گروه هنری آسو🌞✨

میخوای بهش ابراز علاقه کنی این بیت از شعر مولانا رو براش بفرست : دانه نمود دامِ تو ، در نظرِ شکارِ دل خانه گرفت عشق تو ، ناگه در جوار جان

🍂✨🤍

فرض کنید یه دختر نوازنده اید بنویسید!

•[📚]• دوازده نقص شخصیتی برای استفاده در نوشته 📘کمال گرایی: فرد کمال گرا هیچ وقت راضی نیست. آنها به ندرت می‌پذیرند که پروژه‌ای تمام شده و کارهای تمام شده دیگران را قبول می‌کنند. کمال گرایی برای یک کاراگاه، پزشک و کارمند اداری نقیصه بزرگی است. 📗دیدگاه علامه دهر: علامه دهری که حق به جانب و متکبر است، پتانسیل آن را دارد که با سر زمین بخورد. این کهن الگوها در داستان‌های کمدی خوب عمل می‌کنند، بخصوص وقتی علامه دهر از هوشمندی کمی برخوردار باشد. 📒ناتوانی در رها کردن گذشته: در بسیاری از داستانهای پلیسی و قهرمان بازی، قهرمانانی وجود دارد که توسط گذشته خود اسیر شده‌اند، مثلا پدر و مادری که به قتل رسیده‌اند یا قربانی‌ای که نتوانسته‌اند او را نجات دهند. این نقایص مهم، موانعی هستند که آنها باید در حین حل جرایم با آنها روبه رو شوند – اما وقتی بر موانع غلبه کنند، داستان پایان خوشی خواهد داشت. 📙تنبلی: تنبلی نقیصه‌ای است که منجر به درگیری می‌شود و بسیاری از آنها خنده‌دارند. کارآگاهان یا پزشکان تنبل، هم خنده‌دارند و هم منبع درگیری شدیدی می‌شوند، که به لحن راوی بستگی دارد. 📕آسیب‌پذیری فیزیکی: برخی شخصیت‌ها از ضعف فیزیکی رنج می‌برند که می‌تواند منجر به یک نقص مرگبار شود. 📘عزت نفس پایین: افرادی که از خودشان بدشان می‌آید کاراکترهای جذابی می‌سازند. در سریال Breaking Bad، نفرت جسی پینکمن از خود، او را در انواع مسیرهای خطرناک سوق می‌دهد. 📗غرور: غرور عامل درماندگی بسیاری از کاراکترها در دنیای واقعی است و در داستان به زیبایی عمل می‌کند. سیاست مداران، هنرمندان، مدل‌ها و ورزشکاران معمولا به علت غرورشان شکست می‌خورند. 📒شهوت قدرت: عطش سیری‌ناپذیر برای قدرت، شخصیت را از آقای کرتز در داستان قلب تاریکی به فرانک آندروود در خانه پوشالی تبدیل می‌کند. قدرت، مسموم‌کننده است و کاراکترهایی که به دنبال آن می‌روند منبع راحتی برای درگیری هستند و باورپذیرترند. 📙ناپختگی: بسیاری از قوس‌های شخصیتی با فرد ناپخته‌ای شروع می‌شوند که در طول داستان رشد می‌کند. ناپختگی می‌تواند به شکل بی‌ادبی خودش را نشان دهد. 📕ترس: ترس – خواه ترس در مواجهه با انجام وظیفه باشد، یا فوبیا از عنکبوت یا ترسی غیرمنطقی، نقیصه شخصیتی بزرگی است که داستان را به طور طبیعی هدایت می‌کند. آرشیوی درباره ترس 📘لذت‌گرایی: برخی از شخصیت‌ها نمی‌توانند در برابر وسوسه مقاومت کنند، چه وسوسه غذا یا یک نوع علاقه‌ی وسواس‌گونه. گاهی اوقات این خواست شدید به علت اعتیاد است – بسیاری از قهرمان‌های داستان افراد الکلی هستند و گاهی اوقات این به دلیل کمبود نیروی اراده است. 📗شخصیت عبوس: برخی از شخصیت‌ها در ابتدا نفوذناپذیر به نظر می‌رسند زیرا ساکت، متزلزل، یا حتی خصمانه و فاسق‌اند. این افراد معمولا درونِ شکننده‌ای زیر پوسته بیرونی محکم خود دارند. آشکار کردن آسیب پذیری و نداشتن عزت نفس می‌تواند عامل محرک قدرتمندی برای داستان باشد.

