گذر
Open in Telegram
هر گذر، یک قصه اینجا روایت و قصهی آدمهایی رو میبینی و میشنوی که هوای هم دیگه رو دارن . . . اینجا گذرِ مردمه🚶❤️🚶♀️ . . . ارتباط و تعامل 👇 شناس: @gozar_admiin . ناشناس: @paiamenashenas_bot . . . تبلیغات: https://t.me/tab_gozar
Show more📈 Analytical overview of Telegram channel گذر
Channel گذر (@gozar_med) in the Farsi language segment is an active participant. Currently, the community unites 90 000 subscribers, ranking 460 in the Humor & Entertainment category and 3 557 in the Iran region.
📊 Audience metrics and dynamics
Since its creation on невідомо, the project has demonstrated rapid growth, gathering an audience of 90 000 subscribers.
According to the latest data from 08 September, 2026, the channel demonstrates stable activity. Although there has been a change in the number of participants by 34 551 over the last 30 days and by 828 over the last 24 hours, overall reach remains high.
- Verification status: Not verified
- Engagement rate (ER): The average audience engagement rate is 13.06%. Within the first 24 hours after publication, content typically collects 7.46% reactions from the total number of subscribers.
- Post reach: On average, each post receives 11 754 views. Within the first day, a publication typically gains 6 717 views.
- Reactions and interaction: The audience actively supports content: the average number of reactions per post is 99.
📝 Description and content policy
The author describes the resource as a platform for expressing subjective opinions:
“هر گذر، یک قصه
اینجا روایت و قصهی
آدمهایی رو میبینی و میشنوی
که هوای هم دیگه رو دارن
.
.
.
اینجا گذرِ مردمه🚶❤️🚶♀️
.
.
.
ارتباط و تعامل 👇
شناس: @gozar_admiin
.
ناشناس: @paiamenashenas_bot
.
.
.
تبلیغات:
https://t.me/tab_gozar”
Thanks to the high frequency of updates (latest data received on 09 September, 2026), the channel maintains relevance and a high level of publication reach. Analytics show that the audience actively interacts with content, making it an important point of influence in the Humor & Entertainment category.
90 000
Subscribers
+82824 hours
+6 4847 days
+34 55130 days
Data loading in progress...
Similar Channels
No data
Any problems? Please refresh the page or contact our support manager.
Tags Cloud
No data
Any problems? Please refresh the page or contact our support manager.
Incoming and Outgoing Mentions
---
---
---
---
---
---
Attracting Subscribers
September '26
September '26
+8 598
in 10 channels
August '26
+48 023
in 7 channels
Get PRO
July '26
+39 620
in 15 channels
Get PRO
June '260
in 0 channels
Get PRO
May '260
in 0 channels
Get PRO
April '260
in 0 channels
Get PRO
March '26
+3
in 0 channels
Get PRO
February '26
+75
in 2 channels
Get PRO
January '26
+8
in 1 channels
Get PRO
December '25
+5 093
in 10 channels
Get PRO
November '25
+50
in 2 channels
Get PRO
October '25
+20
in 2 channels
Get PRO
September '25
+7
in 3 channels
Get PRO
August '25
+7
in 2 channels
Get PRO
July '25
+360
in 1 channels
Get PRO
June '25
+1 268
in 11 channels
Get PRO
May '25
+1 563
in 11 channels
Get PRO
April '25
+10 652
in 4 channels
Get PRO
March '25
+327
in 12 channels
Get PRO
February '25
+9 018
in 5 channels
Get PRO
January '25
+673
in 3 channels
Get PRO
December '24
+136
in 4 channels
Get PRO
November '24
+700
in 7 channels
Get PRO
October '24
+1 430
in 5 channels
| Date | Subscriber Growth | Mentions | Channels | |
| 08 September | +921 | |||
| 07 September | +1 098 | |||
| 06 September | +1 139 | |||
| 05 September | +1 144 | |||
| 04 September | +1 302 | |||
| 03 September | +852 | |||
| 02 September | +887 | |||
| 01 September | +1 255 |
Channel Posts
مایور شلکه، کارگر راهآهن هند، سال ۲۰۲۱ وقتی دید یه پسربچه ۶ ساله روی ریل افتاده و قطار داره میرسه، بدون لحظهای فکر خودش رو به خطر انداخت و چند ثانیه قبل از رسیدن قطار نجاتش داد. ❤️
بعد از این کار شجاعانه، ۵۰ هزار روپیه بهش پاداش دادن؛ اما مایور نصف پول، یعنی ۲۵ هزار روپیه رو برای تحصیل و آینده همون بچه کنار گذاشت. 🥹
گاهی قهرمانی فقط نجات دادن یه آدم نیست؛ کمک به ساختن آیندهش هم هست.
| 2 | چند وقت پیش از عبدالستار ایدھی پرسیدند:
«چرا برای آدمهایی اینهمه وقت و انرژی میگذارید که حتی نمیشناسید؟»
سؤال سادهایه، اما جوابش میتونه نگاه ما به آدمها رو عوض کنه.
