تکه‌ی گمشده‌ی ماشین‌ توریـنگ

اگر هم نصف دیه رو نداشته باشن که بدن قطعا مردم کمک میکنن پول جمع میشه، واقعا اتفاق قابل بخششی نیست که یه ناکسی با دختر مردم اینکارو کرده😭😭

اگه میشه اینو بزار چنلت کسایی که تا الان قانون این مملکت نمیدونستن بدونن

بدبختی این ماجرا اینه که: اگر خانواده الهه حسین نژاد تقاضا قصاص کنن باید دیه قاتل به خانوادش پرداخت کنن تا حکم قصاص اجرا شه اگه توانایی پرداخت دیه قاتل نداشته باشن اتفاقی نمیوفته و صرفا قاتلش به حبس محکوم میشه اینه جمهوری اسلامی

#صفت‌نامه | مرهمی 1. آن‌ که خاصیت التیام بخشی دارد؛ آرام‌بخش درد جسم و جان. 2. کسی یا چیزی که حضورش موجب تسکین و آرامش خاطر گردد. •| «حضورش مرهمی بود بر زخم‌های جهان»

اگه به کسی ندادیش بعدش معرفیش کن لطفا!

هنوز مونده بعد اینکه چون فضا چنلا دارک بود انیمیشن های مورد علاقه ام هنوز رو دستم مونده

من قبل و بعد هر اتفاق مهم یا غیر مهمی در زندگیم: یه انیمیشن ریواچ نکنم؟

نمی‌دونم شماهم اینجوری اید یا نه ولی من انیمیشن هارو هزار بار میبینم و همش دارم تحلیلشون میکنم

ریحانه(ادمین روزنه) انیمیشن‌هاش رو به رخ کشید. من چطوری از انیمیشن‌هام استفاده کنم؟

ملت درباره‌ی بهترین تریو‌ها بحث می‌کنن ولی بهترین تریو مندی و سید و دیگو بودن.

اخ اخ باید بشینم ببینمش دوباره

چون یه ترکیب متعادلی از منطق و احساساتی https://t.me/Themissing_piece

ما از تبار نامعلومانیم؛ نه پای در خاک داریم و نه دل در آسمان. نه خنده‌مان به جهان تعلق دارد، نه گریه‌مان به خواب. نمی‌دانیم این صدا که در گوش‌مان می‌پیچد، پژواک رویاست یا اعترافی در بیداری. جهان، همچون آینه‌ای ترک‌خورده، تکه‌تکه‌ی ما را در خود گم کرده است. پاره‌ای از ما در نگاه کودک دیروزی جا مانده است. پاره‌ای دیگر در سایه‌ی چراغی که هرگز خاموش نمی‌شود. و باقی، شاید در سطر نانوشته‌ای که شب‌ها، در تاریکی مطلق، خودکار را به لرزه می‌اندازد تا بنویسد.

ما هیچیم و چیزی کم. ما نیستیم از اهل این عالم که می‌بینید، و نه از اهل عالم‌های دیگر هم. یعنی چه؟ پس اهل کجاییم؟ از عالم هیچیم و چیزی کم.

آنجا که نام‌ها فراموش می‌شوند و صورت‌ها از معنا تهی می‌گردند. آنجا که صدای قدم‌ها، حتی پیش از برداشته‌شدن، در حافظه‌ی زمین حک می‌شوند. آنجا که مرز خیال و واقعیت، همچون مهی ناپایدار، در هم می‌پیچد. آری، شاید ما از همان‌جاییم. سوال‌ها در ما جوانه می‌زنند، بی‌آن‌که پاسخی بدرقه‌شان کند. ما را با «اگر» ساختند، با «کاش»، با «شاید»، و هرگز نامی نداشتیم که صدا زده شویم. تنها نشانه‌‌مان، لرزش اندکی‌ست در نبض شب، آن‌گاه که به اجبار قلم، خوابگردی بی‌نام، در دفتر کهنه‌ای چیزی می‌نویسد که خود نمی‌داند.

فوروارد کنید بگم چلتون منو یاد کدوم انیمیشن می ندازه #چالش

https://t.me/Themissing_piece/4100 اون خانم خوکه اسمش چی بود؟ پیگی؟ اینم خوبه

شهپر و گلپر هم حتی ترکیب خوبیه

شبدر و شهپر گلپر و شاهپر و تیزپر هم پیشنهاد می‌شن.

این هم ایده‌ایست