Mopic

سخن و حرف و خلاصه آره دیگه ما هم دل داریم ، حرف بزنید

امروز تا به اینجا خیلی حوصله سربر بوده تنها هیجانی(ترس) که داشته ، بالا رفتن قیمت دلار بود که اونم تکراری شده

تنها عکسمه که تعداد فورای پرایوتش بیشتر از پابلیکاشه.

چیزی نگم دیگه خودِ عکس گویای همه‌چیزه

اگه ۳۶ نفر دیگه اینجا جوین بدن چنلو پاک میکنم‌

پس

دنبال بهونه‌ام که چنل‌رو پاک کنم

قشنگ بود

در پاسخ این پیام نوشت: فعلا ذهنم روی کاسه ی آش وسط برف متمرکزه... ولی داشتم فکر میکردم انگار کانالت یه داستان داره عکسایی که از طبیعت گرفتی کم کم تبدیل شدن به عکسایی از ترکیب طبیعت و انسان (مثل عکس چشمی که با تنه ی درخت تکمیل شده یا حتی عکسهایی که از مسجد زاهدان گرفتی- توی معماری قدیم انسان همیشه طبیعت رو در نظر میگرفته-) و بعد تبدیل شدن به عکسایی که فقط انسان ها درونش هستن و دارن بین دیوارهایی که خودشون ساختن گم میشن انگار وقتی دیگه به آسمون نگاه نکردیم زندگی هامون پیچیده و تاریک شد بعد از اون عکس آش و برف یک عکس هست که انگار دو تا آدم در حال دویدن ان با هر حالتی بدون توجه به اطرافشون آدم بزرگا توی اغلب عکسات دارن راه میرن سر به زیر. و تا آخر سر به زیر میمونن این بین عکس یه بچه هست که داره به آسمون نگاه میکنه و نور خورشید روی چهرش افتاده یا عکس بچه هایی که توی دنیای سیاه و سفید هم میخندن انگار نقطه ی اتصال این دو قسمته انگار بچه ها هنوزم میتونن آسمون رو ببینن دلیلی که عکس عینک پر از برف داداشت رو هم دوست داشتم همین بود انگار نگاه اونا هنوز میتونه زیبایی رو ببینه (و همین طور نگاه بچه ی دوازده ساله)

به خودتم گفتم سیلوئت ندارم ولی خب دیگه گفتی یچی بزارم

*

چالشمون راحته؛ این عکس+ این پیام رو فور کنید چنلتون و یک عکس سیلوئت برام مشخص کنید با هم ببینیم.