ای آه بسوزان زِ شرر سینهٔ ما را... کاین سینه برای دلِ ما جُز قفسی نیست... #فدایی_مازندرانی

شب یلداست در میان ستاره ها دنبال ستاره ای پرنور تر از بقیه می گردم؛ تا بیاورم به جای مادربزرگ زیر کرسی بنشانم هر چه می گردم ستاره ای به گرمی حضور او با انار هایی که با آن دستان پینه بسته اش می شست را نمی یابم... به درخشندگی لبخندش موقع فال حافظ که فکر می کنم می بینم هیچ کدام از آن ستاره ها نورشان به اندازه او نیست... شاید سایه ها به خاطر نبود تو آمدند! #هنرجو متن هنرجوی خوبم❤️🥰

🩷کار اصلی نویسنده این است که کاری کند خواننده زندگی کسانی غیر از خودش را به‌طور کامل حس کند این کار به‌طور طبیعی ناممکن است ولی می‌شود تا حد زیادی به آن نزدیک شد. 🩷نویسنده‌ای که هم حسی ندارد سرد، پیوندگسیخته و موعظه‌گر است. او به دنبال سؤالات پاسخ نیافتنی نمی‌رود، بلکه به آن‌چه دانسته شده است یا او تصور می‌کند می‌داند می‌چسبد. نویسنده غیرحسی شخصیت‌هایی مثل ترکه چوب خلق می‌کند که اغلب قضاوت یا ذهنیتی را تداعی می‌کنند تا یک نفر آدم. 🩷نویسنده غیرحسی نمی‌تواند دنیایی را خلق کند که شما به عنوان یک خواننده بتوانید شخصیت‌ها را حتی اگر با عملکردشان موافق نباشید بفهمید. - چنین ارتباطی وقتی برقرار می‌شود که خواننده بخشی از خودش را در شخصیتی که داستانش را می خواند ببیند، نویسنده‌ای که فقط خودش را خوب و ارزش‌مند و بالا ببیند و نپذیرد چیزهای زیادی در مورد او هست که خودش خبر ندارد و نداند کارهایی که فکر می‌کند نمی‌تواند صورت دهد اگر موقعیتش فراهم شود می‌تواند راحت و سریع انجام دهد؛ 🩷چنین نویسنده‌ای نمی‌تواند با اختیارات نویسندگی به چنان سطحی از فهم برسد. اگر من خوب، باشم و شخصیت بدِ داستانم بد باشد، چه‌طور می‌توانم چیزی از خودم در او ببینیم؟ و اگر من به‌عنوان نویسنده چیزی از خودم در شخصیت قرار ندهم به حتم خواننده هم چنین کاری نمی‌کند. 💌حسی بودن یکی از مهم‌ترین خواص و از مؤلفه‌های اصلی کار هنری ارزش‌مند است؛ حسی بودن در دل انسان‌ها جای دارد. ما شاید بتوانیم به دلیل عقل انگیزۀ عملکردهای یک نفر انسان را درک کنیم ولی به حتم در مورد آن‌ها پیش‌داوری و بددلی هم داریم. هروقت یاد گرفتیم گوشه‌های تیزمان را نرم کنیم، موقع فکر کردن به آن آدم دندان‌های کلیدشده و شانه‌های بالارفته‌مان را به حال طبیعی برگردانیم و تحلیل‌مان تبدیل به حس شد، آن‌وقت به برخورد حسی با آن شخص دست یافته‌ایم. 🎁از کتاب: نوشتن با تنفس آغاز می‌شود نویسنده: لرن هرینگ ترجمه: حمید هاشمی نشر بیدگل

