رقائق

بشر باید بیاموزد که تواناییِ رهایی از مصیبت و اندوه، مهم‌تر از کسب شادمانی است! #تیکه_کتاب

بحران، نامی دیگر برای نام‌آشنا، «رنج» است. ما با رنج کمتر غریبگی می‌کنیم، چنان‌که بحران را شاید اصطلاحی صرفا برای موارد کلان اقتصادی و اجتماعی بشناسیم. مدیریت رنج (بحران) مهارت و تخصصی است که فرد مؤمن در جهان‌بینی اسلامی، بیشتر از هر کسی در هر جهان‌بینی دیگری، شایسته عملی کردن آن است. چراکه مدیریت بحران نیازمند هماهنگی باورهای ایمانی، تدبیر عقلانی، برنامه‌ریزی راهبردی و همبستگی اجتماعی است؛ این تخصص را باید قبل از رخ دادن بحران با خود تمرین کرد. در آموزه‌های دینی ما، بحران‌ها و شداید و مصیبت‌ها جزئی طبیعی از آزمون‌های زندگی هستند که مواجهه با آن‌ها نیازمند خردورزی، ثبات روانی و به‌کارگیری اسباب است. اولین قدم در روبرو شدن با هر مصیب و رنجی، مهار شوک روانی و پرهیز از شتاب‌زدگی، خشم و ناامیدی است. ایمان به قضا و قدر الهی باید آن‌قدر درونی شده باشد که بتواند انسان مؤمن را در برخورد اولیه با مصائب از دچار شدن به فروپاشی روحی مصون نگه دارد. رسول‌الله (ﷺ) نیز اهمیت مهار احساسات در ابتدای بحران را یادآور شده و فرموده‌اند: «انما الصبر عند الصدمة الاولی» (صبر حقیقی هنگام نخستین شوک و ضربه رخ می‌دهد). البته واقع‌بینی هم می‌تواند سهم ویژه‌ای داشته باشد؛ امیدواری و نگاه فرصت‌طلبانه داشتن به رنج‌ها و بحران‌ها می‌تواند از چهره‌ی آن‌ها «غم زدایی» کند و این مانع را از سر راه بردارد. چراکه در دیدگاه ما هیچ بحرانی شرّ مطلق نیست، بلکه می‌تواند بستری برای رشد، پالایش و آشکار شدن توانمندی‌ها باشد.

نشر توسط کانال "هیچ سایه"

﴿وَيَعْفُ عَن كَثِيرٍ﴾ بعد عفو الله الكثير بقي أمامك القليل، فحاسب نفسك عليه، قبل الرحيل. بعد از عفو و بخشش خداوند از بسیاری از گناهان، آنچه از حساب اعمال باقی می‌ماند، اندک است؛ پس قبل از فرا رسیدن مرگ و سفر آخرت، به حساب همان اندک خود برس!

برگرفته از مصحف حفظ المیسر

#تدبرات

مختصری در این باره بخوانید.

بارقه‌های نور، منزل بیست و هشتم

در این باره بعدا کمی می‌گویم.

این کلمات، بازتاب روح کسی است که رنجهای گوناگون و وفاداری، هم‌زاد و هم‌سفر جانش بوده‌اند؛ حقیقتی تلخ و سنگین که شاید بیشتر ما تنها وصفش را شنیده‌ایم، بی‌آنکه هرگز سوزِ آن را به جان چشیده باشیم. همیشه بارِ رنج‌هایش را چنان گران می‌دیدم که در دلم تمنا می‌کردم کاش در آن «الحمدلله»هایی که مدام بر زبان می‌آورد، واقعاً صادق باشد و هیچ غباری از گله و ناخشنودی، صفا و زلالی دلش را مکدر نسازد. در همین شب‌ها، بر حسب اتفاق جویای احوالش شدم و متوجه شدم که درد، تاروپود جانش را سخت درهم تنیده و درمانی برای آن نیست. مانده بودم باز چه بگویم که مرهمی بر جانش باشد. او بزرگوارانه از درد خویش طفره می‌رفت و تمام توجهش به احوال من بود؛ اما سرانجام سکوتش را شکستم و او را به حرف کشاندم؛ می‌خواستم تا مغز استخوانم حسش کنم و کمی با عالم او انس بگیرم و درد بکشم. در یک‌یک واژه‌های آن شبش، صدقی بی‌پروا می‌درخشید که نمی‌دانم از کدامشان بگویم. در آخر چنین گفت: «هرگز به زبان، لافِ محبت خدا نزن، که سخت آزموده خواهی شد. سال‌ها رنج و بی‌قراری من، تاوان همان ادعایی بود که روزی گفتم: "خدایا دوستت دارم"؛ اما بدان، اکنون آرام‌آرام در کنج قلبم به رضا رسیده‌ام؛ من از خدا راضی‌ام، من دیگر رنجهایم را دوست دارم.»

