آنائل

برای آخرین بار نگاه می‌کنی، و برای اولین‌بار میفهمی چقدر نمی‌ارزید.

ما از نفوذ سایه‌های‌ شک در باغهای بوسه‌هایمان رنگ می‌بازیم ما در تمام میهمانی‌های قصر ِنور از وحشت آوار می‌لرزیم ...

حالا دلش فقط،زندگی را می‌خواست..؛

~حالا دلش فقط،زندگی را می‌خواست..؛

امید واهی به هر وهم محدود به خیالی.

در اگر بَر تو ببندد مَرو و صبر کن آنجا زِ پسِ صبر، تو را او به سَرِ صَدر نشاند و اگر بَر تو ببندد همه ره‌ها و گذرها ره پنهان بنماید که کَس آن راه نداند - مولانا

ما می‌نویسیم تا واقعیتی که به نظر می‌آید در حال فرو ریختن و غرق شدنی ابدی در یک فراموشی تحمیلی است را در حافظه‌هامان نگه داریم. - ایوان کلیما

‌‌‏این بار که گم شدم، خودم را میان هیچ‌چیز پیدا نکردم.

دستش را به گلویش میزند و می گوید: این جاست ؛ رد نمی شود.

گاهی درد را رها نمی‌کنیم؛ چون درد، آخرین حلقه‌ی اتصالمان به چیزی‌ست که از دست داده‌ایم.

زخم هایمان مجبورمان می کنند بدانیم که گذشته مان واقعی بوده است.

برام نوشت: «اما عزیزِ من، داستانِ تو هنوز تمام نشده. تو خواهی خندید، در جایی که قبلا گریسته بودی.»

آری از پشت کوه آمده ام ...! چه می‌دانستم اينور کوه بايد برای ثروت، حرام خورد... برای عشق، خيانت کرد... برای خوب ديده شدن، ديگری را بد نشان داد... و برای به عرش رسيدن، بايد ديگری را به فرش کشاند...! وقتی هم با تمام سادگی دليلش را می‌پرسم ، می‌گويند : از پشت کوه آمده‌ای ...! ترجيح می‌دهم به پشت کوه برگردم و تنها دغدغه‌ام سالم بازگرداندن گوسفندان از دست گرگ‌ها باشد تا اينکه اينورِ کوه باشم و گرگ‌وار ، انسانیت را بدَرَم ...! - محمد بهمن بيگی

می‌گذرند زودتر از آنچه فکر کنی، می‌گذرند عشق‌ها، اضطراب‌ها، هیجان‌ها سن‌ من زیاد نیست اما عمر تنهایی‌ام چند قرن است.

هر چقدر بیشتر آماده ی رفتن باشی ، نداشتن جایی برای رفتن بیشتر اذیتت میکنه

‏وَز حاصلِ عمر چیست در دستم؟!

انسان در دو وضعیت نیازمند هیچ نگهبانی نیست، وقتی آزادی در بیرون از خودش بی معنا می شود و آن دم که در زندان احساس آزادی می کند.