Where the whales die .
Open in Telegram
The July that he left me. The blue whale of my cloudy springs has slipped from my hands. https://t.me/Ffaaiirryybot
Show more324
Subscribers
No data24 hours
-17 days
+730 days
Posts Archive
دلم برای خودم میسوزد.
به من میگوید سخت میگیرم.
میگوید زندگی برایِ گذر است.
میپرسم:"گذر از خودم؟"
و بله.
انگار بایستی یاد بگیری که خودت را تنها و بی کَس رها کنی. فرقی نمیکند کجا، زیر پای چه کسی و در کدام روز از هفته.
میگوید باید نگاهت را به زندگی عوض کنی. میپرسم:"چه چیزی برایِ درآوردن چَشمهایم کافی است؟"
و دستهایت، یا پاهایت که میروند، یا هر زمانی که کسی را در این دنیا به من ترجیح میدهی. چَشمهایم را یکروز به رویت میبندم و هرگز باز نمیکنم. آن روز قطعا دور نیست.
میگوید اگر تو نخندی، کسی برایت خنده نمیآورد.تو باید بتوانی که از این گردآب زنده بیرون بیایی.
مکث میکنم.
همهی اینها درست، اما فقط اگر میتوانستم. حالا که نمیتوانم، باید جورِ دیگری با خودم تا کنم. یا شاید حتی خودم را تا کنم و در کمد بگذارم. اینطور کسی مجبور نیست صبحا چیزی را تحمل کند یا به دوش بکشد.
یا طلوع آفتاب را که تماشا میکند، به غروب خودش فکر بکند.
دیریست که با خودم در جنگم، اثراتش را به راحتی رویِ تنم میشود دید. رویِ مژههایم، هرروز. اینها شبنم و رطوبت هوا نیستند.
شاید هیچوقت پس از این، به یاد نیاورم به یاد نیاوری!.
با این حال،
من برایِ این لحظه، برایِ این احساسِ مرده،جادههای خیس را پابرهنه دویدهام.حالا یک قلب چوبیِ کوچک دارم که درون شکمم میتپد و یک جسم خسته و خوابآلود که سراپا گوش است برایِ ترک شدن و شکستن دوباره.
دلم برایِ خودم میسوزد، دلم برایِ خودم آتش میگیرد.
دلم که شاید دلم نیست؟
این اواخر انگار دلِ تو است.
خانم مالی-
If you love me, do not find me only in the ruins of my sorrow. I am more than the things that ache within me. Do not love me merely to mend what is broken; love me still when the wounds have faded, when there is nothing left to save, and all I have to offer is simply myself.
