The Une Femme Archive

That's me in the corner That's me in the spot 🫸🏻

© The Cigarette, 1915. by Giuseppe Quaranta

«نصرت! چه می‌کُنی سر این پرتگاه ژرف با پای خویش، تن به دل خاک می‌کشی گُم گشته‌ای به پهنه‌ی تاریک زندگی نصرت! شنیده‌ام که تو تریاک می‌کشی. نصرت! تو شمع روشن یک خانواده‌ای این دست کیست در ره بادت نشانده است؟ پرهیز کُن ز قافله‌سالار راه مرگ چون، چشم بسته بر سر چاهت کشانده است! بیش از سه ماه رفته که شعری نگفته‌ای ای مرغ خوش‌نوا ز چه خاموش گشته‌ای؟ روزی به خویش آیی و بینی که ای‌دریغ با این همه هنر، تو فراموش گشته‌ای! هر شب که مست دست به دیوار می‌کشی از خواب می‌جهد پدرت، آه می‌کشد! نجوا کُنان به ناله سراید: «که این جوان گردونه‌ی امید به بی‌راه می‌کشد». دیشب «ملیحه»، دختر همسایه طعنه زد: «آمد دوباره شاعر بد نام شهر ما!» «مادر!... بس است... وای... فراموش کُن مرا. باید که گفت: شاعر ناکام شهر ما! مادر! به تنگ آمده‌ام از دست ناکسان دست از سرم بدار، نمی‌دانی چه می‌کشم دردی‌ست بر دلم که نگنجد به عالمی این درد، کی به گفته درآید که می‌کشم» «نصرت! از آن مردم خویشی، نه مال خود زنهار! تیرگی زند راه نام تو هر گوش، منتظر به سرود تو مانده است! نصرت! شرنگ مرگ نریزد به جام تو!»

دوشنبه.

"I wanted to make an honest film. No lies whatsoever. I thought I had something so simple to say. Something useful to everybody. A film to help bury forever all the dead things we carry around inside. Instead, it's me who lacks the courage to bury anything at all. Now I'm utterly confused, with this tower on my hands. I wonder why things turned out this way. Where did I lose my way? I really have nothing to say, but I want to say it my way."

8½, 1963 A film by: Federico Fellini Cinematography: Gianni Di Venanzo Countries: Italy, France #Criterion Guido, a film director, is in a slump and unable to push the production of his new film forward. To recover, he spends time in a spa where his conversations with people help him reflect upon his life.