Herman¦حِرمآن

"درد‌‌‌ های بزرگ را، کلمات تسکین نمی‌دهند."

جلد ۵| ص ۲۵۳🦋✨

"آدم‌های عمیق، کمتر حرف می‌زنند؛ امّا هر جمله‌شان ردّی از فکر، تجربه و احساس دارد."

هزاران چو لبنانو چون آن و این فدای یکی خشت ایران زمین

دلم می‌خواهد تمام غم‌هایت را نقاشی کنم و بعد آن تابلو را بسوزانم، چون هیچ تصویری از درد تو زیبا نیست، مگر آنکه به لبخند ختم شود، آن هم کنار من. -ونگوگ.

کیارستمی در یکی از نامه‌هایش به همسرش می‌نویسد: “باوجودی‌ که خیلی بی‌حوصله‌ام ولی در نامه نوشتن برای تو خیلی راحتم.”

به این فکر می‌کنم که تمام بهانه‌ها برای همین است، برای پیدا کردن یکی که زورش از بی‌حوصلگی ما بیشتر باشد. یکی که همراهی‌اش و همصحبتی‌اش نیاز به حوصله نداشته باشد، یکی که حوصله‌ی آدم را هیچ‌وقت سر نبرد. همه‌ی داستان همین است.

گفت: «عزیزِ من، غم چشم‌هایت حکایت از کدام زخم عمیق تو دارد؟»

آن یار کز او خانهٔ ما جایِ پَری بود سر تا قدمش چون پَری از عیب بَری بود دل گفت فروکش کنم این شهر به بویش بیچاره ندانست که یارش سفری بود تنها نه ز رازِ دلِ من پرده برافتاد تا بود فلک، شیوهٔ او پرده دری بود منظورِ خردمندِ من آن ماه که او را با حُسنِ ادب شیوهٔ صاحب نظری بود از چنگِ مَنَش اختر بَدمِهر به در برد آری چه کنم؟ دولتِ دورِ قمری بود عُذری بِنِه ای دل، که تو درویشی و او را در مملکتِ حُسن سَرِ تاجْوَری بود اوقاتِ خوش آن بود که با دوست به سر رفت باقی همه بی‌حاصلی و بی‌خبری بود خوش بود لبِ آب و گل و سبزه و نسرین افسوس که آن گنجِ روان رهگذری بود خود را بکش ای بلبل از این رشک که گُل را با بادِ صبا وقتِ سحر جلوه گری بود هر گنجِ سعادت که خدا داد به حافظ از یُمنِ دعایِ شب و وِردِ سَحَری بود

هی میگوید: آخرش چه میشود؟ آخرش دست خداست، بد نمیشود؛ این اوّل را که سپردند دست تو درست انجام بده. آخرش دست خداست؛ خوب میشود... -حاج‌اسماعیل‌دولابی

و ۱۲۰ سال قبل،درچنین روزی فرمان مشروطه امضاشد. با تمام بالا پایین هایی که این جنبش یا بهتره بگیم انقلاب درطول عمر خودش داشت اما هنوز در حافظه اکثر ایرانیان باقی ست اگر به سرگذشت مشروطه و چگونگی شکل گیری ش علاقه دارید کتاب مشروطه ایرانی از ماشاالله آجودانی رو پیشنهاد میکنم🍀

همیشه تا ابد دارد دو حسرت بر دل شیعه روایت های قال محسن و قال علی اصغر..

کربلا کفایت می‌کند دردهای ِما را.

ای خوش آن دم که وصال تو میسّر گردد چون نفَس، جانِ به‌ لب آمده‌ام برگردد _غنی کشمیری

آن کس که بدم گفت، بدی سیرت اوست وان کس که مرا گفت نکو خود نیکوست _شیخ بهایی

🌿​و در نهایت در جست و جوی تکیه گاهی به خویش میرسی... و زندگی بارها و بارها و بارها ، تو را با " خودت " رو به رو خواهد کرد.

بسیار باید "اصیل" باشی که رنج دیگران؛تو را غمگین و شادی آنها؛تو را خوشحال کند.

از میانِ تمامِ کلماتی که به زبان آورد، فقط همان «جان» کافی بود؛

ای کاش با اشک‌هایم دریا می‌ساختم ، تا بدانی سال‌هاست که غرقت شده‌ام .