en
Feedback
ʚرویـای سـبز🌿ɞ

ʚرویـای سـبز🌿ɞ

Open in Telegram

✩ نه همیشه رنگی ایم و نه همیشه خاکستری… فقط بیایین لحظه هارو زندگی کنیم.. ✨ ⊹𐭩ᡣ 📬: https://t.me/Mer3edeHoObot 🩷⭐️ کارتون ها: https://t.me/cartooonbebinim چالش ها: https://t.me/Challengesroyaysabz

Show more
229
Subscribers
No data24 hours
-27 days
-330 days
Posts Archive
اخیراً تلاش‌هایی کردم که به زندگی برگردم. اینستاگرام را کم‌تر چک کردم. سعی کردم کم‌تر گریه کنم. کم‌تر بخوابم. کم‌تر فکر کنم. اطرافیان را دیده‌ام. بیشتر غذا خورده‌ام. سعی کردم به سر و وضع قیافه‌ام برسم. از خانه بیرون بروم. درس خواندم. کار کردم. سعی کردم با حرف‌های غیرمرتبط حواسم را پرت کنم. شوخی کردم. عکس گرفتم. آهنگ گوش دادم. فکر می‌کنم همه‌ی ما این وضعیت را داشته‌ایم یا حداقل تلاش‌هایی در راستای آن کرده‌ایم؛ و احتمالاً بعدش دیده‌ایم که حتی اگر شدنی هم باشد، دیگر مثل قبل نیست. یک تلنگر کافی‌ست تا ذره‌به‌ذره‌ی امیدها و تقلا کردن‌ها و دست‌و‌پا زدن‌ها برای زندگی از هم بپاشد. دیگر نمی‌توان مثل قبل زندگی کرد، وقتی هزاران زندگی گرفته شده‌اند. هزاران امید کشته شده‌اند. هزاران جوان قتل‌عام شده‌اند. شعارهای مختلفی شنیده‌ام. “آن‌ها می‌خواهند تو هم زندگی نکنی”، “آن‌ها همین را می‌خواهند”، “باید به زندگی برگردیم”. من دارم زندگی می‌کنم. دارم برای زنده ماندن و زندگی کردن تقلا می‌کنم. دارم تلاش می‌کنم. دارم سگ‌دو می‌زنم. اما دیگر مثل قبل، نمی‌توانم. قاعدتاً زندگی باید بدون آن حداقل چهل‌هزار نفر تفاوت‌هایی با قبل بکند. نمی‌شود. هرکاری که می‌کنی؛ چیزی کم است. هرکاری می‌کنی؛ نفس کم می‌آید. هرکاری می‌کنی؛ ناگهان بغض می‌آید. ما داریم زندگی می‌کنیم؛ برخلافِ آن‌چیزی که “آن‌ها” می‌خواهند. اما دیگر مثل قبل نه. ما برخلاف دفعات قبل، قرار نیست به زندگی کاملاً عادی برگردیم. انگار این‌بار “فراموش نمی‌کنیم” دیگر یک شعار نیست. ما زندگی می‌کنیم اما دیگر فراموش نمی‌کنیم. لبخند مانی‌صفرپور را فراموش نمی‌کنیم. وسایل و کتاب‌های آیدا حیدری را فراموش نمی‌کنیم. صدای پدر سپهر شکری را فراموش نمی‌کنیم. چشمان رها بهلولی‌پور را فراموش نمی‌کنیم. هیچ‌کس را فراموش نمی‌کنیم. جنایت را فراموش نمی‌کنیم. خون را فراموش نمی‌کنیم. صدا را فراموش نمی‌کنیم. کهریزک را فراموش نمی‌کنیم. ستم را فراموش نمی‌کنیم. ستم‌دیده‌ را فراموش نمی‌کنیم. فریاد را فراموش نمی‌کنیم. این‌بار ما زندگی می‌کنیم و فراموش نمی‌کنیم و این همان چیزی‌ست که “آن‌ها” هرگز نمی‌خواستند.

من دارم خودمو از دست میدم

هرچی بیشتر دارم دست و پا میزنم بیشتر دارم غرق میشم…

کاش برای واقعی گریه هام بس کنن و همینطوری خودشون سرازیر نشن🙏🏻

خستم خیلی خسته…

چجوری تونستین انقد خائن، بی شرف، بی رگ و ریشه، کثافت و پوچ باشین ؟؟؟

عدالتی درکار نبود وگرنه جهان با کشتن تو،پایان میگرفت.

Repost from شیمینی.
هرروز و هرروز مثل یک دلقک برای یه لحظه حال خوب تلاش میکنی! هر روز و هر روز!

دوست دارم بخوابم، بیدار که شدم همه‌چیز درست شده باشه.

Repost from شیمینی.
زنده نگه‌داشتن امید، ادای احترام ما به کسانی است که در این راه کشته شدند.

خدا لعنتتون کنه… با همون اذانی که روزتونو گرفتین بی گناه اعدام میکنین؟؟!

متاسفانه حسن نارویی امروز همزمان با اذان صبح اعدام شد. + این آخرین عکسش با بچه هاش، چند روز قبل از اعدامه 💔 ‌
متاسفانه حسن نارویی امروز همزمان با اذان صبح اعدام شد. + این آخرین عکسش با بچه هاش، چند روز قبل از اعدامه 💔 ‌

من نمردم؛ ولی زنده هم نماندم.

وضعیت:
وضعیت:

Repost from Rada^^
امروز خیلی ضعیف تر از اونی ام که تصمیم اشتباه نگیرم.

امروز چهلمِ چهل ‌هزار زندگیه.🖤
۲۸ بهمن ۱۴۰۴

امروز چهلمِ چهل ‌هزار زندگیه.🖤 ۲۸/۱۱/۱۴۰۴