fourth of november .

ریدم تو سیستم آموزشی‌ای که اینطور می‌رینه توی سلامت جسمی و روحی دانش آموز.

بچه ها جون، اگه نات کوین دارین بهم پیام بدین، ازتون می‌خرم

امسال که گذشت، از سال دیگه طی ترم درس می‌خونم.

گربه می‌خوام، اما به جاش فقط گریه دارم.

همیشه برای آدما، قهوه‌ای بودم. نه طلاییِ طلایی، نه مشکیِ مشکی. حد وسط‌. تکراری. عادی.

موهای طلایی همیشه روی اعصابم بودن و حسرت موی مشکی داشتن رو می‌خوردم، الان حس می‌کنم دارم قهوه ای می‌شم.

احساس می‌کنم موهام دارن تیره تر می‌شن و حتی این هم غمگینم می‌کنه.

غصه خوردن بخشی از وجودم شده، وقتی همه چی خوبه وجودم پر از ترس می‌شه.

خیلی واقعا

خیلی ناراحتم بچه ها

ناشناس پینه، آیدی بدین اگه حوصله دارین💞

می‌شه یکی بیاد من براش شیمی توضیح بدم؟

بچه ها

پروانه ی صورتی ای که بی‌صدا، سرود آزادی سر می‌ده تو آبیِ آسمون.

دوتا عکس مورد علاقتون از چنل + این پیام رو فوروارد کنید و وایبی که از چنل میگیرید رو ریپلای کنید تا از چنلتون حمایت کنم^

- تراپی؟ژورنال درست کردن.

من برای استراحت کردن آفریده شدم. برای گفتن و خندیدن. برای روزی یه سریال تموم کردن و وقت هدر دادن. چیه این درس خوندن و امتحان دادن و غصه ی دنیا رو داشتن؟ آدم بودن خیلی سخته، کاش گربه بودم.

شاید براتون سوال باشه مخاطب اینا کیه؟ نمی‌دونم راستش، برای عاشق بودن زیادی سینگلم.

تو فقط بیا، من قول می‌دم برات روی کاپوچینوت قلب بکشم و توی سکوت به ذوقت خیره شم‌.

چه می‌دونم، مثلاً تکست بده "امتحانت چطور بود؟"