Isolation
Ir al canal en Telegram
http://t.me/HidenChat_Bot?start=6868742988
Mostrar másEl país no está especificadoLa categoría no está especificada
343
Suscriptores
+124 horas
+67 días
+3430 días
Cargando datos
Canales Similares
Sin datos
¿Algún problema? Por favor, actualice la página o contacte a nuestro gerente de soporte.
Nube de Etiquetas
Sin datos
¿Algún problema? Por favor, actualice la página o contacte a nuestro gerente de soporte.
Menciones Entrantes y Salientes
---
---
---
---
---
---
Atraer Suscriptores
noviembre '26nov '26
noviembre '26
+27
en 0 canales
octubre '26
+42
en 0 canales
Get PRO
septiembre '26
+14
en 0 canales
Get PRO
agosto '26
+343
en 1 canales
| Fecha | Crecimiento de Suscriptores | Menciones | Canales | |
| 14 noviembre | 0 | |||
| 13 noviembre | +2 | |||
| 12 noviembre | 0 | |||
| 11 noviembre | +5 | |||
| 10 noviembre | +1 | |||
| 09 noviembre | +3 | |||
| 08 noviembre | 0 | |||
| 07 noviembre | +2 | |||
| 06 noviembre | +2 | |||
| 05 noviembre | +2 | |||
| 04 noviembre | +1 | |||
| 03 noviembre | +1 | |||
| 02 noviembre | +5 | |||
| 01 noviembre | +3 |
Publicaciones del Canal
| 2 | دوزخ🥺💗💞🎀🪄🛍 | 25 |
| 3 | چرا اینطوری گفتی | 25 |
| 4 | واااای
منم همین الان کتاب صوتی دوزخ رو شروع کردم 🥺
شاهکار | 25 |
| 5 | دارم از دوزخ میترسم منو مستقیم ببرید بهشت😱 | 41 |
| 6 | sticker.webp | 38 |
| 7 | سبک دلبستگیِ دانته جان اضطرابی بوده | 33 |
| 8 | ای ترانه،
زنی را در ذهن و جانم با خود دارم؛
زنی که اگرچه قلبش از سنگ است
چنان نیرویی به من میبخشد
که همهٔ جهان در نظرم سرد و خاموش میشود.
همین سردی اوست،که مرا به سرودن وامیدارد؛
تا شعری برایش بسرایم
که پیش از این، اندیشهای از آن
در ذهن کسی نگذشته باشد؛
آیا هرگز زنی زیباتر از این زنِ بیرحم
در جهان بوده است؟
او چون صخرهای در برابر عشق من ایستاده
و من چون موجی بیقرار،بارها به سویش میروم
و هربار شکستهتر بازمیگردم.
هرچه بیشتر میخواهم از او دور شوم
بیشتر گرفتار زیباییاش میشوم؛
و هرچه از سنگدلیاش میرنجم
بیشتر دوستش میدارم.
کاش میتوانستم از نگاهش رها شوم؛
از آن دو چشم که چون آتش
در جانم شعله میکشند.
اما هر بار که میخواهم فراموشش کنم
تصویرش از نو در ذهنم جان میگیرد.
گویی نام او را بر سنگِ جانم حک کردهاند.
نه فاصله مرا از او دور میکند،نه گذر روزگار
گویی سرنوشت من چنین باشد؛
درآتشِ عشق او بسوزم،از سردی قلبش بلرزم
و هربار که گمان میکنم همهچیز پایان یافته
از خاکستر خویش برخیزم.
بخشی از سرودهٔ سوم و چهارم از مجموعهٔ چهارگانهٔ Rime petrose«اشعار سنگی»از دانته آلیگیری | 87 |
| 9 | +2 Jozsef_Kiss_Oboe_Concerto_in_D_Minor_S_Z799_I_Andante_e_spicca.mp3 | 127 |
| 10 | Titania Sleeping in the Moonlight Protected by Her Fairies
John Simmons 1866
ای اشباح، پیش از این هروقت از اینجا میگذشتید مرا در خواب ناز مییافتید،ولی میبینید که امشب بیدارم و اشک میریزم. با این همه ، مرا که پیش از این به عاقلی میستودید، ملامت مکنید، زیرا غمی ناگفتنی بر دلم نشسته است.
یوهان ولفگانگ گوته، دیوان شرقی،عشق نامه | 112 |
| 11 | Maxim_Vengerov_Schubert_Ave_Maria,_Op_52_No_6,_D_839_Arr.mp3 | 230 |
| 12 | بله دلتنگی در لحظه حال تجربه میشه.
اگه فرد در گذشته گیر نکرده باشه دلتنگی همچنان معنا پیدا میکنه و در این حالت به یک فقدان آگاهانه تبدیل میشه. یعنی فرد میدونه که چیزی یا کسی در زندگیش نیست، اون رو میپذیره و در همون لحظه حال، غم نبودنش رو حس میکنه. این نوع دلتنگی میتونه اتفاقاً سازنده باشه و به فرد کمک کنه تا ارزش چیزهایی که داره رو بیشتر درک بکنه. | 51 |
| 13 | سلام رز.
می خواستم راجع به پست راجع به دلتنگیت صحبت کنم.
این دلتنگی به غیر از گیر کردن در گذشته و در وهم آینده بودن، در حال هم با آدم میمونه؟ (به غیر از اینکه این احساس در درون غرق شده، و بعد بالا میاد؟). اگه طرف در گذشته گیر نکرده باشه اصلا دلتنگی معنایی پیدا می کنه؟ | 50 |
| 14 | به ایتالیا سفر کنیممم | 53 |
| 15 | آفرین سخت ترش کنیم | 38 |
| 16 | اگه کلی درس داریم و روزای سخت و شلوغی داریم چیکار باید کنیم؟ | 39 |
| 17 | I Feel You.mp3 | 1 |
| 18 | Chelsea Wolfe - Dusk.mp3 | 1 |
| 19 | +2 1|1_Keyboard_Concerto_No_5_in_F_Minor,_BWV_1056_I_Glenn_Gould_320.mp3 | 149 |
| 20 | آدمها اغلب ترجیح میدهند تروماها و رنجهایشان را به جای حل کردن، بارها و بارها تجربه کنند: عاشق کسی میشوند که زخمهایشان را تازه میکند، با کسی ازدواج میکنند که کابوسهایشان را زنده نگه میدارد، و در سطح اجتماعی نیز در انتخاب ساختارها و روابط قدرت، همان اشتباهها را مکرر تکرار میکنند.
انیمیشن «باد» (Wind) ساختهٔ رابرت لوبل همین را نشان میدهد. در این انیمیشن، تمام روابط و ساختارها بر پایهٔ وجود باد که نمادی از تروماست، شکل گرفتهاند. اما وقتی باد قطع میشود، همهٔ آن ساختارها بیمعنا میشوند. آدمها میتوانند با تروما زندگی کنند، ولی بدون معنا نه. پس خودشان دوباره باد را راه میاندازند تا بتوانند کار کنند، سرگرم باشند و غر بزنند.
تا زمانی که فرد و جامعه به خودآگاهی نرسند و از بیمعناییهای موقت، که نشانهٔ رشد است، نترسند، محکوم به تکرارند.
«گاهی انسان به رنجی که از آن شکایت میکند، چنگ میزند؛ زیرا رنج با وجود تمام آزارش، به بخشی از نظم روانی او تبدیل شده است...زیگموند فروید» | 396 |