اگر من صحبت‌های آن شبمان را می‌نوشتم، به این زیبایی نمی‌نوشتم جان دلم

اگر از من بپرسند «رنج چیست؟» می‌گویم: ذره‌ذره آب شدن، شکستن، خُرد شدن… تا به آن درکی برسی که لازمه‌ی روحت هست؛ تا ناخالصی‌هایت تراش بخورند و هر چیزی که درونت را آزار می‌دهد، کم‌کم تو را تغییر دهد. رنج، عجله را از تو می‌گیرد، تعصب را، خودبینی را، قضاوت کردن را، حسادت را و حتی قساوت قلب را. آن‌قدر به تو ضربه می‌زند که صیقلی شوی تا یک گویِ درخشان، یک مرواریدِ صاف و زیبا از تو باقی بماند. با هر ضربه‌ای که می‌خوری، بیداری‌ای در روحت اتفاق می‌افتد و آگاهی تازه‌ای کسب میکنی . اگر درست به رنج نگاه کنی، می‌بینی که تو را تربیت کرده است، تو را بزرگ کرده، تو را متمایز کرده و به تو عمق و درک بخشیده است. می‌بینی به واسطه‌ی رنج‌هایت، به انسانی با تجربه تبدیل شده‌ای؛ کسی که دیگر قلبش درگیر مسائل کوچک نمی‌شود. آموخته‌ای که ورای تمام سختی‌ها، باز هم مهربان بمانی، صبور باشی، ببخشی و تا جایی که می‌توانی، خیر برسانی. و شاید حقیقت رنج همین باشد: رنج، گنجِ پنهانِ درونت را نمایان می‌کند ✍🏻شعله کرمی

اگر از من بپرسند «رنج چیست؟» می‌گویم: ذره‌ذره آب شدن، شکستن، خُرد شدن… تا به آن درکی برسی که لازمه‌ی روحت هست؛ تا ناخالصی‌هایت تراش بخورند و هر چیزی که درونت را آزار می‌دهد، کم‌کم تو را تغییر دهد. رنج، عجله را از تو می‌گیرد، تعصب را، خودبینی را، قضاوت کردن را، حسادت را و حتی قساوت قلب را. آن‌قدر به تو ضربه می‌زند که صیقلی شوی تا یک گویِ درخشان، یک مرواریدِ صاف و زیبا از تو باقی بماند. با هر ضربه‌ای که می‌خوری، بیداری‌ای در روحت اتفاق می‌افتد و آگاهی تازه‌ای کسب میکنی . اگر درست به رنج نگاه کنی، می‌بینی که تو را تربیت کرده است، تو را بزرگ کرده، تو را متمایز کرده و به تو عمق و درک بخشیده است. می‌بینی به واسطه‌ی رنج‌هایت، به انسانی با تجربه تبدیل شده‌ای؛ کسی که دیگر قلبش درگیر مسائل کوچک نمی‌شود. آموخته‌ای که ورای تمام سختی‌ها، باز هم مهربان بمانی، صبور باشی، ببخشی و تا جایی که می‌توانی، خیر برسانی. و شاید حقیقت رنج همین باشد: رنج، گنجِ پنهانِ درونت را نمایان می‌کند ✍🏻شعله کرمی

از منحصر‌به‌فرد بودن و همه‌فن‌حریفی این نرم‌افزار، هرچه بگویم کم است. طلاب، محققان و علاقه‌مندان عزیز، آن را نصب کنید و از این بمب اطلاعات قرآنی لذت ببرید. تدبراتش فراوان، متنوع، عالی و دل‌نشین است. تفسیر و اعراب کلمات نیز همین‌طور. خود مصحف در این حد امکانات ندارد. اگر هم عربی خوب بلد نیستید، از ترجمه‌های هوشواره استفاده کنید.

