خ.س

--- «گاهی سنگین‌ترین بارِ دنیا، حسیه که بهمون می‌گه: "تو به اندازه کافی خوب نیستی." این همون تاریکیِ "بی‌ارزشیه" که مثل یک غبارِ سرد روی قلبِ کودک درونمون نشسته. اون بچه‌ی کوچولویی که مدام بالا و پایین می‌پره، نقابِ بی‌نقص بودن می‌زنه، یا بیش از حد مهربون می‌شه تا فقط "دیده بشه"؛ چون ته دلش باور کرده که اگه تشویق نشه، اگه بهترین نباشه و اگه دیده نشه، یعنی وجود نداره... یعنی ارزشی نداره. اما مهربانِ من، می‌خوام یه چیزی رو بدونی: تو در این مسیرِ مه‌آلود و مبهم، تنها نیستی. همه‌ی ما جایی در اعماق وجودمون، اون کودکِ منتظر و خسته رو داریم که پشت درهای بسته نشسته و منتظرِ یک نگاهه. این حسِ بی‌ارزشی، یک "حقیقت" نیست؛ فقط یک زخمِ قدیمی از روزگاریه که نورت رو ندیدن و تو فکر کردی نوری نداری. قرار نیست این مسیرِ شفای درون رو به تنهایی طی کنی. ما اینجاییم تا یاد بگیریم چطور خودمون، همون نوری باشیم که به اون گوشه‌ی تاریکِ قلبمون می‌تابه. ارزشمندیِ تو، پاداشِ تلاش‌های تو نیست؛ بلکه حقِ طبیعیِ تو برای به دنیا اومدنه. امروز، فقط برای یک لحظه، دستت رو بذار روی قلبت، نفس عمیق بکش و به اون کودکِ تنها بگو: **"عزیزم، دیگه لازم نیست برای ثابت کردنِ خودت بدوی؛ من دیدمت... و تو دقیقاً همین‌جوری که هستی، برای من یک جواهری. برای رزرو نوبت : ۰۹۱۲۱۷۸۷۵۸۱ ۰۹۹۰۱۷۸۷۵۸۱ ‎@simagharebaghi @Sima_LifeCoach https://rubika.ir/page/Sima_LifeCoach #کودک_درون #شفای_درون #آگاهی #روانشناسی #توسعه_فردی #سیما_قره_باغی #تنهایی #سلامت_روان #پادکست_روانشناسی

🌱 از ترسِ «رها شدن» تا قدرتِ «ماندن با خویشتن» ‌ طرحواره رهاشدگی، مانند سایه‌ای سرد از دوران کودکی با ما می‌ماند؛ صدایی که مدام در گوشمان زمزمه می‌کند: «بالاخره یک روز، همه تو را تنها می‌گذارند.» ‌ این زخم زمانی شکل گرفت که آغوش‌هایی که باید امن می‌بودند، بی‌ثبات بودند. اما خبر خوب اینجاست: مسیر شفا، مسیرِ تغییرِ این روایت است. ‌ ✨ با تمرین و آگاهی، چه تغییری در وجود ما رخ می‌دهد؟ ما یاد می‌گیریم که از یک «کودکِ منتظر و ترسان»، به یک «بالغِ مقتدر و پناهگاه» تبدیل شویم. تغییر واقعی یعنی: ۱. دیگر برای گداییِ حضورِ دیگران، خودمان را گم نمی‌کنیم. ۲. جذبِ آدم‌های ناامن نمی‌شویم، چون دیگر با «بی‌ثباتی» احساس آشنایی نمی‌کنیم. ۳. و مهم‌تر از همه، یاد می‌گیریم که بزرگترین غیبتِ زندگی‌مان را جبران کنیم: حضورِ خودمان برای خودمان. ‌ تصویرِ این پست، حقیقتِ درمان است؛ عبور از تاریکیِ گذشته به سمتِ نوری که در آن، ما دستِ کودکِ درونمان را می‌گیریم و به او اطمینان می‌دهیم که دیگر هرگز تنها نخواهد ماند. ‌ فراموش نکن: شفای رهاشدگی به این معنا نیست که دیگر کسی ما را ترک نمی‌کند؛ بلکه به این معناست که اگر تمام دنیا هم بروند، ما دیگر خودمان را ترک نمی‌کنیم. 🤍 ‌ --- 📍 اگر حس می‌کنی این ترسِ قدیمی سدِ راهِ روابط و آرامش تو شده، من در این مسیر کنار تو هستم تا با هم به امنیتِ درونی برسیم. ‌ 🆔 برای رزرو نوبت : ۰۹۱۲۱۷۸۷۵۸۱ ۰۹۹۰۱۷۸۷۵۸۱ ‎@simagharebaghi @Sima_LifeCoach https://rubika.ir/page/Sima_LifeCoach #کودک_درون #شفای_درون #آگاهی #روانشناسی #توسعه_فردی #سیما_قره_باغی #تنهایی #سلامت_روان #پادکست_روانشناسی

