Feel better🍓

باز خداروشکر وسط این همه بدبختی آهنگ هست.

مشترک گرامی ، شما ۸۰ درصد از حجم بسته تابستانه خود را مصرف کردید و تنها ۲۰ درصد آن باقی مانده است .

حافظ زِ دو چشمان قشنگ تو غزل ساخت، هر کس که تو را دید به چشمان تو دل باخت، نقاش غزل تا که به چشمان تو پرداخت، دیوانه شد از طرز نگاهت قلم انداخت.

هیچوقت دست کم نگیر که خدا چقدر داره ازت در برابر چیزهایی که حتی ازشون خبر نداری محافظت میکنه.

مود این روزای من:

اینایی که گفتن اول باور نمیکنم🥴

یه گوشه از تلگرامم که هر بار بازش می‌کنم، چنلای موردعلاقه‌م منتظرمن🤎 چنلایی که ارزش موندن دارن، و دلم نمیخواد گمشون کنم اینجا جمع شدن ↓

موردعلاقه هام (۱)

موردعلاقه هام (۲

)

بعضی روزا، نجات دادن خودت از حال بد، بزرگ‌ترین کاریه که می‌تونی انجام بدی.

یک آدم را دوبار پیدا نخواهید کرد، حتی در همان آدم.

بعضی روز ها آدم بیشتر از همیشه احتیاج داره یکی کنارش باشه و ما متاسفانه اون روزها بیشتر همدیگرو تنها میذاریم.

‏میدونین چرا «کفشدوزک»؟ چون اول اسمش «کوژدوشک» بوده، کوژ یعنی گردالی، دوش که یعنی پشت بدن، اون ـک هم که یعنی کوشولو. موجود کوشولوی پشت گردالی.

یکی از اون چیزایی که هیچ‌وقت برام تکراری نمیشه، بغل شدنه.

‏دقت کردین ما میخوایم بگیم طرف آدم خوبیه میگیم مثل خودمونه؟ حالا این غرور و اعتماد به نفس از کجا میاد نمیدونم.

فور کنید یه کم ممبر بگیریم 🙏🏻 ازتون فور میکنم 🤍 جوین باشید

میلِ افراطی به عمل‌های زیبایی، عموما از توجه به ظاهر نیست از "عدمِ باور به ارزشمندیه." تلاشی مذبوحانه برای فرار از احساسِ "کافی نبودن". اما تا وقتی این باور دست‌نخورده باقی بمونه، آینه هر بار یک ایراد تازه پیدا می‌کنه و هیچ تغییری به اندازه‌ی کافی بزرگ نخواهد بود. #ریحانه_مقدم‌_فلاح

#چالش ❤️‍🔥 این پیام رو فور کنید چنلاتون یه پست فور کنم ازتون هم رندوم چنلارو جوین میدم✨

ریپلای نزنید و پابلیک باشید / دوست داشتی جوین شو😁

من واقعا درس خوندن و باسواد شدن رو دوست دارم. فقط کاش برای درس خوندن پول‌ هم بهم میدادن.

میگفت دعا کن بمونم و طوریم نشه تا بتونم از این دو تا نعمت خدا(دختراش) مراقبت کنم. ته دلم مطمئن بودم چیزیش نمیشه ولی شد(: براش فاتحه بخونید لطفا🌱

به نظرم “بیا بغلم” یکی از قشنگ‌ترین دعوت‌های دنیاست.

زندگیِ نزیسته همیشه زیباتر به‌ نظر می‌رسد... اگر ازدواج می‌کردم....اگر هرگز ازدواج نمی‌کردم...یا اگر بچه‌دار می‌شدم...اگر بچه‌دار نمی‌شدم... اگر مهاجرت می‌کردم... اگر در همان شهرم می‌ماندم... اگر آن شغل را قبول می‌کردم... اگر استعفا نمی‌دادم... اگر رشته‌ی دیگری را انتخاب می‌کردم... اگر زودتر شروع کرده بودم...اگر دیرتر تصمیم گرفته بودم... ذهن می‌تواند از هر مسیری که نرفته‌، بهشتی خیالی بسازد؛ چون آن مسیر هرگز در معرض اصطکاکِ واقعیت(مثل مسئولیت، ناکامی و محدودیت‌های زندگی) قرار نگرفته است. پذیرش این نکته می‌تواند آغاز آشتی با زندگی ای باشد که هم اکنون در اون هستی.