کولیآنا🃏'

ازدحام بت ها در حریم حق، سجودِ برابرِ وجود را حرام کردند مگر نه که عاکفان عقولیت از بَدو کافران الهیت نبودند

در شهر هر چه می‌نگرم غیر درد نیست حتی به شاخ خشک دلم برگ زرد نیست اینجا نفس به حنجره انکار می‌شود با صد زبان به کفر من اقرار می‌شود با هر اذان صبح به گلدسته‌های شهر هر روز دیو فاجعه بیدار می‌شود اینجا ز خوف خشم خدا در دل زمین دیوار خانه روی تو آوار می‌شود

)

از من مخواه شعرِ تر ای بی‌خبر ز درد شعری که خون از آن نچکد، ننگِ دفتر است

🖤

می‌سازیم گلدون برا خار

من بو میکشم فاجعه رو

هی ژابی جان

بهترین ویدئویی که توی سوشال مدیا دیدم

3:28

-تا هوای کامل؟ +شاید. در تب حرف، آب بصیرت بنوشیم. زیر ارث پراکنده شب شرم پاک روایت روان است