"𝐷𝑂𝑁'𝑡. ᷤ ⷨ ⷪ ᷜᷜ ⷷ𝑂𝐹𝐹𝐼𝐶𝐸𝑅؛"

به راستی خود را لایِ کدام قصه حبس کردی و خط به خطِ خاطراتِ جلد چه کسی را مینویسی که نمیتوان سراغی از تو گرفت افسر... آیا نامه هایم به دست تو میرسد؟ اگر اینطور است باید بدانی که اجازه داده ام بویِ ناب زندگی از کلماتم فرار کنند که با بی‌رحمی از حرف هایی مینویسم که روز ها خود را مجبور کرده ام بهشان فکر نکنم تا به هنگام شب مرا به دار نزنند که به قتل یک به یک احساساتم نسبت به تو در حالِ اعتراف ام، اما هر بار که مینویسم مجبورم از ابتدا خاطراتت را به کُشتن دهم آری خوب میدانم هر بار نامه هایم به درازا میکشد و کاغذم بند می‌آید و جوهرم بی نفس میشود و در آخر تنها دستاورد من از تو

رها کردنِ قلم است و ناگهان بخواب رفتن

_ چه غلطی میکنی؟ + میخوام این اسلحه رو مستقیما به سمت قلبت نشونه بگیرم افسر _ ولی اون سخت ترین جای بدنمه جئون!

‌هیچ آدمی اونقدر بخشنده نیست که از کسی که واقعا دوستش داره بگذره..