نواده تهمینه

📌تجلی وحدت و آزادگی در لشکر حسین، لشکر قدس 🗓دوشنبه 🗓۵شهریور ۱۴۰۳ 🗞 #همشهری #شهرنگار #یادداشت #نفیسه_سادات_موسوی @nsmousavi23

دیوار، مست و پنجره، مست و اتاق، مست این چندمین شب است که خوابم نبرده‌است...

بقیه رو نمیدونم ولی ما دقیقا همینیم🤦‍♀😂

چیه این آدمیزاد. علایقش باهاش از هفته‌ای به هفته دیگه، از ماهی به ماه دیگه و از سالی به سال دیگه منتقل میشن.

تو شرایط روحی‌ای ام که کسی دزد دست من نمیده، ولی این میخواد ده روز اختیار همه‌چیزو بده به من. اعتماد اینجوریه گرامیان.

درباره فیلم 3Idiots 2009 ⚠️یه فیلم دقیقا با همین اسم هست که محصول سال 2017عه، اشتباه نگیریدشون! قبل از تماشای فیلم مطمئن شید نزدیک سه ساعت وقت خالی و ذهن آزاد دارید. چون هرچی جلوتر میره هیجانش بیشتر میشه و سخت‌تون میشه نصف‌شو بذارید برای بعد. فیلم کمدی درامه و کااااملا خانوادگی و سرگرم‌کننده. اما بسیاااار آموزنده هم هست! هم برای خود آدم تو هر سن و شرایطی که هست، هم برای تماشا به همراه والدین و هم برای تماشا به همراه فرزندان. اصلا بنظرم مهمه که حتما اگه مجردید با پدرمادرتون ببینید و اگه خودتون پدرمادرید، با بچه‌هاتون! سه ساعت بالا پایین و سناریو رقم میخوره که چند تا درس و تلنگر مهم و به‌جا منتقل کنه به ما. مهم‌ترینش به نظر من اینه که نذار استانداردها و کلیشه‌های تحمیلی جامعه، جای رویاها و علایقت رو بگیرن. وقتت رو برای چیزی که علاقه و استعداد داری نسبت بهش بذار نه چیزی که جامعه به عنوان الگوی موفقیت قبولش داره. ترس توی این فیلم نکوهش میشه، ارزش دوستی و ارجحیت داشتنش به خیلی چیزها به عنوان سرمایه‌های حقیقی زندگی تبیین میشه، امیدواری تو سخت‌ترین شرایط به آدم تزریق میشه و خودباوری و خوداتکایی، تبلیغ میشه. بیشتر از اینا هم هست ولی اینا به نظر من بهتریناش بودن که به شکلی کاملا غیر گل درشت گنجونده شدن توی فیلم. دیالوگ به یاد موندنی‌ش هم بنظر من اونجاست که میگه زندگی بازیه، بازی کن! 💥ازونجایی ‌که فیلم هندیه و ما مصر بودیم با مهدی باهم تماشا کنیم، بدون ریسک رفتیم سراغ فیلیمو و نسخه مناسب خانواده رو تماشا کردیم (هرچند اونجا هم دوبله نبود و زیرنویس‌طور بود) #پیشنهاد #فیلم

برای تاریخ ۳۰ مرداد، ۵ تا بلیط برای ۵ تا آقا از تهران به نجف. کسی میتونه کمک کنه؟!

درباره فیلم Knock knock (2015) بله درست می‌بینید! اون میم معروف کیانو ریوز مال این فیلمه😉 ⚠️اول بگم که اواخرِ یک‌سومِ ابتداییِ فیلم، دو سه دقیقه‌ای صحنه داره (که با توجه به روند فیلم، حذفش هیچ آسیبی به داستان نمیزنه) پس اگه خواستید تماشا کنید از درگاه‌های امن دانلود کنید. فیلم درظاهر یه فیلم سرگرمی محوره و یه جورایی علیه مردها و عدم کنترل روی غرایزشون. اما اگر یه کم دوربین‌مون رو بذاریم عقب‌تر و عمیق‌تر به ماجرا نگاه کنیم‌، زن و مرد و پیر و جوون نداره. تلنگریه برای هر آدمی تو هر سن و هر شرایطی، درباره اینکه اصول اخلاقی تا چه حد برای ما درونی هستن. یعنی هرکدوم باید کلاهمونو قاضی کنیم و با خودمون روراست باشیم و ببینیم اونجایی که هیچ کسی ممکن نیست بفهمه یا قرار نیست بعدا بفهمن کار ما بوده، آیا پاش بیفته خط قرمزهای خودمون رو رد میکنیم یا نه. به زبون ساده تر، کاربرد اخلاق تو زندگیمون، نمایش جلوی دیگرانه یا انسان بودن خودمون. البته که با توجه به فضایی که صنعت سرگرمی ایجاب میکنه، فیلم به شکلی اغراق‌آمیز با پدیده عدول از خط قرمز اخلاقی ( جایی که هیچ کس قرار نبوده بفهمه) رفتار می‌کنه. اما به نظر من همین هم خودش یه تلنگر جدیه. درسته درباره موقعیتی حرف می‌زنیم که ممکن نیست کسی بفهمه، اما اگه به هر دلیلی ورق برگشت و قرار شد این اتفاق برعکس بشه، توان پرداخت هزینه اون اشتباه کوچیک یواشکی رو داریم؟ اصلا میتونیم فکر کنیم تا کجاها ممکنه این پیامدها کشیده بشه و چه جنبه هایی از زندگی و کار و ارتباطات و همه چیز ما رو درگیر کنه یا نه ؟ #پیشنهاد #فیلم

یک سنگ قبر، کادوی روز تولدم. -۳۴سالگی-

دیگه هیچ خنده‌ای توو قلبم نیست همه‌ی خنده‌ها توو صورتمه نه که خوشحال باشم و دل‌خوش خنده‌های بلند، عادتمه!

