رشد شغلی با منا گنجیان

حالا که بحث لینکدین شده، بریم که چندتا سوال جالب بپرسم ازتون😎

چالش تولید محتوای لینکدینی قبیله لینیفای به چه صورته؟ ما تو این گروه قراره متعهد شیم به اینکه بصورت منظم و مستمر هفته‌ای یه پست تو لینکدینمون داشته باشیم. من هر هفته یه کانسپت میدم که همه در موردش تولید محتوا کنیم‌. کانسپت‌ها معمولا موضوع مشخص نیستن بلکه یه تم محتوایی‌اند. مثلا ممکنه بگم این هفته یه مقاله تخصصی بخونیم و یه خلاصه از ترجمه‌ش رو پست کنیم. اینجا هر کسی با توجه به تخصصش و موضوع مورد علاقه‌ش یه مقاله انتخاب می‌کنه و یه خلاصه ازش می‌نویسه و پست می‌کنه. بعد از اینکه محتوامون رو منتشر کردیم هم اینجا لینکش رو می‌ذاریم تا از پست همدیگه حمایت کنیم. تو این مدت براتون یه سری نکته آموزشی هم در مورد لینکدین مارکتینگ می‌ذارم تا پست‌هامون بهتر و خفن‌تر بشه✅ اولین کانسپت برای شروع تولید محتوا رو فردا اعلام می‌کنم😎✌ اگه دوست داشتید، دوست‌هاتون رو هم به گروه دعوت کنید: https://t.me/linkedinchallenge

سلام به همگی این گروه برای این ساخته شده که همه اهمالکاری و تنبلی رو بذاریم کنار و فعالیت منظم و مستمر در لینکدین رو شروع کنیم. اینجا آموزش‌های مربوط به ساخت و تکمیل اکانت لینکدین رو می‌ذاریم، برای فعالیت و تولید محتوای منظم تو لینکدین برنامه و چالش و موضوعات جالب داریم، از پست‌های هم حمایت می‌کنیم و به رشد و دیده شدن هم کمک می‌کنیم و خلاصه اینجا همه چیز در مورد تولید محتوا و فعالیت تو لینکدینه🥰 اگه تو هم خیلی وقته می‌خوای تو لینکدین بصورت جدی فعالیت کنی اما مدام پشت گوش می‌اندازیش بیا اینجا که با هم انجامش بدیم. این با هم انجام دادن چندتا مزیت داره؛ _تعهدی که به گروه داریم از تنبلی و اهمال‌کاریمون کم می‌کنه. _از پست‌های هم حمایت می‌کنیم و سریعتر رشد می‌کنیم. _چالش و مشکلی اگه باشه به هم کمک می‌کنیم تا حلش کنیم. _کلی موضوع و چالش و کار جذاب در کنار هم انجام می‌دیم. از این لینک می‌تونی به گروهمون ملحق شی: https://t.me/linkedinchallenge

پ.ن: کلا سوالاتی از این دست مورد علاقه من در مصاحبه‌ها نیستن و خودم ازشون استفاده نمی‌کنم. دلیل پشت چنین پرسش‌هایی در خیلی اوقات هم انقدری که تو این پست گفتم هوشمندانه نیست، اما اینو نوشتم که بدونید همیشه هم اینطور نیست که مصاحبه‌کننده یه سری سوال کلیشه حفظ کرده باشه و بپرسه، یه وقت‌هایی هم دلیل هوشمندانه‌تری پشت سوالات کلیشه‌ایه که خوبه بدونیم. موفق باشید✌

