چرا من نه

چرا من نه؟...

حرف‌ها انرژی داره من نمیتونم ها تبدیل به نشدن ها میشه من ضعیفم ها تبدیل به آدم ضعیف میشه حواستون باشه به حرفایی که میزنین. حواستون باشه چون مغزتون فراموش نمیکنه +هوشم کمه!! -آیا واقعاً به اندازه آدم‌های دیگه تلاش میکنی؟ +من هرکاری میکنم نمیشه!! -مطمعنی بقیه کار بیشتری انجام نمیدن؟

اگه الان ول کنی پس کی میخای برای آرزوهات بجنگی مگه چند بار توی زندگی با همچین چیزی مواجه میشی مگه چند بار میتونی از ته دل پدرو مادرتونو خوشحال کنین مگه چند بار میتونین به راه مخفی های زندگی برسید که شما رو به جای بهتری ببره و هزاران و هزاران مگه دیگه پس چرا صدتو نمیزاری از چی میترسی از اینکه بگی صدمو گذاشتم و نشد؟؟ خب کی چی نشد که نشد ما کنکوریا هیچی برای از دست دادن نداریم پس باید بشه پس صدتو بزار و اگه دیدی صدتو گذاشتی هزارتو بزار از تمام وجودت استفاده و از سلول به سلول بدنتون کار بکشین خستگی بکشین شکست بخورید بشکنید اما تهش مزه پیروزی همه چیزو عوض میکنه پس بجنگید و کم نیارید رقبا در حال حرکتن هیچکس واینستاده همه دنبال آرزو های خودشونن. توی قرآن نوشته اینبار به خاطر من صبوری کن اینبار به خاطر اون...

پیروزی بدون شکست واقعیه؟! منم هر وقت قلم‌چی م خراب میشد فقط ناراحت بودم حرف نمیزدم باخودم قهر میکردم به خودم شک میکردم و تایم تحلیل کردنم رو میذاشتم روی غصه خوردن بعد از چند روز که حالم بهتر میشد دیگه از امتحان فاصله گرفته بودم و تحلیل معنایی برام نداشت. قطعاً اگه برگردم به اون روزا به خودم میگم: غصه چی رو میخوری؟! به جای اینکه انرژی‌ت رو بذاری روزی چیزی که دیگه نمیتونی براش کاری بکنی از فرصتی که الان برای تحلیل داری استفاده کن. حالا امروز اینو اینجا مینویسم و به شما میگم ارزش این تایمهای بعد امتحانتون رو بدونید. فرصت طلایی برای جبران اشتباهاتتون که هزاری هم صرفاً کتاب میخوندین متوجه‌ش نمیشدین

ببین... تا وقتی تو زندگیت نظم نباشه، خبری از پیشرفت و نتیجه هم نیست. حرفم اینه: اگه کنکوری‌ای، باید ساعت بیدار شدنت معلوم باشه، ساعت خوابت هم همینطور. برنامه‌ت باید مشخص باشه، نه هر روز یه چیز جدید. می‌دونم… یه جاهایی مغز شروع می‌کنه فیلم ساختن: "ولش کن، تو نمی‌تونی." "یه کم بخواب بعداً می‌خونی." "اصلاً این درس خوندنا به درد نمی‌خوره." ولی بدون، مغز فقط دنبال راحتیه. نه براش آینده مهمه، نه کنکور، نه آرزوهات. فقط می‌خواد کمتر کار کنه. تو باید کنترل رو بگیری دست خودت، نه اینکه بذاری اون برات تصمیم بگیره. بس کن با جمله‌های تکراری: "نمی‌شه." "حوصله ندارم." "من بلد نیستم." " اصن درس خوندن به چه دردی می‌خوره؟" کنکور منتظر هیچ‌کس نمی‌مونه. زمان داره می‌گذره، می‌فهمی؟ یا تو زمان رو مدیریت می‌کنی، یا زمان ازت رد می‌شه و می‌ره. پس بجنب… از خودت کار بکش، حتی وقتی حالت خوب نیست. اینجاست که فرق تو با بقیه مشخص می‌شه.

