a douleur exquise
Open in Telegram
in memory of all the heroes whose precious lives were taken from them 18.19 🕊️🖤
Show more185
Subscribers
No data24 hours
No data7 days
-130 days
Posts Archive
هنوز هم وقتی که میخوابم خواب جنازه توی کیسه مشکی میبینم بعد میگن وای امکان نداره یه اتفاق انقدر روی آدم تاثیر بذاره.
اخیرا خیلیا بهم میگن چرا دیگه مثل قبل نیستی و انقدر خسته و درمونده ای، ببینید عزیزان تا وقتی که این حرومزاده ها از کشورم نرفتن و مردمم یه نفس راحت نکشیدن هیچ دلیلی وجود نداره من بخوام مثل قبلا شاد باشم.
تا ابد و یک روز از کسایی که به ناحق کشته شدن حرف میزنم و هیچوقت هم ازش خسته نمیشم.
Repost from مهدی رستم‌پور
«دریافتی - گزارش جگرخراش از باغ رضوان رشت»
مزار بسیاری از جاویدنامان قطعه ۲۰ رو با سیمان، پنهان کردن. تعداد قبرهای زیر سیمان مشخص نیست. چون به طور یکپارچه ماله کشیدن.
برخی مزارها هیچ اسم و علامتی ندارن. لایه‌های سیمانی بسیار ضخیمه و حتی از سنگ قبرهای مجاور هم بلندتره.
تعدادی از جاویدنامان، سنگ بسیار کوچیکی، اندازه کاغذ A4 دارن که فقط اسم کشته‌شدگان حک شده.
برخی هم مشخصه که قبل از سفت شدن سیمان، خودشون رو رسوندن و با انگشت، اسم عزیزشون رو نوشتن. برای یه جاویدنام فقط فرصت کردن بنویسن: محمد.
نام خانوادگی پیله‌ور هم اسمش ناخوانا بود. انام قلی خورشیدی و خدیجه مسافر، پسوند داشتن اما خوانا نبود.
این اسم‌ها رو هم دیدم: فاطمه پوررضايی. محمدرضا عالمی. فردوس محمدزاده. محمدباقر وطندوست. محمودمقدسی. رضا نظام‌پسند. حسین پوریوسفی. غلامرضا امینی. محمد حجتی.
@Mehdi_Rostampour
