برای فردا.🌱

این روزا یکی از مهم‌ترین تمرین‌های زندگیم همینه، که حرف بزنم، که حرف بزنم، که حرف بزنم.‌ تو جای درست و موقعیتی که باید، نه بعدها تو مغزم! ‌ و آدم‌ها تا لحظه‌ای که از من توضیحی درقبال چیزی نخواستن حق به جانبن، اون لحظه‌ای که توضیح میخوان من یهو تمام اون لحظه‌های سکوتم رو میریزم تو واژه‌ها و انقدر حرف میزنم تا آدم‌ها قانع میشن که من هیچ کاری رو بی‌دلیل انجام نمیدم، فقط گاهی دلیل‌هام قایم شدن پشت سکوتم، همین.