خیلی وقتها در رابطههامون ناخودآگاه حسابوکتاب میکنیم:
«این آدم چه چیزی برای من داره؟»
«این ارتباط چه فایدهای برام داره؟»
اما ایدھی زندگیاش رو با سؤال دیگهای پیش برد:
«این آدم چه نیازی داره؟»
او سالها برای بیخانمانها پناهگاه ساخت، برای بیماران آمبولانس رایگان فراهم کرد و از کودکانی که کسی رو نداشتند مراقبت کرد؛ آدمهایی که خیلیهایشان حتی او را نمیشناختند.
شاید تفاوت آدمها از همینجا شروع میشه؛
جایی که دیگران رو فقط به چشم «فایده» و «فرصت» نبینیم.
وقتی همهچیز تبدیل به معامله بشه، رابطهها هم سرد میشن و کمک کردن هم تبدیل میشه به سرمایهگذاری.
شاید بد نباشه گاهی بهجای اینکه بپرسیم:
«من از این آدم چی به دست میارم؟»
از خودمون بپرسیم:
«حضور من در زندگی این آدم، چه چیزی میتونه بهتر کنه؟»
شاید همین تغییر کوچک، شروعِ همدلی و انسانبودن واقعی باشه. | 4 955 |
| 3 |  آقا مامانا خیلی گوگولیان
تو رو خدا سرشون کلاه نذارین🫠 | 5 942 |
| 4 | آدم وقتی به این فکر میکنه که چقدر مرگ بهش نزدیکه، راحتتر میتونه به آدما خوبی کنه. | 6 512 |
| 5 | وقتی رقابت جای همبستگی را میگیرد
در روانشناسی اجتماعی، رفتار انسان را میتوان بین دو قطب دید: رفتار رقابتی؛ یعنی تلاش برای برتری پیدا کردن نسبت به دیگری، و رفتار نوعدوستانه و مواساتمحور؛ یعنی رفتاری که هدفش تأمین رفاه و منفعت مشترک است.
پژوهشهای روانشناسی تکاملی نشان میدهند که هر دو گرایش در انسان وجود دارند؛ اما اینکه کدامیک پررنگتر شود، تا حد زیادی تحت تأثیر فرهنگ، تربیت و ساختار اجتماعی قرار دارد.
مسئله از جایی شروع میشود که ذهن انسان در چارچوب «منابع محدود» گرفتار میشود. در این حالت، فرد ممکن است هر موفقیت یا بهرهمندی دیگری را بهعنوان تهدیدی برای سهم خودش در نظر بگیرد؛ انگار اگر دیگری بیشتر داشته باشد، حتماً چیزی از او کم شده است.
حتی اگر در واقعیت چنین چیزی وجود نداشته باشد، همین برداشت ذهنی میتواند احساس تهدید و واکنشهای دفاعی را فعال کند و احتمال رفتارهای کمککننده را کاهش دهد.
مواسات دقیقاً از جایی آغاز میشود که فرد بتواند این چارچوب ذهنی را بشکند.
مواسات یعنی بازتعریف رابطه با دیگری؛ از «رقابت بر سر منابع» به «مشارکت در یک سرنوشت مشترک».
جالب اینجاست که پژوهشهای مربوط به رفتارهای کمککننده نشان میدهند افرادی که بهطور مداوم رفتارهای مواساتگونه دارند، معمولاً احساس تعلق اجتماعی بیشتری را تجربه میکنند و اضطراب ناشی از مقایسه اجتماعی در آنها نیز کاهش پیدا میکند.
انگار بخشیدن و کمک کردن، فقط به دیگری سود نمیرساند؛ بلکه احساس تهدیدی را که از حضور و موفقیت دیگری داریم، هم کمتر میکند.
بنابراین، مواسات فقط یک فضیلت اخلاقی نیست؛ میتواند راهی شناختی برای خروج از چرخهی رقابتمحوری باشد.
