وینستون سیلور

برای زن زندگی آزادی

پیروز شو.

به دلایلی فراخوان ۲۲، ۲۳ و ۲۴ اسفند با چند فراخوان قبلی متفاوته. پایین‌تر سعی می‌کنم تعدادی از این دلایل رو بنویسم. ۱- عدم رسیدگی مناسب جمهوری اسلامی به پیروز، اون رو در شرایطی وخیم و تقریبا غیرقابل بازگشت قرار داده. پیروز بخشی از هویت ملی همه‌ی ماست و اگر در شعارها اسمش شنیده بشه، انقلاب ما علاوه بر جنبه‌ی انسانی-اجتماعی، جنبه‌ی محیط‌زیستی هم به خودش می‌گیره و در مطبوعات جهان حتی مترقی‌تر از قبل جلوه می‌کنه. ۲- سکوت در برابر مسمومیت‌های سریالی از کشور ما یک افغانستان دوم خواهد ساخت، باید با واکنش حداکثری به این مسئله جامعه‌ی جهانی رو وادار به واکنش کنیم. ۳- نوسانات بی‌سابقه‌ی دلار، خشم بی‌سابقه‌ای رو در بازار ایجاد کرده و حالا بیشتر از همیشه امکان همراهی بازاری‌ها با انقلاب ما وجود داره. باید از این فرصت استفاده کنیم.

طی حدود ۶ ماه گذشته متوجه شدیم که انقلاب دو دوتا چهارتا نیست که بگیم از فلان فراخوان قطعا استقبال میشه و از فلان فراخوان خیر. با این حال، فراخوان چهارشنبه‌سوری فراخوان مناسبی به نظر میاد. بزرگ‌ترین مشکل ما طی این انقلاب، بیرون آوردن مردم از خونه‌هاشون و حرکت از مبارزه‌‌ی مدنی به سمت مبارزه‌ی علنی بوده. هرچند این قضاوت بچگانه به نظر میاد، اما در چهارشنبه سوری جمعیت زیادی از خونه‌هاشون خارج میشن و اتفاقا همه هم وسایل آتش‌زا و ترقه همراهشون دارن. گسترش هرچه بیشتر این فراخوان و استفاده از پتانسیل این جمعیت می‌تونه کمک زیادی به انقلابمون بکنه.

باید از فراخوان ۲۲، ۲۳ و ۲۴ اسفند صحبت کنیم، هر جایی که می‌تونیم. اگر امکان بیرون رفتن ندارید، اینقدر از این فراخوان صحبت کنید تا به جای شما ۱۰ نفر دیگه بیرون برن.

سلام. متاسفانه اخیرا مشکلاتی در زندگی شخصیم پیش اومده و کمتر می‌تونم براتون بنویسم. با این حال، چند ادمین به چنل اضافه کردم تا بنویسن، پست‌های چنل‌هاتون رو بخونن و مفیدهاشو فوروارد کنن. در کنارشون، خودم هم هر زمانی که بتونم می‌نویسم.

🕘 دومین شب طوفان توییتری شروع شد | هشتگ #WalkoutIRI رو ترند کنید!

«حتی اگر اعدام شوم مهم نیست من در این سرزمین بارها از دنیا رفته‌ام.»

امشب ساعت ٩ رو فراموش نکنید، پس فردا دوشنبه، امیر عبداللهیان قراره در ژنو سخنرانی کنه، باید از نماینده‌های کشورهای دیگه درخواست کنیم که زمان سخنرانی‌ش سالن رو ترک کنند.

ممنون می‌شم اگر در ریدن به سفیر سوئیس با ما همکاری کنین.

هشتگ #سارا_شیرازی با ۲۰۰ هزار توییت ترنده، لطفا توییت بزنید و به جز هشتگ فارسی « #سارا_شیرازی » از هشتگ انگلیسی #SaraShirazi هم استفاده کنید.

قیمت دلار در ۳ اسفندماه ۱۴۰۱: ۱ دلار : ۵۱۰,۰۰۰ ریال

فقط سه روز تا جلسه‌ی دوباره پیرامون تروریستی اعلام شدن سپاه باقی‌مونده و دوباره نوبت اینه که: 📌امضا کنیم. 📌ايميل بزنیم. 📌توییت بزنیم.| توییت بزنیم۲. 📌هشتگ #IRGCterrorists رو سرچ کنیم و ریتوییت کنیم.

