باگ نویس فعلی، کشاورز آینده

همینجوری داشتم اینو که از تو یوتوب پیدا کرده بودمو بررسی میکردم گفتم بزا ببینم الان چند در میاد ناقابل 95 میل 🥰 چقدر بدبخت داریم میشیم روز به روز https://www.sotsu.com/products/flipaction-touch-14?variant=46062271922402

1. شما در نقطه ای سیاره زمین و برحه ای از زمان زندگی میکنی که همچی بهم ریخته و نمیشه کاریش هم کرد 2. ذات آدمیزاد همینه. بجز بحث ترند، آدمی که بیکار بمونه و مشغول کاری نباشه، مغزش شروع میکنه به چرت و پرت بافتن و خودخوری و تهوم زدن و مریض شدن، متاسفانه مدل انسان برای عمر مفید و سالم و طولانی همینه در نهایت هم، اینکه با کار سرویس بشی یا کاری نکنی و سلامت روان از دست بدی، جزو ازادی اختیار ها در میاد🌚

ما نمی‌تونیم همه‌چیز رو تغییر بدیم. اما می‌تونیم انتخاب کنیم با چیزی‌که نمی‌تونیم تغییرش بدیم، چه رابطه‌ای داشته باشیم.

بر خلاف تصور، آدم بالغ کسی نیست که دیگه از هیچی ناراحت نمی‌شه یا دیگه چیزی آزارش نمی‌ده؛ انسان بالغ کسیه که وقتی ناراحت می‌شه، به جای تخریب خودش یا دیگران، کنار احساسش می‌شینه و بهش گوش می‌ده.

Man.... فیلم good will hunting رو چرا تا الان ندیده بودم...

متاسفانه در کیس اینجانت خستگی بیشتر به سمت مکانیزم های کوپ خراب میل میکند که همون خستگی و فلج شدگی رو بیشتر میکنه...

آدم‌ها اغلب می‌خوان تغییر کنن، اما نمی‌خوان چیزی که هستن رو رها کنن. تعارض اصلی همین‌جاست: بخشی از فرد می‌خواد تغییر کنه و بخش دیگرش دوست نداره چیزی عوض بشه.

تروما عقده میسازه عقده ها معمار رویاهای ما میشن:

به رابطه فکر نکنی ها! به پیشرفت فکر نکنی ها! از کامفورت زونت بیرون نیای ها! اینکارارو بکنی ما احساس نا امنی میکنیم ها! رویا پردازی نکنی ها

رویایی که بهش فکر کنی، نرسی خودش درد آوری جدیده، برای همینه که خودتو از رویا خلاص میکنی و دیگه درد هم نداری... و رویایی هم نداری...

به ظاهر میگیم دیگه ۵۰ میل پولی نیست، ولی همون ۵۰ میل هم راحت به دست نمیاد. فقط پول بی‌ارزش نشده، زحمت ما هم بی‌ارزش تر شده.

تروما فقط گیر کردن در گذشته نیست، بلکه سرحال نبود امروز و ترس از آینده هم هست

پیشنهاد میکنم این اپیزودارو گوش کنین

https://castbox.fm/vb/979891038 تروما می‌تونه ظرفیت گفت‌وگو، تاب‌آوری، خلاقیت، کیفیتِ روابط و حتی سلامت بدن ما رو تحت‌تأثیرِ خودش قرار بده و ما در مقابل، گاهی برای فرار از این زخم‌ها، به موفقیت، پول، کار افراطی، کنترل یا حتی تأیید دیگران پناه می‌بریم؛ راه‌هایی که شاید موقتاً حالمون رو بهتر کنن، اما لزوماً درمان نیستن. درمان قرار نیست زخممون رو پاک کنه؛ قراره کاری کنه تا اون زخم، دیگه فرمانده ی زندگی ما نباشه. این اپیزود در مورد همین فرارهای بی‌حاصله؛ فرارهایی که درد رو از بین نمی‌برن، فقط مواجهه با اون رو عقب می‌اندازن. مهمان: سهیل رضایی/ کاور آرت: شکیبا پیامنی/ تهیه کننده و مجری: امیرعلی