ماوی

دلش به ناله میازار و ختم کن حافظ که رستگاریِ جاوید در کم آزاری‌ست

مهنا

ما محرمان خلوت انسیم غم مخور با یار آشنا سخن آشنا بگو

مونا

شَرْحِ این قِصِّه مَگَر شَمْع بَرآرَد به زَبان وَرنَه پَروانه نَدارد به سُخَن، پَروایی

کیمیا

در وفایِ عشقِ تو، مشهورِ خوبانم چو شمع شب‌نشینِ کویِ سربازان و رندانم چو شمع

شبت بخیر

شب خوش. حاتم.

تو عمر خواه و صبوری که چرخِ شعبده باز هزار بازی از این طُرفه‌تر برانگیزد

رکسانا

پس اگه دلت نیاز داشت، اسمت رو بهم بگو عزیز من تا ببینیم جناب حافظ چه صحبتی باهامون دارن... http://t.me/HidenChat_Bot?start=7473547865

این روزا شک داشتم که براتون فال حافظ بگیرم یا نه. چون توی ضعیف‌ترین و گم‌ترین حالت ممکنم اما دیگه گفتم بذار دلمو بزنم به دریا و ببینم جناب حافظ چی میگه که این غزل اومد: معاشران! گره از زلفِ یار باز کنید شبی خوش‌ است بدین قصه‌اش دراز کنید حضورِ خلوتِ اُنس است و دوستان جمعند وَ اِنْ یَکاد بخوانید و در فَراز کنید رَباب و چنگ به بانگِ بلند می‌گویند «که گوشِ هوش به پیغامِ اهلِ راز کنید»

این دلِ غم‌دیده حالش به شود، دل بد مکن وین سرِ شوریده باز آید به سامان غم مخور حافظ

آره فاطی راست میگه: ماها زیاد فکر می‌کنیم، چون زیاد احساس می‌کنیم.