کد99 به اورژانس امروز با همه روزا فرق می‌کرد امروز نوبت مادری بود که بچه دوماهه تو شکمش داشت نگهبان اورژانس که به شوهرش گفت هنوز داره cpr میشه درحالیکه ده دقیقه‌ای بود cpr قطع شده بود خدا بهش کمک کنه. زندگی همین قدر کوتاهه به خودتون سخت نگیرید

اگه این روزا استرس داری یادت باشه استرس رسیدن به آرزوها شرف داره به افسردگی هیچکاری نکردن

شب‌ها همیشه دیر می‌خوابیدم و صبح‌ها زود بیدار میشدم به خیال اینکه من الان دارم از تایمم استفاده میکنم و جلو میوفتم... ولی حواسم نبود که تایمای اول صبح رو همش درحال چُرت زدنم و عملاً هیچ فایده‌ای نداره یه صفحه تو صبح کلی طول می‌کشید تا خونده بشه یه چیزی که درحالت عادی یه ربع زمان میخواست یک ساعت طول می‌کشید. پس برای خوابتون تایم مناسب و منظمی‌توی سال کنکور بذارید یادگیری انسان با خواب کامل میشه پس اگر درست بخوابید هم خوب درس رو یاد میگیرید هم کیفیت مطالعه‌تون بالا‌تر میره. اطلاً چیزه کمی نیست خیلیا سال کنکور مشکل خواب دارن سعی کنید هم ساعت خوبی رو برای خواب بذارید مثلاً۷(بسته به نیاز بدنتون) و هم اینکه این خواب منظم باشه هر روز ۱۲ شب تا فلان ساعت صبح نه اینکه یه روز یه تایم بخوابید روزه دیگه یه تایم دیگه خوردن قرص رو هم برای خوابیدن پیشنهاد نمیکنم(دارو آخرین راهه اون‌هم زیر نظر پزشک نه خودسر)

در مورد نتایج کنکور و دزدان امید و نور چند روز پیش بود که دیدم مجدداً آن دسته از استوری‌ها شروع شده و فهمیدم که نتایج کنکور آمده. استوری‌هایی از طرف دانشجوهای پزشکی، دندان و دارو که می‌‌گویند: به آن‌جا که رویاها را می‌کشد و فلان و بهمان می‌کند، خوش آمدید. همین اتفاق را هنگام نتایج رزیدنسی داریم. رزیدنت‌هایی که می‌نویسند که به سیستم بردگی و ایجاد خودکشی و ... خوش آمدید. من از این دسته افراد، همانقدر که از رویافروشان در پزشکی متنفرم، بدم می‌آید. تو به هیچ عنوان حق نداری انگیزه، شوق و امید کسی که این مدت تلاش کرده و الان حق داره خوشی دستاوردش رو تجربه بکنه، ازش بگیری. این اسمش نشان دادن واقعیت نیست. این حرف فقط می‌گوید «منی که این استوری را گذاشته‌ام، الان رویایم مرده و حالا از سر ناچاری ادامه می‌دهم و جرئت ندارم با اینکه ترم دوم هستم یا سال اول یا دوم دستیاری هستم انصراف بدهم». آیا این سیستم بی‌ایراد است؟ اصلا. اما، ما همه با یک ظرفیتی وارد این مسیر می‌شویم. یک reserve داریم که در طول این مسیر تغییر می‌کند و کم و زیاد می‌شود. کم و زیادش می‌کنیم. این «ذخیره و capacity» را عوامل متعددی می‌سازند و تغییر می‌دهند. خود مسیر استهلاک زیادی دارد. بگذار در طول مسیر این ذخیره را خرج بکند. شبیه به این که من یک سفری را شروع می‌کنم با هزار واحد از یک پول. حالا برای تو به هر دلیلی این ذخیره کم شده. دلیل می‌شود که انگیزه و شوق یک نوجوان را ازش بگیری که اکنون می‌خواهد وارد دانشگاه بشود؟ اینکه تو الان به هر دلیلی بدبخت شدی و بی‌پول هستی، چرا می‌خواهی پول بقیه را در اول سفر بدزدی؟ فرقش این است که دزدی پول محسوس است و دزدی امید، نه. او باید بداند خودش نیز وظیفه دارد که برای حفظ این ذخیره‌اش، سرمایه‌گذاری کند. همان‌طور که بارها نوشته‌ام نباید انتظار خاصی از دانشگاه داشت. اما در همین سیستم می‌شود گوشه‌ای پیدا بکند و ادامه بدهد. بگذار انرژی‌اش صرف پیدا کردن آن گوشه بشود، نه این‌که با فرافکنی خودت، اشتیاقش را بدزدی.

