مَشروط!

پارادوکس جالبیه؛ گاهی برای اینکه خودت رو پیدا کنی، مجبور می‌شی از چیزهایی دست بکشی که فکر می‌کردی بدون اون‌ها خودت نیستی.

چونکه عاشقتم، هرچی از طرف جبر جغرافیایی و آدما و... باشه رو هم دوست دارم، فقط چون تورو دوست دارم.

تا بنده نشی،تابنده نشی.

قرارمون یادت نره...! •بمونه از امروز •تابستون 05

•جزئیات امروز

روزی مرا در کسی جست و جو خواهی کرد و مرا هرگز نخواهی یافت.

به پنجره اشاره‌ای کرد و گفت: آفتاب را می‌بینی؟ می‌توانی بیرون بروی و در آفتاب بایستی. می‌توانی مثل یک کودک، دور خانه بدوی. اما من نه می‌توانم در آفتاب بایستم و نه می‌توانم دورِ خانه بچرخم، زیرا توانش را ندارم. اما می‌دانی چیست؟ “من قدرِ آن پنجره را بیش‌تر از تو می‌دانم.”

سه‌شنبه‌ها با موری میچ آلبوم

از بعضی اتفاقا که عبور کنی، دیگه هیچ چیز نه اون قدر سخته، نه اون قدر قشنگ.

تو بسیار بیشتر از آن را که می‌توانم بگویم، می‌شنوی. تو همراه با من به جایی می‌روی که واژه های من می‌توانند تو را ببرند.

حس می‌کردم آن شب به‌جای آن که صفحه‌ی کتاب را ورق بزنیم و جلو برویم، به اندازه نیمی از کتاب به عقب برگشته‌ایم، حوادثی که یک ربع قرن از عمرشان می‌گذرد در میان خش‌‌خش صفحات دوباره متولد می‌شوند و دست سنگینی ما را به تکرار رخدادهای وحشت‌زا و نگران‌کننده‌ای هدایت می‌کند که مدت‌ها پیش گذرانده بودیم. دوباره به تله افتاده بودیم، دوباره پشت سرمان بسته شده بود. مثل موش‌های کنجکاوی بودیم با چشمانِ تیز، که راه نجاتی ندارند: اگر به موقع جنبیده بودیم، هنوز می‌شد کاری کرد. اما حالا دیگر کار از کار گذشته بود و ما مچاله در تنگنا مانده و گرفتار شده بودیم. شنل پاره/ نینا بربروا

نوشته بود: "یک هیولا را قبل از این‌که داستان‌ش را برایت روایت کند، بُکش؛ وگرنه شروع به دوست‌داشتن‌ش خواهی کرد."

رنج نباید تورو غمگین کنه، این همونجاییه که اکثر مردم اشتباه می‌کنن. رنج قراره تورو بیدار کنه. چون انسان زمانی بیدار می‌شه که زخمی بشه. قراره تورو آگاه کنه به این که چیزی درون تو نیاز به تغییر داره. رنجت رو تحمل نکن، درکش کن. این فرصتیه که طبیعت بهت داده تا بیدار بشی. اگه حس می‌کنی توی مکان تاریکی مدفون شدی و فقط درد می‌کشی، بدون که تو یه بذر کاشته شده هستی. اینجا نقطه ی دگرگونی، رشد، قوی شدن و سبز شدن توئه.