🌙 اگر کلام رسول‌الله ﷺ را دوست داری، این دعوت برای توست... 📣📖 دوره جدید «تحفیظ السنة» پس از برگزاری موفق دوره‌های پیشین، اکنون با توکل بر الله متعال، فصل جدیدی از این مسیر را آغاز می‌کنیم؛ با فعالیتی گسترده‌تر و برنامه‌ای پربارتر. قرار است بخشی از وقت خود را با سخنان رسول‌الله ﷺ سپری کنیم؛ این دوره برای همه علاقه‌مندان به سنت پیامبر ﷺ است؛ 🕌 مركز امام ذهبی "رحمه الله" 💻 برگزاری کاملاً آنلاین 👥 ویژه خواهران و برادران 📚 منهج و منابع با برنامه‌ای متفاوت و هدفمند 📜 گواهی شرکت برای شرکت‌کنندگان شاید این همان فرصتی باشد که باید از آن آغاز کنی. 📌 برای ثبت‌نام، مشخصات خودرا به صورت صحيح در لينك زير وارد كنيد، سپس منتظر جواب خود در روزهاى آينده از طريق واتساب باشيد:👇👇👇 https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLScLBrveaHw1MfFX7cG6MzDHvlUAfmKYMbYkaciRt7gjRYz2zA/viewform?usp=preview @ImamDhahabi ❊ مَرْكَزُ الإِمَامِ الذَّهَبِيِّ

«همچنین است آنچه از عمر بن الخطاب روایت شده که به مردی گفت: «نامت چیست؟» آن مرد پاسخ داد: جَمره (پاره‌آتش). پرسید: «پسرِ کیستی؟» گفت: پسر شِهاب (زبانهٔ آتش). پرسید: «از کدام قبیله‌ای؟» گفت: از قبیلهٔ حُرَقه (سوختگی و آتش‌گرفتگی). پرسید: «سکونتگاهت کجاست؟» گفت: در حَرّةُ النّار (سرزمین سنگلاخِ آتش). پرسید: «در کدام بخش از آن؟» گفت: در ذاتِ لَظیٰ (جایی با شعله‌های سوزان و زبانه کشیده). عمر گفت: «به داد خانواده‌ات برس که در آتش سوختند!» و ماجرا دقیقاً همان‌گونه شد که او گفته بود. و هنگامی که حسین بن علی و یارانش (رضی‌الله‌عنهم) در کربلا فرود آمدند، نام آن مکان را جویا شد؛ گفتند: «کربلا». پس فرمود: «کَرب و بَلاء» (اندوه و آزمون دشوار). و آن‌گاه که حلیمه السعدية نزد عبدالمطلب آمد تا دایگی و شیر دادن به پیامبر خدا ﷺ را بر عهده گیرد، عبدالمطلب از او پرسید: «تو کیستی؟» گفت: زنی از بنی‌سعد (فرزندان نیک‌بختی). پرسید: «نامت چیست؟» گفت: حلیمه (زن شکیبا و بردبار). عبدالمطلب گفت: «بَه بَه! سعادت و بردباری؛ این دو ویژگی‌هایی هستند که مایهٔ عزت و بی‌نیازی در تمام روزگارند». کوتاه سخن آنکه اخلاق، کردار و کارهای زشت، نام‌هایی همگون با خود می‌طلبند و صفات نیک نیز نام‌هایی متناسب با خویش می‌جویند. رسول خدا ﷺ نیز «محمّد» و «احمد» (ستوده و بسیار ستایش‌شده) نامیده نشد مگر به سبب فراوانی ویژگی‌های ستودنی در وجود مبارکش. چه بسا صاحبِ نامِ نیکو، [به احترام نامش] از آن شرم کند و همان نام نیک او را وادارد تا کارهایی شایسته و در شأن نامش انجام دهد و از کارهای ناهمگون با آن دوری گزیند.» #آنچه_پیامبر_از_آن_بیزار_است

عبدالله بن وهب (رحمه‌الله) می‌گوید: «با خود نذر کردم که هرگاه غیبت کسی را کردم، یک روز روزه بگیرم؛ اما این کار مرا به مشقت و سختی انداخت [چرا که باز هم زبانم می‌لغزید]، غیبت می‌کردم و پشت سرش روزه می‌گرفتم! پس از آن نیت کردم که هر بار غیبت انسانی را کردم، یک درهم [پول] صدقه دهم؛ از آنجا که پول برایم ارزشمند و دوست‌داشتنی بود [و دلم نمی‌آمد مال را از دست بدهم]، غیبت کردن را برای همیشه کنار گذاشتم.» امام ذهبی در تعلیق بر این سخن فرمود: «به خدا سوگند علما و اهل علم این‌گونه [در مهار نفس خویش باهوش و دقیق] بودند، و ثمره و میوه‌ی واقعی علم سودمند، همین است!»

(سیر أعلام النبلاء: ج 9، ص 228)

#گنجینه‌ی_علما

فایل راهنمای مصحف 67 بار فوروارد شده است! الحمدلله. همت کنید لینک نرم افزار مربوطه هم منتشر شود چون خیلی از علاقمندانِ به این مصحف، به دلیل قیمت بالا قادر به تهیه‌ی نیستند و این نرم‌افزار می‌تواند جایگزین بسیار مناسبی باشد.

