دِیلی از روی بی‌مِیلی

ما خیلی زود یاد می‌گیریم که چه رفتارهایی بیشتر دیده می‌شن و چه چیزهایی از محیط اطرافمون پاداش می‌گیرن. یک دختر نوجوان ممکنه به‌مرور متوجه بشه وقتی با صدای بچگانه‌تر حرف می‌زنه، لحنش رو شیرین‌تر می‌کنه، خودش رو «کیوت» نشون می‌ده یا کمی خجالتی‌تر و نیازمندتر رفتار می‌کنه، واکنش اطرافیان بهش فرق می‌کنه. ممکنه بیشتر بهش توجه کنن. بیشتر قربون‌صدقه‌اش برن. بامزه‌تر به نظر برسه. و همین بازخورد ساده می‌تونه بهش یاد بده که این مدل رفتار کردن، توجه و تأیید بیشتری می‌گیره. کم‌کم متوجه می‌شه کدوم نسخه از خودش بیشتر پاداش می‌گیره و ممکنه همون نسخه رو بیشتر اجرا کنه. نه لزوماً آگاهانه و نه لزوماً برای فریب دادن کسی. خیلی وقت‌ها این فرایند کاملاً ناخودآگاه اتفاق می‌افته؛ مثل خیلی از رفتارهای دیگه‌ای که از واکنش محیط به خودمون یاد می‌گیریم. برندها، تبلیغات، موزیک‌ویدئوها، سینما و شبکه‌های اجتماعی می‌تونن از ترکیب «کیوت بودن» و جذابیت بزرگسالانه برای جلب توجه استفاده کنن. چون در اقتصاد توجه، چیزی که بیشتر نگاه‌ها رو نگه می‌داره، می‌تونه ارزش تجاری بیشتری هم پیدا کنه. برای همین گاهی می‌بینیم ویژگی‌هایی مثل ظاهر معصومانه، صدای بچگانه، ظرافت، خجالت یا رفتارهای نوزادگونه در کنار ویژگی‌های کاملاً بزرگسالانه و جنسی قرار می‌گیرن. ترکیبی که هم حس آشنایی و معصومیت ایجاد می‌کنه و هم از منطق جذابیت بزرگسالانه استفاده می‌کنه. معصوم بودن، خجالتی بودن و ... هیچ ایرادی ندارن. مگه زمانیکه تبدیل به ابزاری برای جلب نظر جنسی باشن. بالغ باشید. با صدای بلند و رسا بخندید. کاراکتر واقعی شما نظر آدم های مناسب رو جلب میکنه. نیازی به کیوت بودن ندارین. شهریور

پدیده ای به نام «کیوت» خاستگاه زیستی بامزگی بخشی از جذابیتی که ما در ویژگی‌های نوزادگونه می‌بینیم، احتمالاً به چیزی برمی‌گرده که در روان‌شناسی بهش «الگوی نوزادی» (Baby Schema) می‌گن. ویژگی‌هایی مثل چشم‌های نسبتاً بزرگ، صورت گرد، پیشانی بلند و جثه کوچک می‌تونن توجه ما رو بیشتر جلب کنن و در بعضی شرایط، میل به مراقبت رو هم افزایش بدن. البته این به این معنی نیست که مغز همه آدم‌ها با دیدن این ویژگی‌ها دقیقاً یک واکنش مشخص و از پیش‌برنامه‌ریزی‌شده نشون می‌ده. شدت این واکنش می‌تونه به تجربه، فرهنگ، سن و حتی رابطه ما با فرد مقابل بستگی داشته باشه. پس بهتره از یک «گرایش» حرف بزنیم، نه یک واکنش قطعی و غریزی. از دیدگاه تکاملی، یکی از توضیح‌های مطرح اینه که حساسیت ما به بعضی از این ویژگی‌ها می‌تونسته به نوزاد کمک کنه توجه بزرگسالان رو جلب کنه و در نتیجه، احتمال دریافت مراقبت بیشتر بشه. پژوهش‌ها هم نشون داده‌اند که برخی ویژگی‌های نوزادگونه می‌تونن با افزایش توجه، احساس مثبت و رفتارهای مراقبتی همراه باشن؛ هرچند هنوز درباره سازوکار دقیق این فرایند نمی‌شه با اطمینان درباره همه جزئیاتش حرف زد.

پاشو کُره خر

صبح بخیر خبر کوتاه: ما دوباره شروع کردیم بدوییم

دروغ نگو

نه، زنده نیستیم

زنده ایم؟

عشقی سـید

خیلی قشنگ بود ۲۰ بار دیدمش 🥂

بچه ها سلام؛ اون مبلغی که دوستمون نیاز داشتن فراهم شده❤️‍🔥؛ میتونین پست رو حذف کنین. یه مبلغ یک میلیون و صد و پنجاه هزارتومن هم دست من باقی موند که این پول رو میذارم برای حمایت مالیِ بعدی ولی اگه کسی میخواد میتونه بهم پیام بده مبلغی که واریز کرده رو بهش برگردونم. دم همتون گرم که شرکت کردین.

پ‌نوشت: بچه ها من لیست چنلایی که هربار شرکت میکنن رو ذخیره میکنم و حتما لطفی که بهم دارین رو جبران میکنم. هنوز ⭐️ نزدم براتون. از رو لیست حتما میزنم.

بچه‌ها همچنان ۹ تومن کمه 💔 یه تلاشی بکنیم تا فردا ببینیم چقدرش فراهم میشه.

صبح بخیر اگه موشکا بذارن؛ تا اینجا یک میلیون تومن جمع شده