بازمانده‌‌ای از یکم دسامبر
Kanalga Telegram’da o‘tish
فراموش کرده بود که انسان در نهایت به همه چیز عادت میکند"
Ko'proq ko'rsatish149
Obunachilar
Ma'lumot yo'q24 soatlar
-37 kun
-730 kun
Postlar arxiv
نه عزیزِ من؛
آنها تنها نبودند بلکه سال‌ها پیش تصمیم گرفتند با آدم‌هایِ دوست‌داشتنی قلب‌شان که مدت هاست رفته‌اند در ذهن‌شان زندگی کنند.
نه عزیزِ من؛
آنها تنها نبودند بلکه سال‌ها پیش تصمیم گرفتند با آدم‌هایِ دوست‌داشتنی قلب‌شان که مدت هاست رفته‌اند در ذهن‌شان زندگی کنند.
نه عزیزِ من؛ آنها تنها نبودند بلکه سال‌ها پیش تصمیم گرفتند با آدم‌هایِ دوست‌داشتنی قلب‌شان که مدت هاست رفته‌اند در ذهن‌شان زندگی کنند.
نه عزیزِ من؛ آنها تنها نبودند بلکه سال‌ها پیش تصمیم گرفتند با آدم‌هایِ دوست‌داشتنی قلب‌شان که مدت هاست رفته‌اند در ذهن‌شان زندگی کنند.
توی اقتصاد یه مبحثی هست به اسم [کارایی] که عنوان میکنه « در صورتی ما به کارایی خواهیم رسید که بهبود وضعیت ما مستلزم بدتر شدن شرایط دیگری نباشد» و از نظر من این موضوع بر سر چیزی فراتر از اقتصاد هست.
توی اقتصاد یه مبحثی هست با عنوان [کارایی] که عنوان میکنه « در صورتی ما به کارایی خواهیم رسید که بهبود وضعیت ما مستلزم بدتر شدن شرایط دیگری نباشد» و از نظر من این موضوع بر سر چیزی فراتر از اقتصاد هست.
توی اقتصاد یه مبحثی هست با عنوان "کارایی" که عنوان میکنه « در صورتی ما به کارایی خواهیم رسید که بهبود وضعیت ما مستلزم بدترین شدن شرایط دیگری نباشد» و از نظر من این موضوع بر سر چیزی فراتر از اقتصاد هست.
در پشتِ پرد‌ه‌های چشمان آن دخترکِ دل‌نازک زنی خشمگین به خیال آن روز که چشمانش گریست نشسته است.
در پشتِ پرد‌ه‌های چشمان آن دخترکِ دل‌نازک، زنی خشمگین به خیال آن روز که چشمانش گریست نشسته است.
