بازمانده‌‌ای از یکم دسامبر
Open in Telegram
فراموش کرده بود که انسان در نهایت به همه چیز عادت میکند"
Show more149
Subscribers
No data24 hours
-37 days
-730 days
Posts Archive
نه عزیزِ من؛
آنها تنها نبودند بلکه سال‌ها پیش تصمیم گرفتند با آدم‌هایِ دوست‌داشتنی قلب‌شان که مدت هاست رفته‌اند در ذهن‌شان زندگی کنند.
نه عزیزِ من؛
آنها تنها نبودند بلکه سال‌ها پیش تصمیم گرفتند با آدم‌هایِ دوست‌داشتنی قلب‌شان که مدت هاست رفته‌اند در ذهن‌شان زندگی کنند.
نه عزیزِ من؛ آنها تنها نبودند بلکه سال‌ها پیش تصمیم گرفتند با آدم‌هایِ دوست‌داشتنی قلب‌شان که مدت هاست رفته‌اند در ذهن‌شان زندگی کنند.
نه عزیزِ من؛ آنها تنها نبودند بلکه سال‌ها پیش تصمیم گرفتند با آدم‌هایِ دوست‌داشتنی قلب‌شان که مدت هاست رفته‌اند در ذهن‌شان زندگی کنند.
توی اقتصاد یه مبحثی هست به اسم [کارایی] که عنوان میکنه « در صورتی ما به کارایی خواهیم رسید که بهبود وضعیت ما مستلزم بدتر شدن شرایط دیگری نباشد» و از نظر من این موضوع بر سر چیزی فراتر از اقتصاد هست.
توی اقتصاد یه مبحثی هست با عنوان [کارایی] که عنوان میکنه « در صورتی ما به کارایی خواهیم رسید که بهبود وضعیت ما مستلزم بدتر شدن شرایط دیگری نباشد» و از نظر من این موضوع بر سر چیزی فراتر از اقتصاد هست.
توی اقتصاد یه مبحثی هست با عنوان "کارایی" که عنوان میکنه « در صورتی ما به کارایی خواهیم رسید که بهبود وضعیت ما مستلزم بدترین شدن شرایط دیگری نباشد» و از نظر من این موضوع بر سر چیزی فراتر از اقتصاد هست.
در پشتِ پرد‌ه‌های چشمان آن دخترکِ دل‌نازک زنی خشمگین به خیال آن روز که چشمانش گریست نشسته است.
در پشتِ پرد‌ه‌های چشمان آن دخترکِ دل‌نازک، زنی خشمگین به خیال آن روز که چشمانش گریست نشسته است.
