من، چیزهای بسیاری را در خود جای داده بود؛ چیزهایی که هیچ‌کدام قادر به یادآوری‌شان نبودیم. بله! در زندگیِ همه‌ی آدم‌ها، اتفاقاتِ گوناگونِ ناگوار، شاد، یا شاید بی‌هیچ حسِ خاصی رخ می‌دهد؛ اما زندگیِ من... از همان بدوِ تولد، نابود شده بود! انگار بندِ نافم را با پوچی و بدبختی بریده بودند! زندگی‌ام چنان بود که هرچه در آن کاوش می‌کردی، هیچ شادی یا لبخندِ زیبایی نمی‌یافتی! آخر این هم شد زندگی؟ معلوم است که نه، من و نسلِ من، فقط مردگانی هستیم که گور و کفن ندارند! می‌پرسی چرا؟ بگذار برایت بگویم! چون هر نفسی که من و تو می‌کشیم، فقط نشان می‌دهد که ما همان مردگانی هستیم که گور ندارند، کفن ندارند، آزادی ندارند؛ اما بدبختی؟ تا دلت بخواهد! به جوانانِ دیگر کشورها نگاه می‌کنم و آه، چه حسرتی می‌خورم! آخر مگر می‌شود جوانی این‌قدر بی‌دغدغه باشد؟ این‌قدر شاد، این‌قدر غافل از اینکه روزی، او هم ممکن است به مرده‌ای بی‌کفن تبدیل شود؟ انصاف نیست... آخر مگر ما فرقمان با آنها چه بود؟ چه شد که ما این‌گونه زاده شدیم و آنها آن‌گونه؟ چه کسی این خط را کشید؟ کسی که این خط را کشید.. با خود نگفت آنها نیز جوانند؟... حق زندگی، خوشبختی دارند و شاید دلشان خواست طمع شادی را بکشند؟ نمی‌دانم. نمی‌دانم... شاید واقعاً بندِ نافِ من و شما را با بدبختی و پوچی بریده باشند! شما؟ شما که غریبه نیستید، پس بگذارید رک بگویم: اینجا، ما چیزی به نام زندگی نداریم! ما اینجا فقط می‌توانیم دوام بیاوریم و همه‌چیز را به لیستِ حسرت‌هایمان اضافه کنیم. نمی‌دانم، اما خسته شده‌ام از اینکه هر بار چیزی در زندگی‌ام درست نمی‌شود، تنها واکنشِ من این باشد که بگویم: «نمی‌شود دیگر... شاید در زندگیِ بعدی.» اما اگر زندگیِ بعدی وجود نداشت، چه؟ من و تو، با این جوانی که هیچ‌چیزِ آن شبیه به جوانی نبود، با این همه حسرت، درد، بدبختی و نداری... چه کنیم؟ چه کسی پاسخگویِ ماست؟ ... و در پایان، می‌خواهم بگویم: درست است که امید هیچ‌گاه هیچ‌چیز را درست نمی‌کند؛ اما انسان است دیگر... چه می‌شود کرد؟ پس امیدتان را از دست ندهید.

می‌دانم، می‌دانم که این زندگیِ ما درست نمی‌شود؛ اما بیایید امیدِ خود را بدرقه‌ی نسلِ جوانِ پس از خود کنیم. امید داشته باشیم که آنها مانندِ ما، مردگانی بی‌کفن و گور نباشند.

«В этой жизни умирать не ново, Но и жить, конечно, не новей.»

Сергей Есенин.

فور کنید و ID قرار بدید تا حدس بزنم چه چیزی باعث میشه احساس کنید یک نفر ارزش موندن داره.

جوین باش چک میشه گارنت عزیز

   ⛧ ⛧ ⛧

𓂃 𝑩𝑹𝑶𝑾𝑵 𝑴𝑶𝑶𝑫 .. 𝐭𝐡𝐞 𝐛𝐨𝐲 𝐢𝐧 𝐜𝐨𝐟𝐟𝐞𝐞 ㅤ✧ ‌. 深棕色的梦 𝑎 𝑑𝑟𝑒𝑎𝑚 𝑖𝑛 𝑏𝑟𝑜𝑤𝑛 𝖓𝖔 𝖘𝖍𝖔𝖜 / 𝖏𝖚𝖘𝖙 𝖛𝖎𝖇𝖊 ☕️ .

🕵🏻‍♀فوروارد کنید

بهتون یه پرونده واقعی تقدیم کنم.

  -.ْBejoin· - .lim:190· ࿐

چقدر خوب شدهههه (مخصوص معاون🗣) خسته نباشییییییی

‌‌ ‌‌‌‌ ‌‌ ‌‌‌ 𝗖𝗹𝗶𝗰𝗸 𝘁𝗼 𝗮𝗱𝗱

Megaphone

Idol: lego/lykn thi Color:green

𝖣𝗋𝗈𝗉 𝗎𝗋 𝖿𝖺𝗏 𝗂𝖽𝗈𝗅 + 𝖿𝖺𝗏 𝖼𝗈𝗅𝗈𝗋, 𝖺𝗇𝖽 𝖨’𝗅𝗅 𝗆𝖺𝗄𝖾 𝗎 𝗌𝗆𝗍𝗁 𝗅𝗂𝗄𝖾 𝗍𝗁𝗂𝗌 .

𝖡𝖾 𝗃𝗈𝗂𝗇 .

𝖫𝗂𝗆𝗂𝗍: 𝗍𝗂𝗅𝗅 𝖨 𝖼𝗋𝗈𝗌𝗌 𝗍𝗁𝗂𝗌 𝗈𝗎𝗍 .