وَصْفْ

و نکته‌ی حیاتی دیگر آن است که این تلاش برای ایجاد «جامعه‌ی امن» تنها محدود به فضای حقیقی نیست. فعالیت‌های ما در پیج‌ها و فضاهای مجازی نیز باید دقیقاً همین کارکرد را داشته باشند. زمانی که یک مسلمان در کانال یا گروهی که توسط مسلمان دیگری اداره می‌شود، عضو می‌شود، باید مطمئن باشد که گوش‌ها و چشمانش از نگاه و شنیدن هر آنچه حرام است، در امان خواهد ماند. این امنیت ایمانی، باید از دنیای واقعی به مرزهای دیجیتال نیز گسترش یابد تا برادران و خواهران ما در این محیط‌های پرخطر نیز پناهگاهی امن برای رشد معنوی و استفاده‌ی حلال از ظرفیت‌های مجازی داشته باشند.

ضرورت ایجاد فضاهای تفریحی و ورزشی متناسب با ارزش‌های دینی زیرساخت بسیاری از فعالیت‌های روزمره‌ی بشر امروز، با موسیقی عجین شده است.به‌عنوان یک مسلمان موحد که به دلیل رعایت موازین شرعی و دوری از موسیقی، ناچار به ترک بسیاری از این فضاها هستم، این چالش را برای هر مسلمانی درک می‌کنم. تقریباً یافتن مکانی عاری از موسیقی، از رستوران‌ها و کافه‌ها گرفته تا سالن‌های ورزشی، سینماها و سایر مراکز تفریحی، به امری دشوار تبدیل شده است. حتی در بسیاری از محافل و میهمانی‌ها نیز این مسئله وجود دارد. ما به‌شدت نیازمند افرادی هستیم که با درک این نیاز، فضاهای مناسبی را برای اهل توحید تدارک ببینند. با توجه به استعدادها و توانمندی‌هایی که در زمینه‌های مختلف (اعم از آشپزی، ورزش، هنر و ...) داریم، باید تلاش کنیم تا خودمان این دنیای امن را به وجود آوریم و از گرفتار شدن برادران و خواهران دینی‌مان در محیط‌هایی که با ارزش‌هایشان در تعارض است، جلوگیری نماییم. باید برای ایجاد یک «جامعهٔ کوچک امن» در تلاش باشیم.

وفیکم بارك الله☘️

لطف دارین خواهرم.

روایت «چیزی روز چهارشنبه آغاز نمی‌شود مگر آنکه به انجام می‌رسد» اصل ندارد. (لا أصل له). اینجا را ببینید.

البته برخی از علما بر اساس حدیث جابر برای دعای بین نماز ظهر و عصر روز چهارشنبه ویژگی خاصی قائل شده‌اند. جابر رضی الله عنه می‌گوید: «پیامبر صلی الله علیه وسلم در مسجد فتح، سه روز دعا کردند: روز دوشنبه و روز سه شنبه و روز چهارشنبه، پس در روز چهارشنبه میان دو نماز [ظهر و عصر] دعایشان استجابت شد و شادی در چهره ایشان دیده شد». جابر می‌گوید: هیچ امر مهم و دشواری برایم پیش نیامد مگر آنکه آن وقت را در نظر گرفتم و در همان وقت دعا کردم و اجابت را دیدم. این روایت را امام احمد در مسند آورده‌اند و همچنین امام بخاری در «الأدب المفرد» اما گروهی این حدیث را ضعیف دانسته‌اند و گروهی نیز آن را حسن دانسته‌اند. شیخ الاسلام ابن تیمیه می‌گوید: «در سند این حدیث کثیر بن زید است که درباره‌اش سخن است، ابن معین گاه او را ثقه می‌داند و گاه ضعیف. گروهی از اصحاب ما و دیگران به این حدیث عمل کرده‌اند و این [زمان] را برای دعا در نظر می‌گیرند چنانکه از جابر نقل شده است اما از جابر نقل نشده که دعا را در این مکان در نظر گرفته باشد بلکه در این زمان». (اقتضاء الصراط المستقیم). اینجا را هم ببینید.

باهاشم چایی درست کن خیلی خوش طعمه قند هم لازم نداره.

https://t.me/HarfChatBot?start=89bcc82cd60b دوست دارم ناشناس حرفاتون رو بشنوم.

نگریستن در علوم دقیق [مانند ریاضیات]، ذهن را تیز می‌کند و آن را بر علم [دین] آموزش داده و تقویت می‌نماید؛ این کار همانند تمرین بسیار تیراندازی و اسب‌سواری است که به تقویت نیروی تیراندازی و سوارکاری کمک می‌کند، حتی اگر زمان جنگ نباشد؛ و این مقصدی نیکوست. به همین دلیل، بسیاری از علمای سنت، به نگریستن در علوم دقیقِ صادق مانند جبر و مقابله، و مسائل پیچیدهٔ فرائض [ارث] و وصایا و دور [فلکی] برای تیز کردن ذهن، ترغیب کرده‌اند، چرا که آن، علمی صحیح فی‌نفسه است... -شیخ الاسلام ابن تیمیه

