[مَـحْ‌فــٰآ ]

اگر بخواهی تلخیِ چای را از یاد ببری، کنارم بنشین..

چجوری برم قلبمو جا بذارم؛ عزیزِ سه روز و سه شب بی‌مزارم..!

؛

با تشکر از شفاف‌سازی؛

کاش یه نسخه جیبی از آدم‌های موردِعلاقه‌م داشتم، چیه این دوری.

*/

گفتی بسوز در غمِ من؛ ای به روی چشم ..

لحظه‌ی وصال..❤️‍🩹

حسین همیشه پیش روی بقیه بود نه پشت سرشان، همیشه پناهگاه دیگران بود نه در پناهشان، همانطور که شایسته امام است. در کربلا هر کدام از یارانش که می افتادند و هنوز صدای‌شان در می آمد، حسین را صدا می زدند و دوست داشتند سرشان را بگذراند روی پای کسی که همیشه در همه چیز ازشان جلو بوده. خودش اما چه کسی را باید صدا می زد وقتی روی زمین افتاده بود : خدایا راضی‌ام به رضایت و تسلیمم به قضایت، معبودی جز تو نیست.. و شاید حضرت حق در جواب زمزمه‌های حسین جواب می داده : وَ اصطَنَعتُکَ لِنَفسی. یا می گفته بیا... اِرجِعِی إلَی رَبَّکِ راضِیَهً مَرضِیَّههً. - برشی از کتاب دلنشینِ قصه‌‌ی کربلا :)

یک به یک گشتم تمام کافه‌های شهر را قهوه‌ی چشمان تو در هیچ فنجانی نبود. -عمران بهروج

-کافر عشق اِی صنم گناه ندارد؛

عکاسباشی: مقرب*

درود بر هوایِ دلگیرِ ☁️؛

_و چَشمانِ تو گواهِ عشق است؛