برای فردا.🌱

تازه میدونین اولین سلفی تاریخ رو ناصرالدین شاه گرفته؟ در واقع سلفی گرفتن رو این بزرگوار باب کردند که الان امثال صدف هی میرن جلو آینه از خودشون عکس میگیرن.

اعتماد‌السلطنه، تو دفتر خاطراتش درباره ناصرالدین شاه نوشته:

شاه چند روز است عکس می‌فرمایند… مدتی است ترک کرده بودند باز شروع کردند.

-انگار مثلاً اعتیاد داشته که ترک کنه، بامزه‌ها! :))))

راستش الان نه، همیشه..! :))

زاویه دید الانت چیه؟:)

از شدت این مشکلات همینو بهتون بگم که همین الان بعد از حل نشدن مشکل یکی از زیرنویس‌ها، درحالی که دوست داشتم از شدت عصبانیت جامه بدرم، پاشدم جلو آینه با آهنگ هایده رقصیدم، باز برگشتم پشت میز! :)))

•روزی که کتاب چاپ بشه ریپلای میزنم رو همین پیام، به صدف میگم درسته که وقتی شروع کردی ۲۶ سالت بود و هنوز به اندازه کافی پیر نبودی! =)) •و همینطور؛ درسته که اون موقع‌ها دچار مشکلات روحی روانی حادی نبودی، که بخوای با اسپیس‌ کتاب‌ها حرف بزنی، اما عوضش ارزشش رو داشت! ‌ نه به خاطر دستاوردت، به خاطر استقامتی که توی این مسیر تمرین کردی که با انجام دادن مداوم و مستمر و اتفاقاً طولانی‌مدت کارهای کسل کننده، بفهمی نمیتونم و نمیشه، فقط بازی ذهنته!✨

ژورنال‌نویسی حاوی غر زیاد:🫡 •دیروز رفتم به دندون‌پزشکم میگم دندونی که یه هفتس جراحی کردی، همچنان خیلی درد میکنه و از شدت دردش شب و روز ندارم، دکتر عه چه جالب گویان، دندون عقلمم کشیدن و گفتن درد داری؟ گفتم بله، گفتن پس چرا میگی نداری؟! :)) تبریک میگم، الان به جای یکی، دوتا دندونم درد میکنه.🤷🏻‍♀️✨🎉 •کتاب یه سری اصلاحات ریز داشت، نسخه صفحه‌آرایی شده رو برام فرستادن، دست بهش میزنم جیغ میزنه! اینجوری که یه اسپیس میزنم، بهش برمیخوره، قهر میکنه، کل صفحه‌آرایی بهم میریزه، بعد مثلاً میرم به استادم میگم یه مشکل جدی پیش اومده، کلمه سوم از سطر چهارمِ صفحه پنجم دو میلی‌متر جابجا شده! اما نگران نباشید، خودم حلش میکنم، دروغ میگم راستش، چون حتی بلد نیستم چطوری حلش کنم!☺️🫶🏻 ‌ •الان از صبح به اسپیس‌های زیاد بین کلمات یکی از پانوشت‌ها نگاه میکنم و در حالی که تمام روش‌هایی که بلد بودم و نبودم رو به کار گرفتم، بهش میگم: میشه توروخدا درست شی؟! :)) هیچ وقت فکر نمی‌کردم مشکلات زندگیم در حد یه اسپیس نزول پیدا کنه!🔖🖇️

هیچی دیگه، همین!✨☕️

من خطاب به خودم، از لحظه‌ای که تونستم به قولم عمل کنم و به خودم قهوه جایزه بدم.🥸

🥸☕️✨

پس اگه تا ساعت ۶ یه پارت ۱.۵ ساعته بخونم جایزم به خودم لته با قهوه‌ی جدیده!🥸🫴🏻

آدما ذره ذره معتاد میشن!🥸 ‌ اوایل روزی فقط یه کاپ بود، الان در حالی که دارم خودمو قانع میکنم که اینکه روزانه سه کاپ قهوه فول‌کافئین میخوری نشان‌دهنده اعتیادت نیست عزیزم، تو فقط میخوای قهوه جدیدت رو امتحان کنی تا از کیفیتش مطمئن بشی!⚔️

در امتداد این حرف‌های یه پیام قشنگ گرفتم از معصومه عزیزم.🫂🌱 ‌ ریپلای زدم رو این موزیک چون خیلی مرتبطه و اگر حتی گوش دادین بازهم گوش کنید تا از دید سهراب سپهری عزیز ببینید چرا زندگی ارزش زیستن داره.🪴✨

اما تمام اینا میتونه مانع خوشحالی من بشه؟ هرگز! ‌ آدم خوشحالیم اما نه به خاطر هیچ دستاورد خاصی، آدم خوشحالیم چون به نظرم زندگی پر از جزئیات شگفت انگیزه، آدم خوشحالیم چون بعضی وقتا از شدت خستگی گریم میگیره، اما اون روز داشتم به ثمین میگفتم، ثمین کل روتین زندگیم شده صبح تا شب کتابخونه بودن و کار کردن و درس خوندن، اما خیلی زندگی داره بهم خوش میگذره، چون چی بهتر از اینکه آدم بتونه برای چیزهایی که تو زندگیش براش ارزشمندن تلاش کنه و بجنگه؟!

دوستای زیادی رو از دست دادم، چون هیچ وقت برای تفریح به اندازه کافی وقت نداشتم! آخرین باری که تفریح کردم یادم نمیاد! جزء به جزء و ریز به ریز بخوام زندگیم رو بگم، پر از چالشه! پر از خواستن و نرسیدن. پر از خواستن و نشدن. پر از رفتن و برگشتن. پر از شکست و از صفر شروع کردن.

من در آستانه سی‌سالگی، به جرأت میتونم بگم هیچ دستاورد چشم‌گیری ندارم، حتی هیچ ثباتی از هیچ بعد خاصی از زندگیم ندارم. ‌ اگه ابعاد مختلف زندگی یک انسان رو در نظر بگیریم، •از بعد شغلی هنوز هیچ ثباتی ندارم، حتی در مسیر شغل مورد علاقه یا همسان با اهدافمم هم نیستم، و صرفاً غیرمرتبط‌ترین کارها رو انجام میدم که پول دربیارم! •از بعد تحصیلی میتونم بگم فقط دارم تلاش‌ میکنم، تلاش‌هام نتیجه نداده، شکست خوردم، به صفر مطلق رسیدم، و دوباره پا به مسیر گذاشتم. •از بعد عاطفی که اصلاً حرفش رو نزنید🤣و سکوت میکنم چون این سکوتم منطقی‌تره!

به خودم میگم یک فرد در آستانه سی‌سالگی! یکم بیشتر از دوسال مونده تا سی‌سالم بشه، اما خب چون همیشه فکر میکردم آدم‌ها باید تو سی‌سالگی خودشون کامل باشن و به حداقل ثبات لازم رسیده باشن، از این زاویه نگاش میکنم.

یکی از دوستای عزیز من، که خیلی بیشتر از جزئیات زندگی من میدونه، بهم گفت من میدونم چه رنجی رو داری پشت سر میذاری، اما وقتی کانالت رو میخونم آدم حس میکنه خوشحال‌ترین و بی‌دغدغه‌ترین آدم دنیایی. ‌ و خب، صرفاً جهت نشون دادن رویِ واقعی زندگی اینا رو مینویسم، که یه وقت آدم‌ها فکر نکنن با همون ورژن کاملی مواجهن که ما آدما تو مجازی رو میکنیم!