خــلاء ؛

دل گفت سر بریدند دگر طاق مرا رحم نکردند به تکه‌ تکهٔ جان مرا خنجر از بر استخوان زدند اینبار مرا پس چگونه پنهان میکردند آن فریاد مرا

خب بزارید یکم وارد عمل بشم حالم خیلی بهتر شد با مشاعرتون ((:

بیا باهم گریه کنیممم

https://t.me/lvacuity/6210 من رو یاد شمس میندازه و مقداری هم سعدی..ممکنه همین الان بزنم زیر گریه واقعا.

بزارید خودمم امتحان کنم وارد عمل بشم حالم خیلی بهتر شد با مشاعرتون ((:

https://t.me/lvacuity/6213 نوبهار است در آن کوش که خوش‌دل باشی که بسی گُل بدمد باز و تو در گِل باشی من نگویم که کنون با که نشین و چه بنوش که تو خود دانی اگر زیرک و عاقل باشی چنگ در پرده همین می‌دهدَت پند ولی وعظت آن گاه کند سود که قابل باشی در چمن هر ورقی دفتر حالی دگر است حیف باشد که ز کار همه غافل باشی .صاد.

https://t.me/lvacuity/6200 کاش اینجا آخر قصهٔ ما بود ای مردم دریغا اخر قصه مانند فرهاد بودم من این چه مصیبت بود  که در آن آشفتم من در وصالش دست کم دو صد باری من مردم من

https://t.me/lvacuity/6210 من کنار میکشم هیچ حرفی ندارم جز ستایش این شعر

گمونم صاد اشتباهی تو این زمان به دنیا اومده (((:

https://t.me/lvacuity/6209 نصیحتی کُنَمَت بشنو و بهانه مَگیر هر آنچه ناصِحِ مُشْفِق بگویَدَت بپذیر ز وصلِ رویِ جوانان تَمَتُّعی بردار که در کمینگهِ عمر است مَکرِ عالَمِ پیر نَعیمِ هر دو جهان پیشِ عاشقان بجوی که این متاعِ قلیل است و آن عطایِ کثیر معاشری خوش و رودی بساز می‌خواهم که دردِ خویش بگویم به نالهٔ بَم و زیر .صاد.

https://t.me/lvacuity/6208 من حیرانم از این همه زیباییِ روی تو از موجِ گسیوانِ پر هیاهوی تو لب برهم بزن ای معشوق زیباروی من بگو که تو هم هستی در اندیشه‌ی من

https://t.me/lvacuity/6205 هر شب از حسرتِ آن زلفِ دو تا می‌میرم روز و شب در طلبِ آن رخِ زیبا می‌میرم.

لطف داریدد https://t.me/lvacuity/6203

((((: مشاعره امشب و باید قاب کنم بزنم به دیوار

https://t.me/lvacuity/6188 قاتلم بر تن من زخمِ زده جایی نمانده رحم نکرده در تن من نایی نمانده غم در من چیره شده، شادی نمانده نفسم در من بند شده،منی نمانده

صاد ستودنیه...

https://t.me/lvacuity/6200 هزار ماشالا 👏🏻 باید ساکت شم واقعا

صاد به دور از چشم هم غوغا میکنه ((:

تلپاتی داریم در لعل لب

https://t.me/lvacuity/6197 لعلِ سیرابِ به‌خون‌تشنه، لب یار من است وز پی دیدنِ او دادنِ جان کار من است شرم از آن چشمِ سیه بادش و مژگان دراز هر که دل بردنِ او دید و در انکارِ من است. .صاد.