-Memories-

مامان مرسی برای صبحونه ی اول صبح برای شب هایی که مریض بودم و بیدار موندی برای روزهایی که ازم پرسیدی ناهار چی دوست دارم برای یخچالی که هیچوقت خالی نیست برای دستپخت خوبت برای وقتایی که خسته و عصبی بودم اما تو صبور بودی برای اتاقم که خیلی وقتا رسیدم و دیدم مرتبش کردی برای وقتایی که قهر کردی تا به خودم بیام برای روزایی که خوب نبودم و کنارم بودی برای بودنت! آره مامان،مرسی برای بودنت….!♥️

من ذاتاً از آدما بیزارم، بعد آخرش شغلم شد سروکله زدن با آدما!!!

یه چیزی که خیلی داره نگرانم میکنه اینه که حساب روزام از دستم در رفته، نمیدونم چجوری تابستون گذشت دیروز چیکار کردم نصف امروزم چه اتفاقایی افتاد...انگار یه گوشه نشستم و همه چیز سریع داره رد میشه بدون اینکه روش کنترلی داشته باشم.

جدی جدی آموکسی‌سیلینی که تا یه ماه پیش ورقی ۶۵ تومن بود، شده ۸۵۰ تومن و قراره هفته‌‌های آینده بشه ۱۲۰۰؟ تو رو خدا بگید که شوخیه.

از ورقی ۶۵ میشه ۱۰۰ و خوردی… من خودم دیگه روم‌نمیشه به مشتری قیمت داروهای دیگه رو بگم آموکسی‌‌ جای خود داره:))💔

از فکروخیالم ۶اُمین چایی رو دارم میخورم خداشاهده.

و باز حمایت از لیلا های عزیز😂🙂‍↔️✨

🙂‍↔️✨

آیس کاراملی که تو کافه اجیت بخوری یه حال دیگه ای داره🫠😋✨

خواستم یه دختر مستقل خود ساخته بشم و رو پای خودم وایسم: الان دیگه پاهامو حس نمیکنم🦦.

انگار ناف من رو با پروسه‌ی "هی قراره زمین بخوری و هی پاشی تا وقتی بشه" بستن تا هیچ‌چیز یوقت مبادا آسون بدست نیاد.

یهو، دیگه دلم نخواست کسی اینقدر عمیق منو بشناسه؛ که این عجیب بود،چون همیشه آرزو داشتم یه نفر روح و درونم رو بفهمه:)

آسمان گرفته را دوست دارم چون خوب میدانم معنای بغض کردن و نباریدن را :)🩶

دو غریبه، دو تا قلب در به در دو تا دلواپس این چشمای تر دوتا اسم، دو خاطره، دو نقطه چین دوتا دور افتاده ی تنها نشین…

روح‌های عمیق، همان‌هایی هستند که سخت‌ترین نبردها را سکوت کردند و حالا ساده‌ترین زیبایی ها را می‌پرستند.