هدیه‌ای گران‌بها برای علاقه‌مندانی که به خود این مصحف ارزشمند دسترسی ندارند. لینک دانلود مستقیم نرم افزار "الحفظ المیسّر" 👇👇👇

هنگام راه‌اندازی نرم‌افزار، گزینه ( روایت حفص مع الهوامش) را انتخاب کنید.

https://play.google.com/store/apps/details?id=com.hefzmoiasr.app نشر دهید که به دست علاقه‌مندان برسد.

یک هدیه‌ی دیگه! 🎁🎁🎁

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَأَزْوَاجِهِ وَذُرِّيَّتِهِ، كَمَا صَلَّيْتَ عَلَى آلِ إِبْرَاهِيمَ، وَبَارِكْ عَلَى مُحَمَّدٍ وَأَزْوَاجِهِ وَذُرِّيَّتِهِ، كَمَا بَارَكْتَ عَلَى آلِ إِبْرَاهِيمَ، إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ

گرانباریم... از ناگفته‌هایمان؛ از آنچه گذشت و در ما هنوز جاریست.

در قرآن کریم، در دو موضع مشخص، درود و صلوات خداوند (به معنای فرستادن رحمت، مغفرت، ثنا و آرامش) بر بندگان مؤمن به صراحت بیان شده و ثمره و غایت هر دو، رسیدن به «هدایت و رهیافتن» دانسته شده است: ۱. هنگام صبر بر مصائب و ابتلائات (سوره بقره) الله متعال برای مؤمنانی که در برابر سختی‌ها و آزمون‌های الهی صبر پیشه کرده و حقیقت تسلیم و بازگشت به سوی او را اظهار می‌کنند (استرجاع)، صلوات و رحمت خود را تضمین نموده و آنان را رهیافتگان حقیقی معرفی می‌کند. ﴿وَبَشِّرِ الصَّابِرِينَ ۝ الَّذِينَ إِذَا أَصَابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ قَالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ ۝ أُولَئِكَ عَلَيْهِمْ صَلَوَاتٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَرَحْمَةٌ وَأُولَئِكَ هُمُ الْمُهْتَدُونَ﴾ «و شکیبایان را مژده ده؛ همان کسانی که چون مصیبتی به آنان رسد، می‌گویند: ما از آنِ خداییم و به سوی او بازمی‌گردیم. آنانند که درودها (صلوات) و رحمتی از پروردگارشان بر آن‌هاست و هم آنانند که رهیافتگانند.» نتیجه و ثمره صلوات الهی در این آیه: دستیابی به هدایت و ثواب الهی (﴿وَأُولَئِكَ هُمُ الْمُهْتَدُونَ﴾). ۲. هنگام کثرت ذکر و تسبیح پروردگار (سوره احزاب) الله متعال برای اهل ایمانی که همواره و در بامداد و شامگاه به ذکر و تسبیح او می‌پردازند، نزول رحمت و صلوات خویش و فرشتگانش را اعلام فرموده و نتیجه‌ی آن را بیرون آمدن از تاریکی‌های ضلالت و گناه به سوی نور هدایت و معرفت قرار داده است. ﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اذْكُرُوا اللَّهَ ذِكْرًا كَثِيرًا ۝ وَسَبِّحُوهُ بُكْرَةً وَأَصِيلًا ۝ هُوَ الَّذِي يُصَلِّي عَلَيْكُمْ وَمَلَائِكَتُهُ لِيُخْرِجَكُمْ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَكَانَ بِالْمُؤْمِنِينَ رَحِيمًا﴾ «ای کسانی که ایمان آورده‌اید، خدا را بسیار یاد کنید؛ و او را بامدادان و شامگاهان به پاکی بستایید. اوست کسی که بر شما درود می‌فرستد (رحمت و آرامش می‌بخشد) و فرشتگانش [نیز برای شما آمرزش می‌طلبند] تا شما را از تاریکی‌ها به سوی نور بیرون آورد، و او همواره به مؤمنان مهربان است.» نتیجه و ثمره صلوات الهی در این آیه: خروج از تاریکی‌های جهل و گمراهی و رهیافتن به نور هدایت و یقین (﴿لِيُخْرِجَكُمْ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ﴾) تامل کن در این آیات و مواضعی که سبب جلب صلوات، آرامش، مغفرت و هدایت الهی برای توست. 🪴 #نازک_اندیشی_در_بیکرانه_های_وحی