💚 مشاوره و آموزش مهارت‌های زندگی 💚 📌 مقابله با استرس و اضطراب 📌 افزایش اعتماد به نفس 📌 مدیریت زمان و برنامه‌ریزی 📌 حل مشکلات دوران کودکی 📌 بهبود روابط فردی و اجتماعی 📌 یادگیری خودباوری و عشق به خود 📌 مدیتیشن و آرامش ذهنی 📌 تکنیک‌های کنترل خشم 📌 راهکارهای غلبه بر افسردگی و ناامیدی 📌 مدیریت فشارهای شغلی و خانوادگی 📌 ارتقای مهارت‌های ارتباطی 📌 تقویت ذهن و ارتقاء کیفیت زندگی

👈چرا ذهن‌مون شب‌ها شلوغ‌تر میشه؟ آلن دوباتن می‌گوید: ذهن ما وقتی بیرون ساکت می‌شود، تازه فرصت می‌کند نگرانی‌های پنهانش را نشان دهد. روزها با حواس‌پرتی فرار می‌کنیم. شب‌ها دیگر جایی برای فرار نیست. اکهارت تله می‌گوید: تو ذهنِت نیستی. تو کسی هستی که افکار را می‌بیند. مشکل از فکرها نیست، مشکل این است که فکر می‌کنیم «ما همان فکرها هستیم». تمرین اول: تخلیه ذهن روی کاغذ(الهام از دوباتن) یک کاغذ بردار. تیتر بزن: «چیزهایی که ذهنم امشب نگرانشه» هرچی هست، بدون سانسور بنویس. حتی چیزهای کوچک. حالا جلوی هر مورد فقط یک جمله اضافه کن: آیا امشب کاری از دستم برمیاد؟ اگر نه ، فردا چه زمانی رسیدگی می‌کنم؟ مهم: بعدش کاغذ رو ببند. به ذهن پیام میدی: «رسیدگی شد. فعلاً لازم نیست تکرار کنی.» این کار ذهن رو از حالت چرخشی درمیاره و ساختار میده. تمرین دوم: «مشاهده‌گر شدن» (الهام از اکهارت تله) روش انجام (۲–۳ دقیقه در تخت): چشم‌هات بسته. به اولین فکری که میاد توجه کن. به‌جای درگیر شدن، فقط بگو: «یک فکر درباره … ظاهر شد.» مثلاً: «یک فکر درباره آینده ظاهر شد.» نه اینکه: «وای آینده چی میشه؟» تو فقط گزارشگر هستی. بعد از چند لحظه فاصله ایجاد میشه. ذهن آروم‌تر میشه چون دیگه سوخت نمی‌گیره 🍃انجام این هم تمرین قبل خواب کمک میکنه ۴ نفس آرام و با هر بازدم بگو: «من مشاهده‌گرم، نه فکرهایم.» ذهن قرار نیست همیشه آرام باشد. قرار است ما یاد بگیریم درونش گم نشویم. امشب فقط تماشا کن. نه تحلیل، نه قضاوت. ذهن قبل از خواب تبدیل می‌شود به اتاق اعترافِ ناتمام‌ها. کارهایی که گفتی «بعداً»، حرف‌هایی که نزدی، ترس‌هایی که در طول روز با شلوغی پنهانشان کردی. مشکل این نیست که زیاد فکر می‌کنیم. مشکل این است که با هر فکر، وارد داستانش می‌شویم. از نگاه آلن دوباتن بخش بزرگی از اضطراب، از توقعِ بیش از حد از خودمان می‌آید. و اکهارت تله می‌گوید رنج از جایی شروع می‌شود که فکر می‌کنیم «من همین فکر هستم». امشب لازم نیست ذهنت را خاموش کنی. فقط لازم است جایگاهت را عوض کنی. به‌جای بازیگرِ فکرها بودن، تماشاگرشان باش. آرامش، نتیجه جنگیدن با ذهن نیست؛ نتیجه عقب ایستادن از آن است. @khsimaa

