Coeurvide

از زندگی عبور نمی‌کنیم؛ گاهی فقط فرصت زندگی کردن را از خودمان دریغ می‌کنیم.

آدما همیشه دیر میرسن؛ به لحظه‌ها، به آدما، به فهمیدنِ چیزایی که دیگه نیستن.!

بعضی مسیرها نه از بی‌قسمتی، که از یک‌طرفه قدم برداشتن به بن‌بست می‌رسند.

کاش پناهی بود برای دردهایم، خسته‌ام از اینکه تنها کسی که باید نجاتم دهد، خودم هستم.

برای تموم زخم‌هایی که جای اشک، تبدیل به سکوت شدن.

انگار سهم من از بودن، فقط تماشای فاصله‌هاست.

گاهی خاطره‌ها بیشتر از آدم‌ها حضور دارند.

انگار سهم من از بودن، فقط تماشای فاصله‌هاست.

چقدر دورم، از آدم‌ها، از خودم، از زندگی.

انگار سهم من از بودن، فقط تماشای فاصله‌هاست.

آدم‌های خودخواه، همیشه انتظار دارن دیگران حقشون رو رعایت کنن، اما وقتی نوبت به رعایتِ حقِ دیگران می‌رسه، انصاف رو فراموش می‌کنن.

سنگین‌ترین بار دنیا، دلِ پُر از حرف نگفته‌ست.

گاهی تنها راهی که آدما بفهمن چقدر خوب بودی، اینه که ترکشون کنی.

گاهی درد، چیزی جز تغییر برایت باقی نمی‌گذارد.

دليل رشد هم شدن خيلى زيباس، وقتى همه دارن ريشه همو ميزنن.

آگاهی، گاهی بهای سنگین‌تری از نادانی دارد.