خانه‌ای با پنَجِره‌های آبی

Same things...

📽Cinema Paradiso Giuseppe Tornatore/1988

اگه حس میکنید چیزی انرژی مثبت داره و حال خوب کنه چه پیام چه موزیک چه عکس لطفا برام بفرستید http://t.me/HidenChat_Bot?start=7296889130

.

-مامان می‌گه تا ولش نکنی جا برای چیزای بهتر باز نمیکنی.

مامان می‌گه تا ولش نکنی جا برای چیزای بهتر باز نمیکنی.

نوستالژی یک دروغ کثیفه که اصرار داره همه‌‌چی بهتر از اون چیزی که واقعا بوده بنظر برسه.

و موضوعاتی مثل تاریخ و سیاسیت خیلی عمیق تر از این حرف هان، حرف های آدم ها درمورد این دو باید نتیجه‌ی سال‌ها مطالعه و تحقیق باشه بنظرم.

تمام کسایی که الان کوروش و هخامنشی میگن حتی تاریخچه درستی ازشون ندارن. وقتی عقیده‌ی آدم نتیجه‌ی تحقیق ها نباشه به راحتی آب خوردن میتونه تغییر کنه.

یچیزی میگم به احتمال زیاد خیلی ها موافقش نیستن، آینده‌ی ایران حتی اگه اینا برن بازم ترسناکه، نتیجه‌ی تصمیم گیری افراد تحصیل کرده‌ی اون زمان که همشون دانشجو بودن، خارج رفته بودن و هزاران صفحه مطالعه کرده بودن شد این. نتیجه‌ی تصمیم گیری مردم امروز ایران که همشون منبع اطلاعاتشون پست های اینستاس، و هرطرف باد بیاد به اون طرف می‌ورزند چی میتونه باشه؟

شماهم فکرمیکنید اگه یه آدم امن و آغوشش رو داشتید این روزا راحت‌تر می‌گذشت ؟

خیلی در طول روز سعی میکنم دستم سمت موزیکای ایرانیم نره، چون اگه بره دیگه دست خودم نیست که چندساعت به یه گوشه خیره شم و سکوت کنم.

-زندگی ماهیِ سرخی‌ست که هی از میان دستانم لیز می‌خورد و گم می‌شود. روزی مرا به قعر آسمان می‌رساند و روزی مرا از همان آسمان به زمینی پست هل می‌دهد. چیست این زمین‌ بازی که درونش همیشه بازنده ام؟ چیست این هجوم پوچی بعد از ذره ایی حس خوشبختی، چیست این هجوم خاطرات بعد از گذر روزها، چیست این اتفاق هایی که رخ دادنشان هیچ‌چیز جز رنج برایم نداشتند؟ چیست این زندگی که هیچ‌چیزش شبیه زنده بودن نیست.

زندگی ماهیِ سرخی‌ست که هی از میان دستانم لیز می‌خورد و گم می‌شود. روزی مرا به قعر آسمان می‌رساند و روزی مرا از همان آسمان به زمینی پست هل می‌دهد. چیست این زمین‌ بازی که درونش همیشه بازنده ام؟ چیست این هجوم پوچی بعد از ذره ایی حس خوشبختی، چیست این هجوم خاطرات بعد از گذر روزها، چیست این اتفاق هایی که رخ دادنشان هیچ‌چیز جز رنج برایم نداشتند؟

زندگی ماهیِ سرخی‌ست که هی از میان دستانم لیز می‌خورد و گم می‌شود. روزی مرا به قعر آسمان می‌رساند و روزی مرا از همان آسمان به زمینی پست هل می‌دهد. چیست این زمین‌ بازی که درونش همیشه بازنده ام؟