آی بی‌کلاه

چه روز شوم فجیعی جهان مرده‌ی بی بال و پرنده‌ی من به جاودانگی آفتاب، شکاک است.

هرگز كسی این گونه فجیع به كشتن خود برنخاست كه من به زندگی نشستم.

حالا چرا فورتونا برای من مهم شده؟ چون زندگیم گره خورده بهش. زندگی هممون.

خوشم نیومد ازت ماکیاولی پ‌ن: با دید پس‌نگر

فورتونا به مثابه‌ زن (دیدگاه بحث‌برانگیز ماکیاولی) در کتاب شهریار، ماکیاولی از تعبیری استفاده می‌کند تا فورتونا را توضیح دهد. او می‌گوید «بهتر است که فرد جسور باشد تا محتاط؛ زیرا فورتونا زنی است و برای آنکه رام شود، باید او را زد و به زور واداشت… او همیشه دوست‌دارِ جوانان است، زیرا آنان جسورترند و با گستاخیِ بیشتری به او فرمان می‌دهند.» پ‌ن: با دید پس‌نگر حرف زن‌ستیرانه به نظر می‌رسه که طبیعتاً هم هست. «فورتونا» در اسطوره‌شناسی لاتین همیشه زنی بود که گردونه‌ای در دست داشت و مدام می‌چرخید (اشاره به بی‌ثباتی).

ای الهه ی بخت، تو چون ماه ناپایداری؛ دائم رو به تکامل، دائم رو به نیستی؛ زندگیِ منفور می پریشاند نخست و پس تسلی می دهد، آن گونه که رغبت کند؛ تنگدستی و توانگری، و سپس چون یخ ذوب می کند هر دو را. بخت _ای دهشتناک و پوچ، ای چرخ چرخنده، تو شروری! و خوشی ناپایدار است و به نیستی می رود؛ نهان و در خفا مرا مبتلا می کنی؛ اکنون در این ریاضت تنم را عریان می کنم برای شرارت تو. در سلامتی و در توانایی بخت علیه من است؛ و زیر بار و همیشه در زنجیر، او می راندم. اکنون بی درنگ چنگ را بنواز؛ که بخت تازیانه می زند دلیران را. و یکایک با من شیون کنید!

“O Fortuna” (به فارسی «ای الهه ی بخت») شعری اروپایی به زبان لاتین از قرن ۱۳ میلادی، سروده شده توسط شاعری نامشخص است.

هروقت یکی از دوستانم حرف از خودکشی می‌زنه. کلت‌م رو غلاف می‌کنم. قرص‌هامو می‌ذارم تو جیبم. تیغ رو پرت می‌کنم اون‌طرف. طناب دار رو باز می‌کنم. وصیت‌نامه‌ام رو تا می‌کنم می‌ذارم لا کتاب. و می‌رم بهش می‌گم: داداش این حرفا چیه می‌زنی؟

فکر کنم وقتی خودکشی کنم هر کی یه چیزی بگه ولی در باطن مشترک: عه این که حالش خوب بود، دیروز با هم حرف زدیم، سه روز پیش با هم قرار گذاشتیم مجسمه بذاریم، گفته بود هفته دیگه معادله درجه ۲ تدریس می‌کنه، مگه قرار نبود ماشین بخره بریم چغازنبیل، هفته پیش کلی لباس نو خرید.

تقریباً مطمئنم هیچ چیز در این دنیا برای من نیست.

هرکی هر جا هست سه قدم از سیرک دپارتمان نمایش هنرهای زیبا فاصله بگیره.

+ پول جمع کنیم و برای بازنشستگیش هدیه بدیم به کسی که مستقیماً این جمله رو گفت: «هرکی ۱۸.۱۹ کشته شد تروریست و اغتشاشگر بوده.»

توی دنیای دیوانه‌ها، فقط دیوانگی جواب میده.

زندانی هرگز نمی‌داند چه زمانی دارد تماشا می‌شود، بنابراین مجبور است فرض کند که «همیشه» تحت نظارت است.

همه تا یه حدی مقصرن.