آزفَنْداک؛🖤

تو این مدت فهمیدم ، چقد توی انتخاب دوستام موفق بودم ، همه شریف ، دغدغه مند ، محترم ، وطن پرست.

‎ همه ما مجهولیم خودمون مسئله زندگیمونو حل میکنیم و انتخاب میکنیم معنامون چی باشه.

یعنی چی که نمیشه قرصارو با معده‌ی خالی خورد؟ خب من اگه حوصله داشتم چیزی بخورم که اصلا دیگه نیازی به قرص نبود.

انسان در یک جمله خلاصه می‌شود دفاع از شرافت.

امروز یه رنگ پوشیده بودیم ست بودیم💅

دلم میخواد یکم بمیرم، بعدش هر وقت که می‌دونستم می‌تونم، پاشم دوباره زندگی کنم، خسته، درمونده، واقعا به معنایِ واقعی متلاشی‌ام .

آدمی به همه‌چیز عادت می‌کنه جز صبح زود بیدار شدن .

حرف‌های روزمرت هم شبیه نوشته‌های نویسنده هاست

همه می دانند که زندگی رنج های زیادی به همراه دارد :همه ی ما شکست ، یاس ، از دست دادن ،هدر رفتن و درد را به شیوه های متفاوت و در شکل های مختلف تجربه می کنیم . ولی اگر بخواهیم بفهمیم که چطور به شیوه ای سازنده نسبت به ناملایمات واکنش نشان دهیم ، بهتر است اول به این فکر کنیم که اصلا چرا زندگی انسان همواره با رنج همراه است . این نکته را خاطرنشان کنم که از رنج نمی توان اجتناب کرد ؛ هیچ کاری از دستمان بر نمی آید تا بتوانیم کاملا از آنها فرار کنیم . ولی این حقیقت نه تنها تفکری منفی و بدبینانه نیست ، بلکه فوق العاده رهایی بخش است . چون امکانی فراهم می کند تا چشم اندازی واقع گرایانه نسبت به خودمان پیدا کنیم و خیلی منطقی فکر کنیم و ببینیم واقعا چه کاری از دستمان بر می آید تا رنج های زندگی را درک کنیم ! هرگز بر آن باور نبوده ام تکه های کوچک هنگامی که به هم متصل می شوند ، هنگامی که از چیزهای شبیه به هم چیز بزرگ‌تری می سازی آن چیز بزرگ همان صفات چیزهای کوچک را داشته باشد .صفت آتش و صفاتی از مشعلی از روشنایی یک چیز نیست . زندگی هم همینطور است ؛موج های عظیمی که از زیبایی هزاران موج کوچک درد به وجود آمده .

در آخر نامه‌ ام برای تو مینویسم : «اگر فکر می‌کنی نور وجود دارد، بلند شو و دنبالش بگرد‌. تنها با تصورِ نور، تاریکی از بین نمی‌رود.»

قصه است این ، قصه ، آری قصه ی درد است شعر نیست، این عیار مهر و کین و مرد و نامرد است بی عیار و شعر محض خوب و خالی نیست هیچ- همچون پوچ- عالی نیست این گلیم تیره بختیهاست خیس خون داغ رستم و سیاوش ها ، روکش تابوت تختی هاست

وا.

دکترا پیوسته‌ها حرف نزنن

برید به سمت رشت

آقا یه چند تا بچه ماه بیارین به خونه‌ی ما، دوباره ببینیم 1.5k می‌شیم یا چی .