💚نویسندۀ بهتری شدن، مثل پرورش عضلات، حضور و تمرینی مداوم می‌طلبد. البته نه مثل من که هر چند ماه یک بار به مربی بدنسازی‌ام سر می‌زنم. هم نوشتن و هم بدنسازی ممکن است اول کمی ناراحت‌کننده به نظر برسند. راستش اوایل رویم نمی‌شد شلوار استرچ و کتانی به پا کنم و زیر هالتری که به نظر مناسب دخنری هشت ساله است، نفس نفس بزنم. اما نکته اینجاست که باید ادامه داد، حتی اگر وضعیت تا حدی ناراحت‌کننده باشد که دیگر نخواهی سراغش بروی. 💚بگذارید خیالتان را راحت کنم، کلید نویسندۀ بهتری شدن در نوشتن است. نوشتن را برای خودتان به عادتی منظم تبدیل کنید، به قول گرچن رابینِ نویسنده: «عادات، معماران نامرئی زندگی روزمره هستند.» در این مورد، عادت، چهارچوب لازم برای نویسندۀ بهتری شدن را بنا می‌کند. 📗کتاب: همه نویسنده‌ایم، آن هندلی، انتشارات کیمیا اثر

دو قدم مانده که پاییز به یغما برود این همه رنگ ِ قشنگ از کف ِ دنیا برود هرکه معشوقه برانگیخت گوارایش باد دل ِ تنها به چه شوقی پی ِ یلدا برود؟ گله‌ها را بگذار! ناله‌ها را بس کن! روزگار گوش ندارد که تو هی شِکوه کنی! زندگی چشم ندارد که ببیند اخم دلتنگِ تو را فرصتی نیست که صرف گله و ناله شود! تا بجنبیم تمام است تمام! مِهر دیدی که به برهم زدن چشم گذشت یا همین سال جدید! باز کم مانده به عید! این شتاب عمر است… من و تو باورمان نیست که نیست! زندگی گاه به کام است و بس است زندگی گاه به نام است و کم است زندگی گاه به دام است و غم است؛ چه به کام و چه به نام و چه به دام… زندگی معرکه‌ی همت ماست… زندگی می‌گذرد… زندگی گاه به نان است و کفایت بکند زندگی گاه به جان است و جفایت بکند زندگی گاه به آن است و رهایت بکند؛ چه به نان و چه به جان و چه به آن… زندگی صحنه‌ی بی تابی ماست… زندگی می‌گذرد… زندگی گاه به راز است و ملامت بدهد زندگی گاه به ساز است و سلامت بدهد زندگی گاه به ناز است و جهانت بدهد چه به راز و چه به ساز و چه به ناز… زندگی لحظه بیداری ماست… زندگی می‌گذرد… «فرامرز عرب عامری»

💚چرک‌نویس بی‌ریخت اول مجوزی نیست که برای تولید متنِ زیرِ حدِ استاندارد به خودتان می‌دهید. بلکه جزء ضروری فرایند تولید کاری بالاتر از حد استاندارد است. 💚در اساطیر یونان، الهه آتنا، دختر محبوب زئوس بود. او به شکل عادی به دنیا نیامده بود. بلکه مسلح و با پیشانی‌ای کاملاً رشد کرده پا به دنیا گذاشت. بیشتر مواقعی که روند نوشتن به بن‌بست می‌خورد، نتیجۀ توقع بیش از حد از خود در همان اول کار است. حروف را بر کاغذ سفید می‌نشانیم و توقع داریم متنی مستحکم و از آب‌وگل درآمده، محتوایی برعکس آتنا، از ناکجا ظاهر شود. تا وقتی که انتظار معجزه دارید هیچ اتفاقی نخواهد افتاد. 📗کتاب: همه نویسنده‌ایم، آن هندلی، نشر کیمیا اثر

#کارگاه_رمان_نویسی 🎻🍹— تمرینی موثر برای فضاسازی در نوشتن. 🍋🛵|× یک تصویر برای این تمرین انتخاب کنید. برای اینکه بتوانید فضای متناسبی در نوشته خود ایجاد کنید، ابتدا احساستان نسبت تصویر را بنویسید. 🌧🌚|× همزمان با نوشتن درمورد تصویر، به موسیقی گوش دهید، این باعث می‌شود حال و هوای نوشتن در شما افزایش پیدا کند. 💚🥑|× وقتی به موسیقی گوش می‌دهید، تداعی ها و تصویرسازی‌های متنوعی به ذهن شما می‌رسد، حواس شما را به نوشتن معطوف می‌سازد. حالا کافی‌ست به چیزهایی که درون تصویر وجود ندارد، فکر کنید! 📘📬|× مهم نیست تصویر چه چیزهایی را نشان می‌دهد، مهم این است که شما در آن چه چیزهایی می‌بینید. ✈️🫐|× با نگاه منحصربه‌فرد خودتان، حواس را به کار بگیرید و فراتر از آن را در ذهن تان بسازید. با نگاه به تصویر چه چیزهایی در ذهن شما شکل می‌گیرد؟چه حرف ها و دیالوگ هایی در ذهن شما جرقه می‌زند؟ 🩶🏋🏻|× سعی کنید به شیوه خاص خودتان ببینید، بشنوید، درک کنید و بنویسید. در انتها نوشته‌تان را بخوانید، ضبط کرده و آن را گوش دهید. در این صورت می‌توانید به طور موثرتری متن تان را بازنگری و بازنویسی کنید. 🎁🧸|× نویسندگان زیادی نوشته هایشان را با صدای بلند می‌خوانده‌اند و از این طریق به ایرادات پی برده و آن‌ها را اصلاح می‌کردند. با گوش دادن به آن نیز، می‌توانیم از میزان رسایی و تاثیرگذاری نوشته‌مان آگاه شویم. 🍂📻