لطفاً تا جایی که می‌تونید راجع به #مسعود_وفایی اطلاع رسانی کنید.

یک ستاره به اسم محمد حسینی نام‌گذاری شد. حالا دیگه واقعا محمد توی آسمونه، داره تماشا می‌کنه که چطور مسیرش رو ادامه میدیم. محمد حسینی دیشب دید که چطور تمام شهرهای بزرگ ایران شلوغ شد. محمد حسینی دیشب توی آسمون بود، فریاد زدن‌هامون رو تماشا کرد و دید که دیگه تنها نیست. هیچکس نبود که بره ملاقات محمد، اما روز چهلمش یک کشور به دیدارش اومد. محمد دیشب وقتی دید باعث زنده شدن انقلابمون شده لبخند زد. حالا دیگه محمد در آرامشه، و نیاز نیست با استرس بگه “عزیز اینا برای ورزشه.”. حالا دیگه استرس هیچی رو نداره.

ما هرگز به زندگی عادی برنمی‌گردیم. همانطور که بعد از دی ۹۶ برنگشتیم، و آبان ۹۸. بعضی چیزها هیچوقت مثل قبل نمی‌شود. مثل ما که هر روز به آینه نگاه می‌کنیم و شرمنده می‌شویم از زنده بودن. مثل تمام شب‌ها و روزهایی که با گریه و ناامیدی خوابیدیم و فکر کردیم همه چیز تمام شده اما رسیدیم به روزهای بی‌بازگشتی که امیدوارتر از هر وقت دیگری هستیم برای پیروزی. هر بار که اسم خیابان می‌آمد، یادمان می‌افتاد که فلان روز جمع شده بودیم کنار هم و داشتیم برای گرانی بنزین شعار می‌دادیم که اشک‌آور زدند و گلوله زدند و پشت سرش بچه‌ها یکی‌یکی افتادند روی زمین و بعد از آن هر وقت از آنجا می‌گذشتیم، هنوز جای خون‌های خشک شده روی زمین مانده بود. برف آمد، باران آمد، طوفان شد، هواپیما را زدند، رودخانه‌ها خشکید، متروپل ریخت، تحریم شدیم، تحقیر شدیم، کشته دادیم، اما یادمان نرفت توی سرمای دی چه گذشت یا آبان ۹۸ چقدر خونین بود. هر وقت خواستیم بخندیم، یادمان افتاد به هزار و پانصد تصویری که دیگر نیستند. به متروپل، به پرواز اوکراینی، به نویدی که با هزار امید می‌گفت سلام به ملت شریف ایران، به مهسا، به نیکا، به محسن، به مجید، به محمد و مهدی، به بازمانده‌ها که کسی نمی‌دانست بعد از مرگ عزیزشان، چقدر پنهانی گریه کردند. حالا مسئله این است که خون با هیچ چیز پاک نمی‌شود. و هیچ چیز به حالت عادی برنمی‌گردد و همه‌ی ما می‌دانیم که این مسیر اگر چه سخت و طولانی‌ست، اما کسی که پایان آن شکست می‌خورد ما نیستیم و نور، بر تاریکی پیروز است.

واقعا سخنرانی امیر عبداللهیان، نماینده کشوری که همین دو ماه پیش از مجمع حقوق زن سازمان ملل اخراج شد، در مجمع حقوق بشر جوک ساله. هشتکی به اسم walkoutIRI راه افتاده که نماینده‌های غرب رو به ترک سالن موقع سخنرانی این آدم دعوت می‌کنه. همون کاری که سال ۲۰۰۹ با احمدی نژاد کردن. اگه اینترنت دارید، با ریتوییت کردن توییت‌های انگلیسی به دیده شدن این هشتک کمک کنید.  هیلل نویر، مدیر اجرایی دیده‌بان سازمان ملل مسیح علینژاد جیسون برودسکی، تحلیلگر مسائل خاور میانه

دیگه کم‌کم وقت تغییر اسمه