`°𝑶𝒑𝒉𝒆𝒍𝒊𝒂°`

🤏🏻✨

-دهلوی

روزی لبریز از آرزو بود؛ آن‌قدر که گمان می‌کرد جهان، دیر یا زود، به رؤیاهایش تن خواهد داد. اکنون اما روزها را با رخوتی فرساینده از سر می‌گذراند؛ چنان که انگار اشتیاق، سال‌ها پیش بی‌صدا از وجودش کوچ کرده است. در این سرزمین، دلبستن بهایی سنگین دارد. کافی‌ست دستی در جایی بلرزد؛ جنگی آغاز شود، چرخ اقتصاد از حرکت بایستد، یا سیاست هوس ویرانی کند؛ آن‌گاه هرچه با جان ساخته‌ای، در چشم‌برهم‌زدنی به غبار بدل می‌شود. آن درخششی که زمانی در نگاهش خانه داشت، دیگر بازنمی‌گردد. آن را مرگ، فقدان و وداع‌های بی‌شمار با خود برده‌اند. کسی که این همه سوگواری را از سر گذرانده، چگونه دوباره به فردا اعتماد کند؟ میان این برهوت ایستاده است؛ با احساسی که نه به ماندن شباهت دارد و نه به رفتن. و نمی‌داند آن‌سوی این خاموشی، آرزوهای ناتمام و دوستان ازدست‌رفته‌اش، تنها چند وجب خاک با او فاصله دارند.

صادق هدایت

All that bloodshed, crimson clover the bombs were closer My hand was the one you reached for All throughout the Great War

- محمد‌علی بهمنی

در محاصره‌ی «نمی‌دانم»‌ها زندگی می‌کنم؛ آن‌قدر زیاد که دیگر هیچ پاسخی به یقین شباهت ندارد. آینده، جایی پشت این مهِ سنگین ایستاده است؛ دستم را دراز می‌کنم، اما انگشتانم فقط به سردیِ هوا می‌رسند. نمی‌دانم این جاده مرا به روشنایی خواهد رساند یا آرام‌آرام در همین سفیدیِ بی‌انتها گم خواهم شد. فقط می‌دانم مدت‌هاست به جای آن‌که زندگی کنم، میان احتمال‌ها نفس می‌کشم.

- کمال خجندی

-معینی کرمانشاهی