کسی که میبخشد، بهنوعی به خودش میگوید:
«رابطهی من با دیگری، رابطهی حریف و رقیب نیست.»
و شاید همین تغییر نگاه، یکی از مهمترین قدمها برای کم کردن فاصلهی میان «من» و «دیگری» و ساختن رابطهای مبتنی بر همبستگی باشد.
✍🏼 گروه روانشناسی گذر | 8 423 |
| 6 |  جنوبیها تو یه لول دیگهان :)) | 7 080 |
| 7 | گاهی برنده کسی نیست که زودتر میرسد
در مسابقات دوی ماراتن، گاهی برنده واقعی کسی نیست که زودتر به خط پایان میرسد.
سال ۱۹۶۷، یک دونده تانزانیایی به نام جان استفان آکوری در مسابقه ماراتن المپیک مکزیکوسیتی شرکت کرد.
در میانهی مسابقه، بهشدت آسیب دید؛ زانویش زخمی شد و شانهاش از جا درآمد. خیلی از شرکتکنندگان مسابقه را تمام کرده بودند و ورزشگاه تقریباً خالی شده بود.
اما آکوری ادامه داد…
نه برای مدال.
نه برای اینکه از کسی جلو بزند.
فقط برای اینکه مسیرش را کامل کند.
ساعتها بعد، وقتی وارد ورزشگاه شد، تنها چند نفر برای استقبال از او باقی مانده بودند.
خبرنگاری از او پرسید:
«وقتی میدانستی شانسی برای بردن نداری، چرا ادامه دادی؟»
آکوری جواب داد:
«کشورم من را ۹۰۰۰ کیلومتر نفرستاد که فقط مسابقه را شروع کنم؛ فرستاد که آن را تمام کنم.»
گاهی بزرگترین اشتباه ما این است که زندگی خودمان را با جایگاه دیگران میسنجیم.
یکی زودتر میرسد، یکی دیرتر.
یکی مسیر هموارتری دارد، یکی با موانع بیشتری روبهروست.
اما قرار نیست راه دیگری را بدویم.
قرار است مسیر خودمان را، با تمام سختیها و تأخیرهایش، کامل کنیم.
شاید موفقیت همیشه به معنی اول رسیدن نباشد؛
گاهی موفقیت یعنی با وجود تمام چیزهایی که میتوانست متوقفت کند، باز هم ادامه بدهی. 🏃🏻♀️
#گذرنوشت | 7 913 |
| 8 |  از این آدما دیدید دو دست دارید، دو دست دیگه هم قرض بگیرید سفت بچسبیدشون. | 6 502 |
| 9 | بلوغ یعنی بفهمی دست کسی رو گرفتن باعث نمیشه خودت زمین بخوری. | 7 237 |
| 10 |  یونگ چه قشنگ میگه:
خودت رو با بقیه مقایسه نکن.
راه آدمها شبیه هم نیست؛ چیزی که برای یکی جواب میده، لزوماً برای تو جواب نمیده.
گاهی انقدر به مسیر بقیه نگاه میکنیم که یادمون میره قرار نیست به مقصدِ اونها برسیم.
راه بقیه ممکنه ما رو وسوسه کنه، گمراهمون کنه یا باعث بشه فکر کنیم از زندگی عقب موندیم.
تو فقط باید راه خودت رو پیدا کنی و تا آخرش زندگیش کنی. 🌱 | 8 809 |
| 11 | 🌱 چرا موفقیت بعضی آدمها ما را خوشحال نمیکند؟
گاهی یک خبر خوب میشنویم…
دوستی موفق شده، همکارمان پیشرفت کرده، کسی به چیزی که همیشه میخواسته رسیده…
اما به جای اینکه لبخند بزنیم، یک صدای کوچک در ذهنمان میگوید:
«پس من چی؟»
«من چرا هنوز اونجا نیستم؟»
«نکنه سهم من کمتر شده؟»
جالب است بدانید این حس، لزوماً از بدخواهی نمیآید؛ گاهی از یک اشتباه قدیمی ذهن ما میآید:
این باور که موفقیت، یک کیک محدود است.
انگار اگر یک نفر تکه بزرگتری بردارد، چیزی برای ما باقی نمیماند.
اما زندگی اینطور کار نمیکند…
رشد یک انسان، باعث کوچک شدن دیگری نمیشود.
🌱 پس چرا ذهن ما گاهی موفقیت دیگران را تهدید میبیند؟
🔸 چون خودمان را مقایسه میکنیم.
