"آبیِ‌دعوت‌کننده‌به‌مرگ"

دشتِ ما گرگ اگر داشت نمینالیدیم... نیمی از گله‌ی ما را سگِ چوپان خورده !

دشتِ ما گرگ اگر داشت نمینالیدیم... نیمی از گله‌ی ما را سگِ چوپان خورده !

وحشت از عشق که نه ترسم از فاصله‌هاست وحشت از غصه که نه ترسم از خاتمه‌هاست ترس بیهوده ندارم سخن از خاطره‌هاست صحبت از کشتن ناخواسته‌ی عاطفه‌هاست کوله باری پر از هیچ که بر شانه‌ی ماست گله از دست کسی نیست ، مقصر دل دیوانه‌ی ماست

خیلی وقته ک دیره؛ تقریباً برای همه‌چی.!

بعد مرگم شعرهایم را بخوان تا بشنوی سرگذشتم تلخ‌تر از درگذشتم بوده است!

بهبه

یسسسسس

شاعرمونم وصله

به که بسپارمت ای خاک به بادت ندهند به که بسپارمت ای خانه که ویران نشوی؟

بله چ حسی داشت بچهها؟

آن‌ها دروغگو هستند ! و می‌دانند که دروغگو هستند و می‌دانند ک می‌دانیم ک دروغگویند؛ و با این وجود با صدای بلند دروغ می‌گویند .

۲۰ ۳۰ تا سین خورده خودم نبودم همه بودن

همه وصلنا🤨🤨

زن هارا یا باید پرستید یا رهایشان کرد حدِ وسطی وجود ندارد .

تفاوت انسان و حیوان در این است ک حیوانات هرگز اجازه نمی‌دهند نادانی، رهبری گله را ب دست بگیرد . و این شاید بزرگترین ننگِ گونه‌ی ما باشد ! ما تنها موجوداتی هستیم ک می‌توانیم فرماندهی را بسپاریم ب بدترین میانِ خودمان، پرصداترین، متکبرترین، و تو خالی‌ترین . هیچ گرگی از رهبری ناتوان پیروی نمی‌کند... و هیچ شیری از یک بزدل اطاعت نمی‌کند ! اما انسان‌ها تشویق می‌کنند، سرکشی می‌کنند و دفاع می‌کنند از کسانی ک "باید نادیده گرفته شوند" مسئله همین است وقتی خردخاموش می‌شوند حماقت بر تخت می‌نشیند و با قطعیت حکومت می‌کند... حیوان‌ها از غریزه پیروی می‌کنند و ما از ظواهر پیروی می‌کنیم ! آنها قدرت را دنبال می‌کنند و ما صدا را دنبال می‌کنيم ! آنها رهبری را تشخیص می‌دهند و ما فریاد را ب اقتدار اشتباه می‌گیریم . نتیجه قابل پیش‌بینی است، گله‌ای خردمند و جامعه‌ای گم شده .

حسی ک داره وقتی ک داری عاشق میشی اما ب‌جای خوشحال شدن می‌ترسی... تازه میفهمی چقد همه‌ی اون حرفا و اتفاقا روت تاثیر گذاشته .