شیشه

بعله بیگانه اگر وفا کند، خویش من است.

گاهی هم زندگی تو روزای سخت یه تیر اضافه تو کمون‌مون میندازه.

بعضیا فکر می‌کنن شروع دوباره یعنی گذشته رو بذاری بره، فراموش کنی. اما من فکر می‌کنم شروع دوباره یعنی قبول کردن گذشته و بعدش ادامه دادن.

امروز رو دیر شروع کردم. نیاز داشتم به این تاخیر.

اما قلب حافظه‌ی خودش را دارد و من هیچ‌چیز را فراموش نکرده‌ام. آلبر کامو @nabayad_mikhandim

اونقدر اذیت میشی تا یاد بگیری دیگه به هر چیزی اهمیت ندی.

من به تک تک رفتارهاتون فکر میکنم، به لحنتون فکر میکنم، به نگاهتون فکر میکنم، با من درست رفتار کنید، با من درست حرف بزنید و به من درست نگاه کنید.

«ما ترک سر بگفتیم تا دردسر نباشد.» چون لازم بود.

امروز گریه کردم و بعدش اشک‌هامو پاک کردم و تصمیم‌های بزرگی گرفتم.

"نه امکان‌ِ بودن‌، نه پای گریز" _ سعدی

با همه‌ی ناکوکی‌های ارکستر درونیم، باز هم میخندم و باز هم به آدمها فرصت دوباره میدم.

خجالت نکش اگر فقط داری برای "دوام آوردن" می‌جنگی. تقصیر تو نیست. هیچ بد نیست. بد هم اگر باشه، بدیِ تو نیست. تو نباید خجالت بکشی، اگر به نقطه‌ای رسوندنت که داری برای "بقا" تلاش می‌کنی. زشت نیست. زشت هم اگر باشه، زشتیِ تو نیست. ‌ ‌‌‌ هر طور که می‌تونی زنده بمون. با هر چی که می‌تونی، بمون. حالا که جهان خردکننده و بی‌رحمه، وسط بحران‌های ویرانگری، تا این ضربه‌ها و طوفان‌ها هست، هر طور بلدی، دوام بیار‌. با شعر، ورزش، ادبیات، چای، قهوه، فیلم، دویدن، کوه، کار، فلسفه، خواب، فریاد و هر چیز که در زندگی نگهت می‌داره، بمون. با تاریکی‌ها و دوده‌ها و سرمایی که اومده تو رو ببلعه و تباهت کنه، هر طور می‌تونی مقابله کن. ‌ ‌ #معین_دهاز @nabayad_m

هر چه بیشتر در خانه بمانی، دیوارها نزدیک‌تر می‌شوند. سقف می‌آید پایین. تمایل به بیرون رفتن و حس خارج شدن از خانه، درست مثل برف زیر آفتاب، آب می‌شود و از بین می‌رود.

دلم برای تو تنگ شده، ای من قدیمی. ای که زندگی را بلد بودی. ای که زندگی را زندگی می‌کردی.

توی سکوت شب، فکرها می‌آیند. بی‌دعوت. بی‌اجازه. مثل موج، یکی پس از دیگری. گذشته می‌آید، آدم‌های رفته می‌آیند، حسرت‌ها می‌آیند و آن آرزوهای نیمه‌کاره‌ی لعنتی.