براتون حرف زیاد دارم چه کسایی که قبول شدن چه نشدن ولی الان ترجیح میدم حرفاتون رو بشنوم ناشناس میذارم https://t.me/HarfinoBot?start=2f83c151b88e761

طاها(برادرم)پزشکی آورد. دلیل زدن کانال در ابتدا برادرم بود وقتی حال اونو میدیدم تصمیم گرفتم یه کانال بزنم تا بتونم به کسایی با وضعیت مشابه کمک کنم، سعی می‌کردم چیزایی که به اون میگم رو اینجا هم بگم و از یه جا به بعد همه‌ی شماها رو برادر خواهر‌های خودم فرض کردم. تصورم این بود با هر ویسم،با هر متنم شاید بتونم به کسی کمک کرده باشم. قطعاً براساس تجربیاتم حرف میزنم و ممکنه جاهایی اشتباه کنم ولی هدفم این بود درحد توان خودمم که شده با وجود فشار درسا گره از کار یه نفرم شده باز کنم سعی کردم توی ناشناس و دایرکت تا حد ممکن جواب بدم و گاهی از دستم در رفته از امروز طاها هم توی کانال هست شاید کارمون خیلی بزرگ نباشه کمکمون بزرگ نباشه ولی یه نفرم یه نفره

نتایج کنکور سراسری اعلام شد هم آزاد و هم سراسری 🔥🔥🔥🔥

منِ بعدِ کنکور: کاش یه ذره بیشتر تلاش کرده بودم. کنکوریِ الان: کاش می‌شد فقط یه شب خوب و کافی بخوابم. منِ بعدِ کنکور: کاش یه تست بیشتر زده بودم. کنکوریِ الان: کاش زودتر این امتحان تموم شه و زندگی پر از ماجراجوییم تازه شروع بشه. منِ بعدِ کنکور: کاش انقدر الکی خودمو عذاب نداده بودم( الان که فکرشو می‌کنم خنده‌م می‌گیره از اون همه استرس بیخودی) کنکوریِ الان: فقط دلم می‌خواد هرچی زودتر برسم به بعدِ کنکور، به همون آرامشی که الان برام رویاست. جمعش که می‌کنم، می‌بینم همه‌اش می‌رسه به یه نکته ساده: نذارید حسرت بمونه. جوری بخونید که فردای کنکور، وقتی برگردید به امروز نگاه کنید، نگید "ای کاش..." کنکور یه روز تموم میشه، اما چیزی که قشنگش می‌کنه اینه که بعدش با خودت حال خوبی داشته باشی و نتیجه ی زحمتاتو ببینی، نه فقط یه نتیجه روی کارنامه.

فک کنم بهتره اینو توی متن بگم (سرتون تو کار خودتون باشه و از هر روز خودتون سبقت بگیرید)

فکر میکنم تا جایی کە برنامە اون روزتو خوب تموم کنی