قبسِ معرفت | انور احمدی

✍این سخن ارزشمند شیخ را باید با آبِ طلا نوشت و بارها در آن تأمل کرد. همان‌گونه که شیخ می‌فرمایند، یکی از روش‌ها و اسالیب نادرستی که شماری از عالمان معاصر نسبت به آن هشدار داده‌اند، زیاده‌روی در نسبت‌دادن نظریه‌ها و حقایق علمیِ معاصر و رایج به دین، شریعت و اسلام است. و اشکال این روش نیز از دو جهت است: ۱. نسبت‌دادن چیزی نادرست به قرآن و فهم آیات برخلاف مراد خداوند. ۲. اگر نادرستی و بطلان آن نظریه ثابت شود، همین امر می‌تواند بهانه‌ای برای طعن در شریعت قرار گیرد. متأسفانه بسیاری از افراد، به‌دلیل شور و شوق و علاقه‌ای که به دین دارند و گاهی نیز تحت تأثیر سلطه غالب فرهنگ غرب ، وقتی در چنین مطالبی فایده و مصلحتی برای دین می‌بینند، در پذیرش و انتشار آن‌ها عجله می‌کنند و از مفاسدی که ممکن است بر این کار مترتب شود، غافل‌اند. درحالی‌که این مسئله می‌تواند مفاسد بسیار خطرناکی در پی داشته باشد و حتی در مواردی، به تشکیک و ایجاد تردید در اصل دین منجر شود. شیخ همچنین اشاره می‌کند که شماری از ملحدان و کسانی مانند آنان، عمداً سخنانی را ترویج می‌کنند که در ظاهر، حتی گاهی در ستایش دین و تأیید آن است، اما از جهتی با علم و عقل ناسازگار است. بسیاری از مردم نیز، به‌دلیل اینکه این سخنان رنگ و بوی ایمان و صداقت دارد، آن‌ها را می‌پذیرند؛ سپس همین مطالب مورد سوءاستفاده قرار می‌گیرد و وسیله‌ای برای ایجاد تردید در اصل ایمان آنان می‌شود. و می گوید نکته ای که قابل تأمل است این شیوه، روش تازه‌ای نیست؛ بلکه سابقه‌ای قدیمی دارد. برخی از زندیقان و مخالفان دین در گذشته نیز عمداً با انتشار دروغ‌هایی که حتی در ابتدا ممکن بود به سود دین به نظر برسد، مسلمانان را نسبت به دینشان دچار تردید می‌کردند و در نهایت، همان دروغ‌ها به ابزاری برای طعن در شریعت تبدیل می‌شد. بنابراین، توصیهٔ من در وهله اول به خود، ماموستاها و همهٔ دلسوزان دین این است: در نسبت‌دادن هر مطلب و نظریه‌ای به دین و شریعت عجله نکنید. هر سخنی که ظاهرش زیبا و حتی در دفاع از اسلام باشد، لزوماً به معنای درست‌بودن آن نیست و هر نظریهٔ علمیِ جدیدی را هم نمی‌توان به قرآن و شریعت نسبت داد. بله، گاهی ممکن است انسان با نیت خیر و از روی محبت به دین، سخنی بگوید یا نظریه و مطلبی را منتشر کند؛ اما صرفِ نیت صالح، سخن و عمل فاسد انسان را توجیه نمی‌کند. پس پیش از هرگونه سخن گفتن دربارهٔ دین، لازم است علم و آگاهی لازم دربارهٔ آن را داشته و پس از بررسی صحت و درستیِ خودِ سخن نیز، به پیامدها و مفاسدی که ممکن است از انتشار آن به وجود بیاید نیز توجه کنیم. دین، جای حدس و هیجان و شتاب نیست؛ دین، علم و بصیرت می‌خواهد. خدای متعال می‌فرمایند: (وَلَا تَقْفُ مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ ۚ إِنَّ السَّمْعَ وَالْبَصَرَ وَالْفُؤَادَ كُلُّ أُولَٰئِكَ كَانَ عَنْهُ مَسْئُولًا) سورة الإسراء ــ 36 و چیزی را که بدان علم و یقین نداری دنبال نکن. و علمای سلف هم چه زیبا می‌فرمایند: «إِنَّ هٰذَا الْعِلْمَ دِينٌ، فَانْظُرُوا عَمَّنْ تَأْخُذُونَ دِينَكُمْ.»

نسأل الله العظيم أن يثبتنا بالقول الثابت في الحياة الدنيا وفي الآخرة ، وأن يرزقنا الاعتصام بالكتاب والسنة .

