|غَزالَک|

من خیلی وقته سوگوارم. سوگوار برای خودم. برای کسی که میتونسم باشم ولی نشد.

‌تنها چیزی که داریم، خودمان هستیم؛ و این دقیقا همان چیزی‌ست که به اندازه کافی به آن توجه نمی‌کنیم. -فرانتس کافکا

وقتی تا ساعت 5 با تلفن چرت و پرت بگی بایدم الان بیداربشی غزال خانوم😂

تنها قسمت موردعلاقه‌ام از انسان‌ها سگ و گربه‌هاشونه.

بهاش فقط کلی انرژی جسمی، روانی و اشک به مقدار زیاده. وگرنه تهش از پسش برمیام.

قبلا تونستم. پس بازم میتونم.

نوشته بود «اونجا که کیف سی‌دی‌هاتو می‌ذاشتی جلوت و یکی‌یکی ورق می‌زدی و دودل بودی که برای بار دویستم شرک ۱ ببینی یا واسه بار چهارصدم گارفیلد؛ اونجا خود زندگی بود.»

دنیا را که دارد آب‌ می‌برد، کاش مرا هم خواب می‌برد.

‏آدما تو محدودیت شکوفا نمی‌شن. آدم‌ها تو محدودیت پژمرده و مچاله میشن؛ سقف آرزوهاشون کوتاه میشه؛ احساس ناکافی بودن می‌کنن. آدم‌ها تو محدودیت در بهترین حالت فقط ادامه میدن.

من در حد مرگ مریض شدم بچه‌ها.اگ نیستم بخاطر اینه که همش خوابم😪

یه مدته خیلی به این موضوع فکر میکنم. درمورد زندگی کردن با وجود غم‌ها. به چندسال گذشته خودم نگاه میکنم. این چندسال یجورایی تاریک‌ترین سال‌های زندگی من بودن. درحدی که میشه روزایی که حالم خوب بود رو با انگشتای دست شمرد. اما دقت که کردم توی همین چندسال من خیلی کارهایی کردم که مواقع دیگه نکرده بودم. درسته که الان توی نقطه خوبی از زندگی نایستادم اما من دراین چندسال دماغ عمل کردم، رژیم گرفتم، چندتا کلاس مهارتای مختلف رفتم، حتی پروژه‌های خاصی کار کردم حتی با یه بیماری سخت جنگیدم و شکستش دادم و همه اینا با وجود این بود که حتی جدا شدن از تخت ازم انرژی زیادی مصرف میکرد. همیشه فکر میکردم و میکنم که آدم ضعیفی‌ام. اما این چیزا نشونه‌ی آدم ضعیفه؟ درسته خیلی روزا آرزو کردم صبح فردارو نبینم، درسته خیلی از روزامو فقط صرف دووم آوردن کردم، درسته ناامید بودم اما انگار کارهای بزرگی کردم که حتی خودمم یادم رفته. و اینو مینویسم که یادم بیاد چقدر در روزهایی که دراوج ضعف خودم بودم، قدرت نشون دادم. -4ام شهریور 1405

وقتی از دنیای آدما خسته‌ای ازش فاصله بگیر و با حیوونا وقت بگذرون. آرامشی بهت میدن که تاحالا تجربه‌اش نکردی.

علاقه و پتانسیل‌هام زیاد و صبر و حوصله‌م کم.

وقتی زیادی فکرش کنی، زیادی هم بزرگش می‌کنی.

به یه سری از آدم‌ها زیادی بها می‌دی و بعد از خودت می‌پرسی چرا باهام این‌جوری رفتار می‌کنه.

وقتی مرزها درست چیده شده باشن دیگه احساس عدم امنیت نمیکنی.

تو فقط نیاز داری یکم مرزبندی‌هاتو جابجا کنی.