پرواز قوها🪽

دیگه کی حوصله فکر کردن به فردا رو داره؟ فردا برای من بیشتر شبیه یه تهدیده تا فرصت، دروغ چرا عادت کردم. یه روز دیدم دیگه وقتی تحقیر میشم ناراحت نمیشم، وقتی ناامید میشم تعجب نمیکنم، وقتی یه آرزو از دست میره فقط سرمو میندازم پایین.. اسمشو گذاشتم مرگ تدریجی واکنش ها. به نظرم اسم باحالیه بهش میاد...

سینه مالامال درد است ای دریغا مرهمی دل ز تنهایی به جان آمد خدا را همدمی

میخواستم درخت بشم میوه بدم برات انجیر...

این چه تیغ است که در هر رگِ من زخمی از اوست گر بگویم که تو در خونِ منی ، بهتان نیست رنجِ دیرینه ی انسان به مداوا نرسید علت آن است که بیمار و طبیب انسان نیست

نمیشناسمت ولی مشکیه پیرهنم تو تنهاییام برات اشک میریزم میدونی که میام یه روز پیشت اون خنده های قشنگتو جشن میگیرم میدونی که همه به یادتن اسم تو نقاشیه تو ابرای آسمون تو دیگه آزادی از این کابوس طولانی زنگ چیز خوبی نیست کلشو خواب بمون

هر جا نگاهی رو معصوم میبینم یاد تو میوفتم هر جا که آغوشی کم میشه از مرهم یاد تو میفتم..