ذهن انسان برای شناخت جایگاه خودش، مدام دنبال مقایسه است.
اما مشکل از جایی شروع میشود که مسیر یک نفر را با نقطهای از مسیر خودمان مقایسه میکنیم.
ما پشت صحنه زندگی خودمان را با ویترین زندگی دیگران مقایسه میکنیم.
🔸 چون ارزش خودمان را به نتیجهها گره میزنیم.
گاهی ناخودآگاه فکر میکنیم:
«اگر او بهتر باشد، یعنی من کمترم.»
در حالی که موفقیت دیگری، چیزی از توانایی، ارزش یا فرصتهای ما کم نمیکند.
🔸 چون فراموش میکنیم هرکس مسیر خودش را دارد.
یک درخت را نمیبینیم که چرا مثل درخت کناری رشد کرده؛
چون میدانیم خاک، زمان و شرایط هر درخت متفاوت است.
اما درباره انسانها این را فراموش میکنیم.
🌱 نگاه سالمتر چیست؟
موفقیت دیگران را به جای تهدید، میتوانیم یک نشانه ببینیم:
نشانه اینکه رشد ممکن است.
قرار نیست همه یک مسیر را طی کنیم؛
قرار است هرکدام در مسیر خودمان رشد کنیم.
گاهی بزرگترین آرامش زمانی شروع میشود که بفهمیم:
نور دیگری، از روشنایی ما کم نمیکند.
✍🏼 گروه روانشناسی گذر | 7 440 |
| 12 |  اگزوپری توی شازده کوچولو مینویسه:
«تنها با قلبه که میشه درست دید؛ چیزای مهم، با چشم دیده نمیشن.»
شاید خیلی از فاصلههایی که بین آدمها میافته، از جایی شروع میشه که بهجای اینکه همدیگه رو بفهمیم، همدیگه رو با هم مقایسه میکنیم.
بهجای همدلی، رقابت میکنیم و بهجای دیدنِ آدمها، فقط ظاهر و نتیجههاشون رو میبینیم.
گاهی لازمه کمتر با چشم قضاوت کنیم و بیشتر با قلبمون بفهمیم. 🤍
#متن_کتاب | 6 111 |
| 13 | 🔻فاصله بین «من» و «دیگری»: وقتی دیگران را رقیب میبینم نه انسان
گاهی انسان به جای دیدن شباهتها، نیازها و سرنوشت مشترک انسانی، دیگران را فقط به عنوان رقیب، تهدید یا مانع موفقیت خود میبیند. در این نگاه، موفقیت دیگری به جای اینکه باعث خوشحالی یا الهام گرفتن شود، ممکن است باعث نگرانی، حس مقایسه یا احساس عقب ماندن شود.
این نگاه باعث میشود فاصله میان «من» و «دیگری» بیشتر شود؛ زیرا فرد دیگران را نه به عنوان انسانهایی با احساس، نیاز و شرایط متفاوت، بلکه به عنوان کسانی میبیند که باید با آنها رقابت کند یا از آنها جلوتر باشد.
🔸نشانهها:
۱. موفقیت دیگران را تهدید دیدن
فرد تصور میکند رشد و پیشرفت دیگری به معنای کم شدن فرصت یا ارزش خودش است.
مثال: «اگر او موفق شود، من کمتر دیده میشوم.»
در حالی که پیشرفت دیگران همیشه به معنای شکست ما نیست و میتواند زمینه همکاری و رشد مشترک باشد.
۲. دیدن افراد بر اساس جایگاه و منفعت، نه انسانیت
در این حالت، افراد بیشتر با معیارهایی مانند ثروت، مقام، قدرت یا موفقیت سنجیده میشوند، نه با ارزش انسانی و شرایط زندگیشان.
۳. قضاوت کردن به جای همدلی
فرد به جای تلاش برای فهمیدن شرایط دیگران، سریع درباره آنها قضاوت میکند.
مثال: «اگر مشکل دارد، خودش مقصر است.»
در حالی که شرایط، فرصتها و محدودیتهای افراد با یکدیگر متفاوت است.
🔸پیامدها:
کاهش همدلی و اعتماد: وقتی افراد یکدیگر را بیشتر رقیب ببینند، ارتباط انسانی و اعتماد کاهش پیدا میکند.
افزایش خودمحوری: فرد بیشتر به حفظ منافع شخصی فکر میکند و نیاز دیگران را کمتر مسئولیت خود میداند.
