6 337
Subscribers
+66624 hours
+9207 days
+1 95230 days
Posts Archive
6 317
فکر کن فردایی روشن، از پشتِ این همه خاکستر سر برآورَد، چه حاصل عزیزِ من؟ کدام دست، گلهای پرپر شده را به باغ باز میگرداند؟ کدام رود، جوانیِ رفته را به رگهایِ زمان باز میریزد؟ ما ماندیم با آسمانی که دیگر آبی نیست و با پنجرههایی که رو به رنج گشوده شدهاند.
- آیدا سیدی