افسردگی شاخ و دم نداره گرامیان. میشه به همین سادگی باشه که قهوه‌سازی که مدتها برای داشتنش لحظه‌شماری کردی رسیده باشه و گذاشته باشیش روی اپن و همین‌جوری زل زده باشی بهش و حتی پا نشی بازش کنی از جعبه در بیاریش.

صاحب زیباترین ساعت جهان شدم و تا اطلاع ثانوی هیچ‌کدومتون رو نمی‌شناسم. 😎 [سه روز مانده به ۳۴سالگی]

عاشق اون لحظه‌ام که زنگ می‌زنم آتش‌نشانی تا گزارش آتیش‌سوزی بدم و به‌محض اعلام لوکیشن میگن: بله بله، اعزام کردیم. ازینکه آدما بیخیال رد نمیشن، خوشم میاد. مخصوصا وقتی آتیش‌سوزی تو جاده و جاهای دورافتاده‌س

درباره کتابی که خوندم: تاکسی سواری به قول آلما انگار نویسنده رو دراگ بوده‌. موقعیت‌های فانتزی و سورئال داستانک‌های کتاب باعث این فکر شده. گاهی البته آدم واقعا به خنده میفته ولی خب تکرار اونقدر توی کتاب زیاده که این لذت‌ها بعد چندتا داستان دیگه مزه خودشو از دست میده و حتی آزاردهنده میشه. تکرار توی سوژه، توی سناریو و حتی گاهی توی منطق ماجرا. عجیب‌تر اینکه این تکرارها یه‌بار و دوبار نیستن، مثلا سوژه‌ای مثل هم‌مدرسه‌ای از آب درومدن مسافر یا راننده حداقل تو ۲۵،۶ تا از داستانکا تکرار شده. اونقدر بعضی داستاناش شبیه بعضی اتفاقای سریالاییه که سروش صحت نوشته که وایب اینو به آدم میده که اینا تمرینای قبلیش بوده که جمع کرده کتابشون کرده مثلا. القصه، حتی اگه علاقمند به مجموعه داستان کوتاهید، اگه فکر می‌کنید هم‌سلیقه‌ایم پیشنهادم اینه که #نخونید #کتاب

اولین زائرای اربعین از خونه ما مشخص شدن: یه کالسکه و یه چادر مشکی و یه صندلی تاشو.

امام‌علی قفله. تو این شلوغی هر ماشینی رو نگاه میکنی، راننده یه گوشی گذاشته جلوی فرمون و داره کشتی تماشا می‌کنه. صحنه باشکوه و جالبیه.

از من بپذیرید. فقط نفر اول بودن خوبه. دوم شدن شاید از ارزش‌های شما کم نکنه ولی همیشه زیر سایه اولی نگهتون میداره.

خانواده امروز یه عمل آنژیو، یه جراحی درآوردن صفرا، یه تصادف اتوموبیلی و یه بالا زدن چاه آشپزخونه و به‌فنا رفتن خونه زندگی رو هم پشت سر گذاشت (به‌سلامتی). گمانم دیگه صدقه‌های خودمون جواب نیست، یکی یه صلوات بفرستید به نیت صدقه واسه ما. جبران کنم براتون تو خوشیاتون❤️

#چهاردهم یه هفته استعلاجی گرفتم از قبل برای شرایط خودم که گفتن سه‌روزشو قانونا میتونم مرخصی محسوب کنم. با احتساب دو تا پنج‌شنبه‌،جمعه وسطش، دوروز باقیمونده رو هم استحقاقی حساب می‌کردم، درست میشد. ولی حالا با این شرایط جدید بچه و تشدید حال بد جسمی روحی تمرکزی خودم، بازم نمیتونم برگردم به کار و احتمالا دیگه عذرمو میخوان. گوشه ذهنتون باشه شاید چندروز دیگه اومدم گفتم دنبال کار می‌گردم! #مادری_بدون_فیلتر

#سیزدهم پرسید: شما کدومتون همراه بیمارید؟ منو نشون داد و گفت: ایشون. گفت: پس شما بفرمایید پایین. گفت: نمیشه. من همراه ایشونم. بدبینانه نگاه کرد: یعنی چی؟ گفت: ایشون همراه بیماره ولی حالش بده یکم. اومدم یکم بهش برسم. نگام کرد دقیق‌تر. معلوم بود حالمو متوجهه. پرسید: بیمارتون کیه اونوقت؟! همون‌موقع اون یکی‌مون بچه به بغل از بخش اومد بیرون. برای گرفتن یه چیزی که نمیدونم چی بود باید می‌رفت پایین و بچه از بغلش پایین نمیومد و بهش گفتن اشکال نداره ببرش. با دست نشونش دادیم و گفتیم: ایناهاش. یه نگاه به همراه سوم کرد و یه نگاه به ماها و قشنگ معلوم بود داره دنبال دوربین مخفی می‌گرده دست تکون بده.