Coeurvide

«اما این بار به جای امتحان؛ مرا نجات بده پروردگارم.»

گاهی چیزی که اسمش رو صبوری می‌ذاری، در واقع نادیده گرفتنِ خودته.

گاهی باید از همه‌ چی دور بشی کلی راه بری کلی چیز از دست بدی تا بفهمی تمام این مدت دنبال خودت می‌گشتی.

"به من نگو، نشانم بده."

یه جاهایی باید دلتو نادیده بگیری، تا روحت آروم بگیره.

جاهایی باید دلتو نادیده بگیری، تا روحت آروم بگیره.

گاهی بی‌اعتمادی نتیجه‌ی تلخِ تجربه‌هاییه که بهت یاد دادن نزدیک شدن، همیشه به معنی امن بودن نیست.

بچه‌ها این چند چنلی که اینجا براتون آوردم رو؛ خودم خیلی وقته دنبال می‌کنم و دوستای عزیزمن. خلاصه که چنلای مورد علاقه‌من، دوست داشتم با شماهم به اشتراک بذارم.

اُمیدوارم چشم‌هایی پیدات کنن که از عمقِ روحت رد نشن.

برای دوست‌داران کلمه و روایت. اینجا جهان کمی بزرگ‌تر می‌شود. 🌲

یه جایی آدم خسته نمی‌شه چون کم آورده؛ خسته می‌شه چون زیادی تلاش کرده، زیادی صبر کرده و آخرش هیچ‌چیز اون‌طوری که باید، پیش نرفته.

چند گوشه‌ی دنج برای گم شدن میونِ کلمات، پیدا کردن تکه‌هایی از خودمون و خوندنِ حرف‌هایی که شاید هیچ‌وقت نتونستیم به زبون بیاریم. این چنلارو از دست ندید.

انگار که دیگه آدم‌ها توانش رو ندارن برای هم بجنگن. هرکسی درگیر بهتر کردن داستان خودشه.

بعضی پایان‌ها نجاتن.

بعضی چیزا شاید درست بشن، اما هیچ‌وقت به شکل اولشون برنمی‌گردن.!

آدم‌ها گاهی یک رفتاری باهات می‌کنن که واقعا شرمنده‌ی اعتماد گذشته‌ات می‌شی.