ضعیف شدن همکاری اجتماعی: جامعهای که در آن رقابت جای همکاری را بگیرد، توان کمتری برای حل مسائل مشترک و کمک به یکدیگر خواهد داشت.
🔸نقطه مقابل:
«دیگری رقیب من نیست؛ انسانی مثل من است که میتواند همراه و همسرنوشت من باشد.»
این تغییر نگاه، فاصله میان «من» و «دیگری» را کم میکند و زمینه شکلگیری مواسات، همدلی و مسئولیت اجتماعی را فراهم میسازد.
#متن_نگاشت | 6 659 |
| 14 |  گاهی زیادی حواسمون به بقیهست؛
زیادی میفهمیم، زیادی میبخشیم، زیادی حمایت میکنیم… حتی وقتی خودمون داریم آسیب میبینیم.
همدلی و حمایتگری واقعاً ویژگیهای قشنگین، اما بعضی وقتها ممکنه پشت این همه مراقبت از دیگران، یه زخم قدیمی پنهان شده باشه؛
زخمی از اینکه یه زمانی خودمون اونطور که لازم بود، دیده یا حمایت نشدیم.
برای همین شاید ناخودآگاه تبدیل میشیم به همون آدمی که همیشه آرزو داشتیم کنارمون باشه.
به بقیه حس امنیت میدیم، حالشون رو خوب میکنیم و از اینکه تونستیم برای یکی مفید باشیم، خودمون هم یه جورایی آروم میشیم.
ولی یه جایی باید از خودمون بپرسیم:
«من دارم از بقیه مراقبت میکنم چون واقعاً میخوام، یا چون هنوز دارم زخمی رو که خودم نگرفتم، درمان میکنم؟»
مراقبت از بقیه قشنگه؛
فقط نباید به قیمت فراموش کردن خودمون تموم بشه. 🤍 | 6 685 |
| 15 | اصیل اون آدمیه که از جلو افتادن بقیه نمیترسه، کمکشون هم میکنه:) | 7 058 |
| 16 |  تشکر کنید، تشکر کنید، تشکر کنید. | 9 104 |
| 17 | ۵ ویژگی آدمهایی که بیتفاوت نیستن:
۱. خودشون رو جای دیگری میذارن. 🫂
واقعاً سعی میکنن بفهمن از چشم طرف مقابل، دنیا چه شکلیه. نه فقط اینکه فکر کنن «اگه من بودم چی؟»؛ بلکه تلاش میکنن احساس اون آدم رو هم بفهمن و با خودشون حمل کنن.
۲. با درد دیگران غرق نمیشن.
حس میکنن، اما فلج نمیشن. میتونن کنار کسی بمونن که داره سختی میکشه، بدون اینکه خودشون بشکنن یا از اون موقعیت فرار کنن.
۳. مسئولیت رو به بقیه پاس نمیدن.
وقتی وسط یه جمع همه سکوت کردن، فکر نمیکنن «حتماً یکی دیگه کاری میکنه.»
حس میکنن اگر خودشون قدم برندارن، شاید هیچکس برنداره.
۴. انسان بودن براشون یه ارزش حاشیهای نیست.
خوب بودن، بخشی از تصویریه که از خودشون دارن. برای همین کمک کردن و بیتفاوت نبودن، همیشه نیاز به تصمیمگیری طولانی نداره؛ گاهی خودکار اتفاق میافته.
۵. باور دارن که کارشون فرق ایجاد میکنه.
فکر نمیکنن «کاری از دست من برنمیاد.»
همین باور ساده باعث میشه فاصلهی بین دیدن و عمل کردن کمتر بشه.
شاید بیتفاوت نبودن همیشه به معنی نجات دادن کسی نباشه؛
گاهی فقط یعنی دیدن، فهمیدن و نادیده نگرفتن.
✍🏼 گروه روانشناسی گذر | 9 652 |
| 18 |  آدما وقتی واقعاً به هم نزدیک میشن که بتونن بدون ترس، از دردهاشون بگن.
جایی که لازم نباشه قوی باشی، فقط خودت باشی و یکی که بفهمدت، نه قضاوتت کنه. 🤍 | 10 170 |
| 19 | وقتی یکی نیاز به کمک داره معمولا با خودت فکر میکنی بابا ۱۰۰ نفر دیگه هستن که کمک کنن، ولی به این فکر نمیکنی که ۹۹ نفر قبلی هم همین فکرو کردن. | 9 511 |
| 20 |  حرکت آخر کیمرام>>> | 13 175 |
