تفکرات یک ذهن بنفش

فردا هجدهم بهمن است. یک ماه پیش از فردا، هزاران نفر، بی آن‌که بدانند، برای آخرین بار از خواب بیدار شدند، برای آخرین بار صبحانه خوردند، برای آخرین بار مادر خود را بوسیدند، برای آخرین بار با عزیزان خود حرف زدند، برای آخرین بار کار کردند، برای آخرین بار آهنگ گوش دادند، برای آخرین بار رویا بافتند، برای آخرین بار لباسی را پوشیدند، برای آخرین بار به پدر خود نگاه کردند، برای آخرین بار خندیدند، برای آخرین بار بند کفش‌های خود را بستند، برای آخرین بار گفتند:«نگران نباشید، مواظبم»، برای آخرین بار از در خانه بیرون رفتند، برای آخرین بار، مثل همیشه شجاع و شریف ماندند، برای آخرین بار به آسمان نگاه کردند، برای آخرین بار عاشق ایران بودند، برای آخرین بار امید داشتند، برای آخرین بار ترسیدند اما پا پس نکشیدند، برای آخرین بار کمک کردند، برای آخرین بار کمک خواستند و برای آخرین بار زیستند؛ و دیگر هیچ‌وقت بازنگشتند.

اگر بدن در معرض اضطراب شدید و طولانی و تروما و استرس مزمن قرار بگیره دچار Anhedonia میشه، یعنی قطع ارتباط با احساسات به عنوان مکانیزم دفاعی. اگه این روزا اگه به هیچ چیزی هیچ حسی ندارید بدونید که واکنش طبیعی مغز برای حفاظت از شماست. 🫂 Khesht 1 @Caption

غمی که داریم تحمل میکنیم به شدت زیاده ، شرایطمون عادی نیست و عادی هم نمیشه !حواستون به هم دیگه باشه 🫂 دوستون دارم و تا روزی که حال ایرانمون خوب باشه خدانگهدار .

دیگه نمیخوام تلاشی برای کاکنت شدن انجام بدم ؛ روانم اندازه کافی نابود هست و تو این وضع مدام تلاش کردن برای وصل شدن و کانفیگ پیدا کردن فقط روانی‌تر میکنه منو .

ما زنده‌ایم. متاسفانه!

بچه ها خوبین ؟

از آرزوهام فقط یه آ مونده .

هم از خبر متنفرم هم از بی‌خبری !

دلم می‌سوزد و کاری ز دستم بر نمی‌آید.

به محتوای اینستام هم توجه کنید 🙂‍↕️🤍 https://www.instagram.com/reel/DSlI9uIibW8/?igsh=NWRwYWloM2M2Y3Bx

خاک بر سر نیمه‌ی گور به گور شده‌ام.

لیمو دیگه واقعا 🎀