۵ سال دیگه خودت رو کجا می‌بینی؟ این سوال که به صورت تکراری‌ای تو جلسات مصاحبه پرسیده میشه به شدت مایه خشم و تمسخر کارجوها واقع میشه. توی توییتر حتی یه جور میم شده و چیزی که تبدیلش کرده به میم، برداشت کارجوها از سواله؛ سوال رو احمقانه و دور از واقعیت‌های زندگی در ایران می‌بینن. این پست رو برای اون افرادی می‌نویسم که حاضرن چند دقیقه ذهن خشمگینشون رو خاموش کنن و بیان با هم یه سفر بریم تو مغز مصاحبه‌کننده و ببینیم اونجا چی می‌گذره. آیا واقعا این تعداد زیادِ مصاحبه‌کننده‌ها همه احمقن و از روی حماقت این سوال رو می‌پرسن؟ یا حداقل در مورد یه سری‌هاشون چیزی این وسط هست که ما نمی‌دونیم؟ در حالت ایده‌آل عموما این سوال برای ارزیابی چند مورد پرسیده میشه که اینجا براتون می‌نویسم. شاید اطلاع از اونچه که تو ذهن مصاحبه‌کننده می‌گذره کمک کنه از زاویه متفاوتی به ماجرا نگاه کنیم و کمتر خشمگین بشیم: ۱. اولین چیزی که مصاحبه‌کننده با پرسیدن این سوال می‌خواد متوجه بشه اینه که ما چقدر نگاه بلندمدتی به اهداف شغلیمون داریم. چرا این براشون مهمه؟ هر شخصی که در سازمان استخدام میشه یه سرمایه‌گذاری برای اون سازمانه. آدم‌ها تو سازمان رشد می‌کنن، با چم و خم و بالا و پایین کار تو اون شرکت آشنا میشن و کار دستشون میاد، خفن میشن، پیشرفت می‌کنن و مخصوصا تو پوزیشن‌های تخصص‌محورتر اگه نگاه کارمند به اون کار کوتاه‌مدت باشه عملا سازمان داره سرمایه‌گذاری اشتباهی می‌کنه و یه نیروی بسیار ارزشمند رو مجبوره بعد از مدت کوتاهی از دست بده. در حالی که اگر شما برای مسیر شغلیتون برنامه جدی داشته باشید و این برنامه شفاف باشه و در راستای فرهنگ و ساختار سازمانی و اهداف شرکت هم باشه، این همکاری می‌تونه تبدیل به یه سرمایه‌گذاری بلندمدت و خفن بشه. یه نیروی ارزشمند و ارزش‌آفرین که مدام بیشتر تو سازمان جا میفته، پیشرفت می‌کنه، ترفیع می‌گیره و پروموت میشه، ارزش‌های بیشتری خلق می‌کنه و رشد خودش و سازمان رو تضمین می‌کنه. سازمان‌های سالم عاشق سرمایه‌گذاری‌های بلند مدت روی سرمایه‌های انسانی ارزشمندن و دلشون نمی‌خواد محدود به یه رابطه کوتاه‌مدت کارمندی کلاسیک بشه اون رابطه. پس اگه برنامه شفافی برای آینده داشته باشید این به سازمان کمک می‌کنه به شما فرصتهایی بده برای رشد تو مسیر ایده‌آلتون تا هم شما و هم سازمان از این پیشرفت سود ببرید. ۲. دلیل دومی که این سوال پرسیده میشه، مشاهده و ارزیابی رویکرد شما در مقابل شرایط ابهامه. کسب و کارها بطور مداوم با شرایطی از جنس ابهام مواجه میشن و مدام در حال کلنجار رفتن با تبعات ابهامن. حرف زدن در مورد چیزی مثل جایگاه شغلی ۵ سال دیگه‌مون هم یه نوع مواجهه با یه موقعیت سرشار از ابهامه. جوری که ما به این سوال جواب میدیم نماینده‌ای از نگرشمون در مواجهه با تمام موقعیت‌های مبهم دیگه تو زندگی حرفه‌ای‌مونه. برای مثال کسی که میگه نمی‌دونم من از فردامم خبر ندارم، اگه این آدم مدیر مارکتینگ یه بیزینس باشه و یهو بخوره به یه بحران اجتماعی مثل اعتراضات سراسری اخیر، احتمالا رویکرد این شخص دست روی دست گذاشتن خواهد بود و هیچ کاری نمی‌کنه تا بیزینس رو از ورشکستگی نجات بده. اما کسی که علیرغم تمام ابهام‌های ۵ سال آینده‌ش دنبال راه حلی برای ترسیم یه مسیر شغلی با سناریوها و پلن‌های مختلف باشه، تو موقعیت همون مدیر مارکتینگ هم قطعا به جای دست روی دست گذاشتن، چند سناریو رو در نظر می‌گیره و برای هر سناریو یه سری پیشنهادات طراحی می‌کنه تا تلاشش رو برای برون‌رفت سازمان از بحران مالی انجام بده. جواب ما به این سوال نماینده رویکرد کلی ما نسبت به موقعیت‌های دارای ابهام زیاده. اینکه با یه 《نمی‌دونم، اینجا ایرانه و هیچی معلوم نیست》جواب می‌دید یا تلاش می‌کنید علیرغم ابهام بزرگ زندگی تو ایران باز هم یه برنامه‌هایی داشته باشید و تلاشتون رو بکنید، می‌تونه نقطه تمایز شما باشه. در انتها چیزهایی که تو پاسخ به اینطور سوالات کلیشه‌ای (که منم دوستشون ندارم اما پرسیده میشن و ناگزیریم باهاشون آشتی کنیم😄) مهمه در نظر بگیریم رو اینجا می‌نویسم: ۱.اول اینکه که مصاحبه‌کننده رو احمق در نظر نگیریم، به این فکر کنیم شاید منظور عمیقتری داره از پرسیدن این سوال. ۲. نسبت به مصاحبه‌کننده گارد نگیریم و فکر نکنیم دشمن خونی ماست و قصدش تحقیر و تخریبمونه (مگر اینکه چندتا رفتار بجز پرسیدن این سوالات هم داشت که نشون می‌داد واقعا مرض داره.) ‏۳. مسائل رو شخصی نکنیم و فکر نکنیم داره شخص من رو اذیت می‌کنه. از بالا به مسائل نگاه کنیم و سعی کنیم علت سوالات رو از دریچه ابعاد حرفه‌ای ماجرا در نظر بگیریم. @careergrowthwithmona

بالاخره بعد از بیماری طولانی با یه پست اومدم. اسفند دود کنین برام😪