✍من علامات أهل الأهواء الشدة مع المخالفين المؤمنين، واللين مع المخالفين الكافرين. الشيخ عبد العزيز الطريفي فرّج الله عنه

چرا دوباره سراغ گوشی می‌رویم؟ ✍گاهی گوشی را برای انجام یک کار مشخص برمی‌داریم؛ مثلاً جواب دادن به یک پیام یا انجام کاری. اما خیلی وقت‌ها این‌طور نیست. حوصله‌مان سر رفته، گوشی را برمی‌داریم. منتظر چیزی هستیم، گوشی را چک می‌کنیم. کمی خسته‌ایم، سراغ گوشی می‌رویم. تنها شده‌ایم، چند دقیقه در فضای مجازی می‌چرخیم. حتی گاهی هیچ دلیل مشخصی نداریم؛ دستمان خودش به سمت گوشی می‌رود. این اتفاق شاید آن‌قدر تکرار شده باشد که دیگر متوجهش نشویم. اما یک سؤال مهم اینجاست: آیا هر بار که گوشی را برمی‌داریم، واقعاً به آن نیاز داریم؟ گاهی نه. گاهی فقط به یک عادت پاسخ می‌دهیم. وقتی یک رفتار بارها تکرار می‌شود، ممکن است بدون اینکه زیاد فکر کنیم، دوباره همان کار را انجام دهیم. برای همین اگر فقط به خودمان بگوییم: «کمتر از گوشی استفاده کن» شاید کافی نباشد. باید اول بفهمیم چه زمانی و چرا سراغ گوشی می‌رویم. حالا می‌توانیم یک تمرین ساده برای امروز انجام دهیم. امروز هر بار که خواستی گوشی را برداری، فقط چند ثانیه مکث کن و از خودت بپرس: «برای چه کاری می‌خواهم گوشی را بردارم؟» اگر دلیل مشخصی داشتی، کارت را انجام بده و گوشی را کنار بگذار. اگر دیدی دلیل خاصی نداری، چند لحظه صبر کن. شاید متوجه شوی که فقط از روی عادت خواسته‌ای گوشی را برداری. لازم نیست با خودت بجنگی. لازم نیست از خودت ناراحت شوی. فقط عادتت را ببین. همین شناخت ساده می‌تواند شروع یک تغییر باشد. چون تا وقتی ندانیم چه چیزی ما را به سمت یک رفتار می‌برد، تغییر دادن آن رفتار هم سخت خواهد بود. امروز فقط یک چیز را دنبال کن: هر بار که دستت به سمت گوشی رفت، قبل از برداشتنش از خودت بپرس: «چرا؟» شاید همین یک سؤال، چیزهای جالبی درباره عادت‌هایت به تو نشان بدهد. #پروژه_اصلاح_و_رهایی

🎬 ثبات و استقامت بر دین ماموستا خالد محمدی

زبان : کردی

@mohammadi_khaled

﴿إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ﴾ أيُّ طمأنينةٍ أعظم من معية الله في الطريق الذي يطول؟ د. عبد الكريم بكار

﴿يُرِيدُونَ لِيُطْفِئُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَاللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ﴾.سورة الصف ـ 8 می‌خواهند نور (آئین) خدا را با دهانهایشان خاموش گردانند، ولی خدا نور (آئین) خود را کامل می‌گرداند، هرچند که کافران دوست نداشته باشند. ﴿هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَىٰ وَدِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ﴾.سورة الصف ـ 9 اوست كسى كه رسولش را با هدايت و دين حق فرستاد تا آن را بر همه اديان چيره گرداند. و هر چند مشركان دوست نداشته باشند. ﴿يُرِيدُونَ أَن يُطْفِئُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَيَأْبَى اللَّهُ إِلَّا أَن يُتِمَّ نُورَهُ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ﴾.سورة التوبة ــ 32 مى خواهند نور خدا را با سخنان خويش فرونشانند و خداوند نمى پذيرد مگر آنكه نورش را كامل كند و اگر چه كافران دوست نداشته باشند.

✍مهما كنت غارقا في الباطل، إياك أن تصل إلى مرحلة تبرير الباطل كي تتخلص من صوت تأنيب الضمير في داخلك. د. نایف بن نهار

منصور سالمی

✍️ به نظرم در استفاده از هوش مصنوعی، بهتر است بین نویسندگی، ترجمه و ویرایش تفاوت بگذاریم. اگر کسی محتوای مقاله یا ترجمه را خودش تهیه نکرده، بلکه با کمک هوش مصنوعی آن را آماده کرده و سپس بر روند کار نظارت کرده و متن نهایی را با دقت بررسی و اصلاح کرده است، بهتر است خودش را «مترجم» یا «نویسنده» معرفی نکند؛ بلکه متناسب با نقشی که داشته، از عنوان‌هایی مانند «ویراستار» یا «تهیه و تنظیم» استفاده کند. مثلاً اگر ترجمهٔ اولیه را هوش مصنوعی انجام داده و شخص آن را به‌دقت بررسی و اصلاح کرده است، نوشتنِ «ویراستار: فلانی» از «مترجم: فلانی» دقیق‌تر و صادقانه‌تر است؛ چون او ترجمه را مستقیماً انجام نداده، بلکه آن را بررسی، اصلاح و برای انتشار آماده کرده است. به این ترتیب، هم می‌توان از امکانات و ابزارهای جدید استفاده کرد و هم نقش واقعی خودمان را همان‌طور که هست بیان کنیم. این کار با واقعیت استفاده از هوش مصنوعی سازگارتر است و ما را از نسبت‌دادن کاری که مستقیماً انجام نداده‌ایم، دور نگه می‌دارد. والله تعالی أعلم