🔹️🔸️از همه سپاسگزار باش زیرا هر کسی برای تو فضایی را خلق می‌کند تا متحول شوی، حتی کسانی که فکر میکنی با تو مخالف هستند و یا دشمنت هستند. دوستان، دشمنان، مردم خوب، مردم بد، موقعیت‌های دلخواه، موقعیت‌های ناخوشایند، همگی این‌ها فضایی را ایجاد می‌کنند تا بتوانی متحول شوی و یک بودا گردی.   و کسی چه می‌داند؟ من ممکن است حتی چیزی را از کسی یاد بگیرم که قبلاً او را دشمن می‌نامیدم. دشمن من می‌تواند:بزرگ‌ترین معلم من باشد زیرا با بالا آوردن ناراحتی در من، او همچنین مرا به ارتباط با تصویری از خودم می‌کشاند که هنوز از آن دفاع می‌کنم.به ‌بیان ‌دیگر، او به من نشان می‌دهد که من با کدام بخش‌ها از تجربه‌ی خودم، هنوز در جنگ هستم. او موج‌هایی را به من نشان می‌دهد که من اجازه نمی‌دهم وارد اقیانوس من شود. به ‌عبارتی دیگر، او دشمن درون مرا به من بازمی‌تاباند: بخش‌هایی از تجربه‌ی خود من که من با ندیدنِ کمال ذاتی‌شان، آن‌ها را به دشمن بدل کرده‌ام. او بزرگ‌ترین معلم من است که نور را بر موج‌های طردشده‌ی من می‌تاباند، اگرچه او احتمالاً این را درک نمی‌کند،دشمن من مرا از رؤیای هویت ‌گرفتن با تصویر بیدار می‌کند.همان‌طور که مسیح تعلیم داد: «دشمنان خود را دوست بدار» به ‌بیان‌ دیگر، بگذار دشمنت تو را از این رؤیا که در وهله‌ی اول ،تو یک دشمن داری، بیدار کند. از دشمنت بخواه به تو نشان دهد که از چه تصویر غلطی از خودت هنوز داری، دفاع می‌کنی. از کسانی که کمک کرده‌اند، همچنین از کسانی که مانع بوده‌اند، و از کسانی که بی‌تفاوت بوده‌اند، از همه تشکر کن، زیرا تمام این‌ها با هم موقعیتی را می‌آفرینند تا بوداها زاده شوند. @khsimaa

مهم است 🌺اولین کلمه ای که صبح ها هنگام بیدار شدن، درست پس از آنکه چشم می گشایی، می گویی، بسیار مهم است. فرقی نمی کند که این کلمه را در ذهنت بگویی و یا بر زبانت جاری کنی. اولین کلمه مهم است و بی شک تاثیری شگرف بر ماجراهای همان روزت خواهد داشت. کلمه ی تو، چکیده ی فکر توست و فکر تو، تو را به همان سو می کشاند. تا به حال فکر کرده ای که اولین کلمه ات چه بوده و کدام است؟! و آخرین کلمه ای که پیش از آنکه خواب چشمانت را فرا بگیرد، آن نیز مهم است و بر رؤیاهایت تاثیر بسزا دارد و باز فرقی نمی کند که این کلمه را در ذهنت بگویی و یا بر زبانت جاری کنی. کلماتِ نیکو، در این دو لحظه ی حساس که ذهن در حالت آلفا بسر می برد، خوبی به بار می آورد و کلمات ناهنجار، ناهنجاری. بدان چه می گویی و خوبترین ها را بگو. از کتاب #کلام_خلال

معجزه از ۱۲ اسفند شروع می‌شود... ✨ سلام به همه‌ی هم‌قبیله‌ای‌های عزیزم ❤️ روزهایی هست که دل آدم نیاز به یک تکان اساسی دارد، نیاز به اینکه دوباره با منبع نور وصل شود. تصویر بالا را خواندید؟ این یک دعوت‌نامه است برای همه‌ی ما قرار است از ۱۲ اسفند، پا به پای «داداش سهیل» و قبیله SBF، وارد یک چالش ۱۸ روزه شکرگزاری بشویم. اما این بار فرق می‌کند؛ چون قرار نیست تنها باشید!به لطف حق کنارتونم قراره شاگردی پیشتون انجام بدم ✨ ✅ برنامه‌ی ما در این ۱۸ روز: بیداری ساعت ۵ صبح: من خودم همراهتان هستم. ساعت ۵ صبح بیدار می‌شویم تا در بهترین زمان روز، فرکانس وجودمان را روی سپاس‌گزاری تنظیم کنیم.خیلی وقت این عمل پشت گوش انداختم خودمم باهاتونم باید تمرین کنم.✨ انرژی جمعی: قدرت دعا و شکرگزاری وقتی گروهی باشد، معجزه می‌کند. ما در این کانال کنار هم هستیم تا هیچ‌کس از مسیر جا نماند. ✨ پشتیبانی لحظه‌ای: هر جا خسته شدید یا نیاز به انگیزه داشتید، من و بقیه بچه‌ها کنارتان هستیم.و بیشتر تمرینات باهام انجام میدیم ✨ 🔤 @khaneh_jan ✅ اگر آماده‌ای که سال ۱۴۰۵ را با یک نسخه‌ی قدرتمند و شاکر از خودت شروع کنی، زیر همین پست اعلام آمادگی کن. الهی به امید حق آماده ام ... برویم برای ساختن ۱۸ روز رویایی! ❤️‍🔥👇