اهمیت عمیق غذای خانگی مادر فراتر از یک وعده غذایی است. یکی از دغدغه‌های همیشگی مادران این است: «امروز برای ناهار/شام چه بپزم؟» این پرسش روزمره، که گاهی باعث احساس افسردگی و روزمرگی می‌شود، در واقع یکی از مهم‌ترین کارهایی است که شما برای خانواده‌تان انجام می‌دهید. چرا؟ تحقیقات نشان می‌دهد که بوی غذای خانگی به عنوان یک «حس لنگر» (Anchor Sense) قدرتمند در طول زندگی فرد باقی می‌ماند. این تنها به خاطر خوشمزگی نیست، بلکه به این دلیل است که این بو حس عمیق امنیت و تعلق را به ارمغان می‌آورد. تصور کنید: وقتی فرزندتان خسته از بیرون می‌آید و بوی سوپ یا هر غذای دیگری را حس می‌کند، مغزش تنها بو را پردازش نمی‌کند. این لحظه در حافظه او ثبت می‌شود و این حس را در او تثبیت می‌کند: «اینجا خانه است. این محبت است. اینجا کسی منتظر من است.» «اثر پروست» و قدرت حافظه بویایی این پدیده به صورت غیررسمی «اثر پروست» (Proust Effect) نامیده می‌شود؛ یعنی توانایی بو در برانگیختن خاطرات عاطفی بسیار زنده و قوی. مطالعات علمی (مانند Herz & Schooler در سال 2002 و Toffolo و همکاران در سال 2012) تأیید می‌کنند که محرک‌های بویایی (Olfactory Stimuli) مستقیماً آمیگدالا و هیپوکامپ را فعال می‌کنند. این دو بخش مغز، ارتباط تنگاتنگی با احساسات و حافظه بلندمدت دارند. به همین دلیل، خاطرات ایجاد شده توسط بوها، معمولاً زنده‌تر و قوی‌تر از خاطرات بصری یا شنیداری هستند. برای فرزند شما، بوی غذایی که با دستان شما پخته شده، بسیار حیاتی است، زیرا این بو در واقع شکل مادی و ملموس «دلبستگی» (Attachment) بین مادر و فرزند است. میراثی که می‌سازید حتی دهه‌ها بعد، زمانی که فرزندتان بزرگ شد و خانه را ترک کرد، یک بوی آشنای ناگهانی می‌تواند سختی‌های زندگی‌اش را تسکین دهد، اشک را به چشمانش بیاورد و او را به آشپزخانه‌ای پر از گرما و خنده ببرد. چرا این مسئله مهم است؟ زیرا هر بار که برای خانواده‌تان غذا می‌پزید، حتی ساده‌ترین غذا، باید به یاد داشته باشید که این غذا حامل چیزی بسیار فراتر از مواد مغذی است. این محبت و مهربانی است که در بو رمزگذاری شده است. این زبان آرامش و سکون است که قلب هرگز آن را فراموش نمی‌کند. پس به جای آنکه بپرسید: «امروز چه بپزم؟»، از خود بپرسید: «امروز چه خاطراتی می‌خواهم بسازم؟»

رقابت مؤمن با مؤمن بر سر نیت و پاداش الهی است. رقابت دیگران بر سر دنیاست. اما رقابت کسانی که نصفه و نیمه وارد مسابقه مؤمنان شده‌اند بر سر مظاهر است. چه کسی نوشته‌هایش پرطرفدارتر است؟ چه کسی بیشتر مردم حرف‌هایش را گوش می‌دهند؟ و...

▪️در غزوه احزاب، پیامبر اسلام ﷺ استراتژی "بی‌اثر کردن مخالف" را با پیشنهاد دادن یک‌سوم ثمره‌های مدینه به قبيله غطفان مطرح کرد تا آن‌ها اتحادیه خود را ترک کرده و از منطقه بروند. اما پس از مشاوره با دو صحابی بزرگوار سعد بن معاذ و سعد بن عباده که هر دو بر ادامه جنگ و استفاده از شمشیر تأکید کردند، پیامبر ﷺ از این تصمیم برگشت. این امر نشان‌دهنده زیرکی سیاسی و عزت ایمانی بود. ▪️ t.me/alhudamoases

تعجب من از این نیست که از این بی‌رحمی‌ها تعجب می‌کنند. تعجبم از این است که عده‌ای می‌گویند: «عجیب است که در قرن بیست و یکم «هنوز» این کشتارها رخ می‌دهد». این کشتارها اتفاقا ویژگی قرون جدید است. چرا گمان می‌کنند بشر «متمدن» کمتر کشتار می‌کند؟

در یادداشت جدیدم رشته‌های دیگری دربارۀ ابن سینا و فقیهان را پنبه کرده‌ام.

بهم گفت: می‌دونی تو این همه سیاهی فقط وقتی با تو هستم شاد می‌شم. انگار بهره‌ام از شادی تویی…

رقابت مومنان این‌گونه است: اینان در میدان ایمان و عمل صالح، از یکدیگر سبقت می‌گیرند اما هرگز برای طرف مقابل بدی نمی‌خواهند. چرا که او را در این مسیر همراه خود می‌دانند. هدف از این مسابقه رشد و قرب الهی است. هر چیزی که رنگ آخرت بگیرد و هر عملی که خالصانه برای رضای خدا باشد نهایت و کامل‌ترین شکل انسانیت را در آن می‌توان یافت زیرا نیت‌ها را از آلودگی‌های مادی پاک می‌سازد. در تضاد این رقابت درست، رقابت‌های مادی دنیا قرار دارد: این رقابت‌ها اغلب به قتل، غارت، تصرف ظالمانه و از بین بردن آبروی دیگران می‌انجامد. محور این تنازع «منفعت شخصی» است و نتیجهٔ آن انحطاط و فروپاشی ارزش‌های اخلاقی. اما رقابت‌های مؤمنان یک جریان روبه‌بالا است جریانی که در آن همه برنده‌اند و سبقت‌گیرنده، نه تنها خود صعود می‌کند دیگران را هم با خود به سمت بالا می‌کشد.