«حکم شرعی استفاده از هوش مصنوعی در نگارش مقاله و پژوهش» ✦ سؤال: برخی نویسندگان برای نگارش پژوهش‌ها و مقالات خود از هوش مصنوعی کمک می‌گیرند. آیا این کار جایز است؟ خداوند به شما جزای خیر دهد. ✦ پاسخ: الحمد لله رب العالمين. استفاده از هوش مصنوعی برای آنان جایز است، اما به دو شرط؛ وگرنه جایز نیست: شرط نخست: باید از توانایی و دانش علمی لازم برخوردار باشند؛ به‌گونه‌ای که بتوانند نتایج و احکام نادرستی را که ممکن است هوش مصنوعی ارائه دهد، تشخیص داده و اصلاح کنند. شرط دوم: نویسنده باید در پایان مقاله، به استفاده از هوش مصنوعی اشاره کند و اعلام کند که مقاله یا پژوهش او با کمک هوش مصنوعی تهیه شده است. اگر این کار را انجام ندهد، دروغ گفته و چیزی را به خود نسبت داده که به او داده نشده و در او وجود ندارد. دربارهٔ چنین فردی و افراد مشابه او، حدیث پیامبر ﷺ صدق می‌کند: «اَلْمُتَشَبِّعُ بِمَا لَمْ يُعْطَ كَلَابِسِ ثَوْبَيْ زُورٍ.» «کسی که وانمود کند چیزی را دارد که به او داده نشده، مانند کسی است که دو لباس دروغ و فریب بر تن کرده است.» [صحیح بخاری] ــ شیخ ابوبصیر طرطوسی

✍امروز که برای نماز جمعه رفته بودم، ماموستای عزیز و بزرگوارمان، ماموستا جلیل ــ حفظه‌الله ــ را دیدم که آنجا نشسته بودند. خوب، در حضور چنین بزرگوارانی، صحبت کردن و سخن گفتن خودش درس پس دادن است. ماموستا از معدود شخصیت‌هایی هستند ــ نحسبه كذلك والله حسيبه ــ که صرف‌نظر از علم فراوانشان، مصداق بارز تواضع‌اند. درس‌های زیادی از ایشان فراگرفته‌ایم که به نظرم یکی از مهم‌ترین آن‌ها همین تواضع ایشان است؛ چیزی که بسیاری از ماموستایان و طلاب علم امروز به آن نیاز دارند. نکته‌ای که توجهم را به خود جلب کرد، آرامشی بود که بعد از حضور ایشان در خودم احساس می‌کردم. نعمت دیدن و همنشینی با چنین ماموستایانی، صرف‌نظر از افتخار آن، آرامش خاصی به انسان می‌دهد. حالا تصور کنید اصحاب بزرگوار چه لذتی از حضور پیامبر عزیزمان ﷺ برده‌اند... واقعاً نعمت دیدن و رؤیتِ کسی که دوستش داری و نزد تو بزرگ و عزیز است، با هیچ چیزی قابل قیاس نیست. به همین خاطر است که نسل‌های بعد از صحابه، از نظر فضیلت به پای صحابه نمی‌رسند؛ چراکه آنان نعمت دیدار و همراهی با پیامبر ﷺ را داشتند. نعمت بزرگی است دیدنِ کسی که دوستش داری و نزد تو بزرگ و عزیز است. حال، دیدار پیامبرمان ﷺ و بزرگان دین در روز قیامت چگونه خواهد بود؟ و از همه بزرگ‌تر و مهم‌تر، دیدنِ پروردگار جهانیان چگونه خواهد بود؛ خدایی که خالق، رازق، مالک، منعم و معبودِ برحق ماست... خدایا! ما را از دیدن خودت و دیدن پیامبرت و بزرگواران دین محروم نکن. و از خداوند متعال می‌خواهم ماموستایان، داعیان دلسوز و خادمان واقعی دین را از هر گزند، لغزش و طاغوتی حفظ فرماید.

✍ اللهم في هذه الساعة المباركة من يوم الجمعة؛ فرّج عن المظلومين، واجبر كسر قلوبهم، وارزقهم الأمن والطمأنينة، يا أرحم الراحمين و اكتب لنا و لجميع المسلمين التوفيق والسداد و و الثبات و حسن الختام. اللهم آمين