❤️ نکته برای ویرایش داستان :') ۷.💌~ از نمایش دادن استفاده کنید نه گفتن. نشان دهید که قهرمان از ورود معشوقش خوشحال می شود، نه اینکه بگویید «او خوشحال شد».

همه با یار خوش و من به غم یار خوشم سخت کاریست ولی من به همین کار خوشم - عماد خراسانی

هنرجومو ببنین☺️من بهش افتخارمیکنم😌❤️ #هنرجو

احساس مفید بودن ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ شاهین کلانتری  ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ وبینار تمام می‌شود. برای استراحت روانه‌ی کتابفروشی می‌شویم. توی راه با خودم می‌گویم بگذار کار مفیدی بکنم، حرفی به میان بیاورم تا با آن ایده‌ی یادداشت امشب را بپرورم. از ماهان می‌‌پرسم «با انجام چه کاری احساس مفید بودن می‌‌کنی؟» در پاسخ درنگ می‌کند. از راهکار خودم می‌‌گویم:‌ ارائه‌ی شیوه‌یی برای انجام بهتر کارها، هر کاری، از جمله: چطور روز خود را بهتر شروع کنیم؟ چطور ساختار بهتری به مقاله‌هایمان بدهیم؟ چطور دندان‌های سالم‌تری داشته باشیم؟ چطور معلم انشا بهتری باشیم؟‌ چطور قورمه‌سبزی خوشمزه‌‌تری بپزیم؟ بعد از طرح موضوع، گام نخست، نوشتن مقاله‌یی در این باب است. حتا می‌تواند کل کار همین باشد. یعنی اول تحقیق کنی،‌ تجربه کنی، و بعد مقاله بنویسی و بگویی که چطوری فلان کار را می‌توان بهتر انجام داد. این قبیل نوشته‌ها بخش بزرگی از کتاب‌های جهان را هم تشکیل می‌دهند (و هم نمونه‌ی فاخر دارند هم نمونه‌ی زرد و کم‌ارزش). باری، این نوع مقاله‌نویسی می‌تواند با کارآفرینی هم پیوند بیابد. یعنی اول یک مسئله را می‌گذاری وسط، برای یافتن راه‌حلش می‌کوشی و راجع به آن مقاله می‌نویسی و بعد کسب‌وکاری می‌‌‌‌سازی و راه‌‌حل را به عنوان خدمت یا کالا می‌فروشی. اینطوری احساس مفید بودن می‌کنی، چون نوشتن برایت می‌شود شبیه کار مخترع‌هایی که نمونه‌ی آن‌ها را در کارتون‌های کودکی می‌دیدیم: فردی پریشان و خندان در اتاقی نیمه‌تاریک در میان انبوهی از اشیای عجیب‌وغریب در پی شکافتن سقف فلک و در انداختن طرحی نو. ماهان هم جواب می‌دهد: یک) ساده‌کردن کاری دشوار برای مثال، آموزش درسی دشوار به شیوه‌یی ساده. دو) خنداندن بهره‌مندی از شوخ‌طبعی به شیوه‌یی صحیح برای دگرگون کردن حال اطرافیان. 📌پاسخ شما چیست؟ چه زمانی احساس مفیدبودن می‌‌کنید؟

تذکره الاولیا …✍🏻🍂

این عکس برای تصویر نویسی کلی ایده به ذهنتون میاره🥹🤍🌻