『 بَعدِ آدم‌ها 』

سخت‌ ترین بخش بزرگ شدن از دست دادن آدم‌ها نیست؛ از دست دادن تصویریه که ازشون توی ذهن خودت ساخته بودی. وقتی میفهمی اون همه اعتمادی که داشتی، اون همه ارزشی که براشون قائل بودی، فقط توی ذهن خودت واقعی بوده. بعد از اون، دیگه کسی نمیتونه مثل قبل غافلگیرت کنه. نه چون بی‌احساس شدی، نه چون دیگه دوست داشتن رو بلد نیستی، فقط یاد گرفتی بین چیزی که آدم‌ها میگن و چیزی که واقعا هستن، همیشه یه فاصله وجود داره.

از یه جایی به بعد، دلت از آدم‌ها نمیشکنه؛ فقط نگاهت بهشون عوض میشه.

من از اعتماد کردن نمیترسم، از ناامید شدن میترسم، از اینکه یه آدم رو باور کنم و بهم ثابت کنه که اشتباه کردم خیلی میترسم.

سخن امروز

آدم مناسب تو کسی که عیناً شبیه یا کاملاً موافق یا دائماً ثناگوی تو باشه نیست. آدم مناسب تو کسیه که بتونی ساعت‌ها بدون ترس و دغدغه باش حرف بزنی، یاد بگیری، حس کنی، تجربه کنی، فکر کنی، رشد کنی، و لذت ببری.



یادش بخیر قرار بود با دوستم بریم اصفهان تابستون الان باید اصفهان بودم نه اینکه ی گوشه خونه غمباد بگیرم🗿🗿

پاييز ميشه، هوا خنك ميشه بارون مياد ، هودى و بوت ميپوشيم، ميريم بيرون هات چاکلت ميخوريم، دووم بيار

‏حتی اینجا هم بهم خیانت شد :)))

فهمیده‌ام انسان باید همیشه مشغول باشد، وگرنه غصه خواهدخورد! انسان باید همیشه کار کند و مسئولیت داشته‌باشد و خسته و خواب‌آلوده به رختخواب برگردد آدمیزاد اگر ذره‌ای استعدادِ زیاد فکر کردن و زیاد فهمیدن داشته‌باشد، رنج دنیا را تاب نخواهد آورد، مگر اینکه خودش را تا حد خفگی، در کار و مشغولیت‌ها غرق کند، آنقدر که دیگر نتواند دقت کند و اهمیت بدهد و به چیز دیگری فکر کند...

هر چیزی، که اذیتت می کنه، داره صبر کردن رو بهت یاد میده؛ هر کسی که ترکت میکنه داره ایستادن رو پای خودت رو، بهت یاد میده؛ چیزی که عصبانیت می‌کنه داره بخشش رو بهت یاد میده، هیچ چیز بدون نتیجه نمی‌مونه.

قفلی جدیدم.

فقط افسانه‌ها آن را به خاطر خواهند آورد :)

موفقیت خاصی ندارم اما حس میکنم آدم خوبیم، دین کسی گردنم نیست، بد کسی رو نخواستم، حسادت کسی رو نکردم، به همه احترام گذاشتم، از پیشرفت دیگران بیشتر از خودشون خوشحال شدم، برای رسیدن به اهدافم، اهداف بقیه رو پایمال نکردم، در مقابل صداقت دیگران سیاست نداشتم و این وسط درسته بهم زیاد ضربه زدن و دلم رو شکستن ولی من هیچوقت این کار رو با کسی نکردم.

از آدمهایی که حوصله زندگی کردن دارن خوشم میاد.

اون اتفاقی که فکر می‌کردم اگه بیفته من می‌میرم، افتاد و من چیزیم نشد اون آدمی که فکر می‌کردم اگه بره من دیگه بعد اون زندگی نمی‌کنم، رفت و من همچنان دارم زندگی می‌کنم آدمیزاد واقعاً موجود پررو و غیرقابل پیش‌بینی‌ایه