en
Feedback
دِوییداس.

دِوییداس.

Open in Telegram

به دستور اداره محترم اماکن از پذیرش افراد بی ناموس معذوریم.

Show more
1 008
Subscribers
-124 hours
-67 days
-2230 days
Posts Archive
این شد از مخاطب محتوای خوب کشیدن. یاد بگیرید چوپون‌ها.

تزیینی به جلدش ندارد.

چقدر raw و بی آرایش است.

عجب زنجیره‌ی غنی‌ای از محتواست. خدای من.

پرولتاریایی‌ها، هوای هم را دارند. دارمتان.🤗

باید به مخاطب آزادانه تریبون داد، دینی‌است دو سویه که باید ادا کنی. او تریبون تو را، گران دانسته و حال، تو باید ارزشش را یادآوری کنی.

دارم لذت می‌برم. نگاهشان کن. چه شجاعانه دارند درد نویسی می‌کنند و خجالت درشان را می‌کشند. ::))

حالا شاید ابرو خم کرده‌ های جمع بفهمند چرا منزلت هنری ام ورای قد و هیکلشان است. چون من فخر را، ادا نمی‌پندارم ابله‌ها.

چه کالکشن نفیسی را گردآوری کردم. این را می گویند، ادبیات، هنر. استناد ادبی هنری.

این بزعم من، یعنی فاخر.

حالا شد. حالا که دارید با بیان واقعی خودتان دردتان را جسورانه نثر می‌کنید. حالا شد عزیزانم. این، محتوای مطلوب من است.

راستش، آنچه که دارد در کابینت اتفاق می‌افتد، محتوای موردعلاقه‌ام است.

حتما مشارکت کنید اندک یاران خوش عهد و وفایم. بیان کنید خود و دردتان را.

سلام و عرض ادب. این، یک جلسه ی آزمایشی‌است. در طی این جلسه از شما خواستارم که درد، عامل رنج و علت آزادگی این‌ روزهایتان را، طی یک خط یا که نا، پاراگراف بنویسید و شرح دهید. بنا نیست که به درد، ناراحتی و زخم‌ های هم، واکنشی نشان دهیم. تنها، قرار باین است که یکدیگر را بخوانیم و چه بسا، دو پله بالاتر، بشنویم. هدف ازینکار، ترویج نومیدی یا که یأسِ بیشتر برای شما عزیزان نیست. صرفا، قصد دارم که مانع درون‌ریزی و بی‌صدا درد کشیدنتان باشم، درین روزهای تلخ و سیاه. از رنج یومیه، نگرانی‌های امروزی‌اتان بگویید. ما، همه می‌شنویم. https://t.me/XBCHATBot?start=sec-becegcibef

امشب کابینت کار جالبی خواهیم کرد، بالا بمانید.

تنها نفرتم بآدمهاست، که فائق می‌آید به نفرتم از خودم.

جغوربغور واقعا غذای چندش‌آوری‌است و فکر می‌کنم باید بس‌اش کنم. با اینکه ذاتا دوست‌اش دارم و بآن طعم خونینی که بدهان پس می‌دهد خو گرفته‌‌ام، نمی‌توانم پذیرای توحش ناشی از طریقه ی پخت و پیدایشش باشم بشکلی استمراردار. مرا تا بماه‌ها بس جغوربغور. خوش گذشتی ولی عزیزم.

خواستم در ۲۳ سالگی سنگ باشم.

بدرجه‌ای گران از بی‌حسی رسیده‌ام، حتا گلایه‌ای از کسی ندارم. پذیرفته‌ام که هستیم کنارهم. حال این هستندگی هرچقدر که می‌خواهد هم، زشت باشد.

درحد استاتوس‌های واتس‌اپ عکس می‌گیرند دوستان. بخیال خود هم، مدل‌اند و عکاس. باشد عزیزانم. باشد...